Θέλουμε ασφαλιστική μεταρρυθμιση που να μυρίζει Ευρώπη -ΟΧΙ στο ΤΕΒΕ Μονοπώλιο.

Το χαράτσι του ΤΕΒΕ-ΟΑΕΕ αποτελειώνει τις επιχειρήσεις
«Κάθε πρόσωπο που υπόκειται στην υποχρέωση ασφάλισης μπορεί να επιλέξει ελεύθερα μεταξύ των αναγνωρισμένων ασφαλιστικών φορέων του τόπου διαμονής του.»
(Στην Ελβετία…)

Στην Ελλάδα η ασφάλιση των ελευθέρων επαγγελματιών όχι μόνο είναι υποχρεωτική (και ορθώς) αλλά υποχρεωτική σε ένα μόνο οργανισμό, με ύψος ασφάλισης που ορίζεται αυθαίρετα πέραν δυνατοτήτων και τζίρου από το ασφαλιστικό ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ, ύψος που αυξάνεται ανά τριετία αυθαίρετα (δεν πα΄ νάχει η κρίση πνίξει τις επιχειρήσεις).

Σε δημοκρατικές χώρες (πχ εδώ) με σεβασμό στον Πολίτη, οι ασφαλισμένοι επιλέγουν κατά την επιθυμία και τις δυνατότητές τους από τι θα αποτελείται ο λογαριασμός ασφάλισής τους και επενδύουν στην σύνταξή τους ανάλογα τα εισοδήματά τους, Στην Ελλάδα τιμωρείσαι γιατί δεν δουλεύει η επιχείρησή σου (λόγω κρίσης…). Και οι ρυθμίσεις είναι μια κοροϊδία απέναντι σε ανθρώπους που δεν μπορούν να πληρώσουν την εισφορά ήδη και τους ζητούν και δόσεις μαζί.
Πριν την κρίση, αυτό το παράλογο μόρφωμα γινόταν ασυζητητί αποδεκτό χάριν του αυτοματισμού: οι μισθωτοί στο ΙΚΑ οι ελεύθεροι επαγγελματίες στο ΤΕΒΕ… Όχι ότι ήταν κανείς ικανοποιημένος από τις υπηρεσίες του αλλά μήπως το ΙΚΑ ήταν καλύτερο;
Έπρεπε να βυθιστούμε στην κρίση για να …λάμψουν οι παραδοξότητες του ιδιότυπου αυτού ασφαλιστικού οργανισμού:

Κατ΄αρχήν το ΤΕΒΕ είναι πλήρως αποσυνδεδεμένο από την πραγματικότητα της απασχόλησης των ΕΕ. Η εισφορά του δεν αντιστοιχεί σε πραγματική εργασία αλλά σε εικονική πλήρη απασχόληση. Ο μαγαζάτορας που βαράει μύγες στο κατάστημά του, εκτός από το ενοίκιο έχει και το ΤΕΒΕ του, ως πάγιο… κανείς δεν ενδιαφέρεται αν υπάρχουν έσοδα που να δικαιολογούν μια τέτοια εισφορά.
Στους μισθωτούς του ΙΚΑ υπάρχει πλήρης, μερική, προσωρινή, εποχιακή κλπ απασχόληση και τα ένσημα αντιστοιχούν στην αληθινή απασχόληση – επίσης υπάρχει μια ελαστικότητα: μπορείς να αγοράσεις κάποια όταν σου λείπουν. Η δε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη απαιτεί ένα ελάχιστο αριθμό (σήμερα 100 ένσημα).
Στους ασφαλισμένους του ΤΕΒΕ δεν υπάρχει καμιά αντιστοίχιση, καμιά ευκαμψία, καμιά προσαρμοστικότητα: χάνεις όλα σου τα δικαιώματα εφόσον δεν μπορείς να πληρώσεις ένα ποσό που δεν βγάζει πια η δουλειά σου και έχει συνεπώς όλα τα ανάλγητα χαρακτηριστικά ενός ακόμη χαρατσιού (κεφαλικού φόρου).
Κι όχι μόνο αυτό αλλά τα αυθαίρετα αυτά ποσά, γίνονται ληξιπρόθεσμα και διώκεσαι δικαστικά με όλο το νομικό οπλοστάσιο που χρησιμοποιείται κατά της εισφοροδιαφυγής – λες και έκλεψες τις εισφορές κάποιου άλλου!

Πλήρης παραλογισμός και φυσικά καταπάτηση κάθε συνταγματικού δικαιώματος.

Προκύπτει άμεσα έτσι ένα θεμελιώδες ερώτημα: γιατί …
υπάρχει το ΤΕΒΕ;
Γιατί οι ΕΕ επαγγελματίες δεν ασφαλίζονται και αυτοί στο ΙΚΑ; Εργαζόμενοι δεν είναι και αυτοί;
Γιατί να μην πληρώνουν αναλογικά με την εργασία και τα έσοδά τους; Την απασχόληση και τον τζίρο τους;

Και παρακάτω: Τι παραλογισμός είναι αυτός με τις δόσεις;
Είναι δυνατόν να παζαρεύουν με την τρόικα τον αριθμό τους λες και όλα τα άλλα θέματα είναι λυμένα; Πως θα πληρωθούν οι ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές οφειλές αν δεν ανασταλεί η καταβολή των τρεχουσών; Είναι δυνατόν οι ΕΕ που τώρα δεν πληρώνουν ήδη ο ένας στους δύο τις εισφορές και σε λίγο οι δυο στους τρεις (από εκείνους/ες που θα απομείνουν «ζωντανοί»), να μπορέσουν να πληρώσουν τρέχουσες εισφορές+δόσεις;
Ποιος εγκέφαλος σκαρφίστηκε κάτι τέτοιο;

Το καλύτερο θάταν να καταργηθεί αυτήν την στιγμή το ΤΕΒΕ και οι ασφαλισμένοι του να αφομοιωθούν στο ΙΚΑ όπου θα πληρώνουν εισφορές ανάλογα με τον τζίρο και την απασχόλησή τους βάσει ενός απλού κανόνα που θα μεταφράζει τον τζίρο σε «εργοδοτικά ημερομίσθια».
Επειδή όμως μια νέα ρύθμιση ετοιμάζεται θα πρέπει έστω και για την ώρα, να καθρεφτίζει όσο καλύτερα γίνεται την πραγματικότητα.
Αυτό σημαίνει:
1. Αναστολή των ασφαλιστικών υποχρεώσεων όσων μπουν στην ρύθμιση και καταβολή μόνο των δόσεων για τα επόμενα τρία χρόνια.
2. Μείωση των εισφορών κατά την επιθυμία του/της ασφαλισμένου/ης με ένταξή του/της στην κλάση που έχει την δυνατότητα να εισφέρει.
3. Απαλλαγή από εισφορές όσων βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας βάσει του τζίρου τους.
4. Αποποινικοποίηση των οφειλών. Δεν φτάνει που κάποιος χάνει την σύνταξή του λόγω κρίσης, θα χάσει και την ελευθερία του ή την περιουσία του; Με ποια λογική;
5. Κατάργηση της ασφαλιστικής ενημερότητας – δεν είναι δυνατόν όποιος χρωστά να μην μπορεί και να εισπράξει. Στην θέση της να υπάρξει επιτέλους η βεβαίωση οφειλής και το Δημόσιο να παρακρατεί ένα ποσοστό 30% από κάθε είσπραξη από Δημόσιο οργανισμό μέχρι την αποπληρωμή της οφειλής. Κι έτσι να κινείται και η οικονομία…
Όσο για τον αριθμό των δόσεων αυτός πρέπει να αντιστοιχεί στις δυνατότητες του/της ΕΕ βάσει του τζίρου, γιατί αλλιώς θα γίνει άλλη μια ρύθμιση φάρσα που θα επιδεινώσει μια ήδη τραγική κατάσταση. Και έσοδα το ΤΕΒΕ δεν μπορεί να έχει χωρίς επιχειρήσεις.

Αυτά για τα άμεσα. Στο μεταξύ καλό είναι να ξεκινήσει η πραγματική ασφαλιστική μεταρρύθμιση όπου οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι/ες θα επιλέγουν εκείνοι/ες από τι θα συνίσταται ο ασφαλιστικός τους ατομικός λογαριασμός και θα σχεδιάζουν ελεύθερα την σύνταξή τους.
Μέχρι τότε, λίγη κοινή λογική είναι απαραίτητη για να αναπνεύσουν λίγο οι ΕΕ και να προστατευτεί ότι έχει μείνει από τις μικρές επιχειρήσεις που αποτελειώνει ο …ασφαλιστικός τους φορέας!

*food for thought: Το συνταξιοδοτικό σύστημα του Ηνωμένου Βασιλείου (με ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, βασική σύνταξη, πρόσθετες ασφαλίσεις κατ΄επιλογήν, επιδόματα εκεί που χρειάζονται και άλλα πολλά που μυρίζουν Ευρώπη…)

Πηγη: Αριστερη Στρουθοκάμηλος

Αφήστε μια απάντηση