Επαναπροσδιορίζοντας τις αγροτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις με βάση το δημόσιο συμφέρον .

Κάποτε ο εργατικός συνδικαλισμός ήταν διεκδικητικός έναντι της εργοδοσίας. Τι γίνεται όταν οι εργαζόμενοι απολύονται και γίνονται, στην καλύτερη των περιπτώσεων, κάποιας μορφής «αυτοαπασχολούμενοι»? Αυτοί συμπίπτουν με τον ΣΕΒ και θα έπρεπε να εκπροσωπούνται από τους εργοδότες? ή μήπως οι άνεργοι είναι μιας «άλλης» μορφής εργάτες?.
Στον αγροτικό χώρο, οι αγρότες που κάνουν επενδύσεις και αναλαμβάνουν κινδύνους, που όπως λέει ο Δρ Φ. Βακάκης αγγίζουν τα όρια του «δημοσίου συμφέροντος», θα συνυπάρχουν συνδικαλιστικά με τους αγροτοεργάτες, ίσως και αλλοδαπούς?
Αυτοί οι 1.500.000 αστοί, που όπως δήλωσε ο τότε Υπουργός ΑΑΤ θέλουν να γίνουν αγρότες (!), θα συμπεριληφθούν στις αγροτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις (όπως περίπου οι άνεργοι εργάτες, ή όπως οι αυτοπασχολούμενοι)? Το μέλλον του αγροτικού κόσμου θα εξαρτάται από τους συνταξιούχους αγρότες (οι οποίοι σημειωτέον είναι πολύ περισσότεροι από τους εν ενεργεία αγρότες?), ή πρέπει να εξαιρεθούν, ή μήπως πρέπει να μετέχουν, γιατί είναι πλήρως απροστάτευτοι κοινωνικά?
Και τι γίνεται με τα μέλη των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων και των Γυναικείων Συνεταιρισμών στον αγροτικό τομέα, θα εκπροσωπούνται ή όχι από τον αγροτικό συνδικαλισμό? Θα εκπροσωπούνται από τον ΣΕΒ, από την ΓΕΣΕΒΕ, από την ΓΣΕΕ, ή από κάτι άλλο?
Αν η κλασική θεώρηση μέχρι σήμερα του συνδικαλισμού ήταν για τους εργοδότες (ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΓΕΣΕΒΕ), για τους εργάτες-υπαλλήλους (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ) και κάποια υβρίδια (Δικηγορικός Σύλλογος, Ιατρικός Σύλλογος, ΤΕΕ κλπ), που ήταν οι τότε αγροτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις ΓΕΣΑΣΕ, ΣΥΔΑΣΕ (που με τον τελευταίο νόμο έπαιρναν μέχρι 1.000.000 ε ετησίως) και που πρέπει να ενταχθούν νέες μορφές πλήρως εξαρτημένων δικηγόρων, που δουλεύουν σε μεγάλες δικηγορικές εταιρίες, αλλά δεν εκπροσωπούνται από πουθενά? Οι αυτοασφαλιζόμενοι στο ΙΚΑ τι είναι?, εργάτες ή εργοδότες?
Και ποια είναι η έννοια της εργασίας σε αυτούς που εργάζονται από το σπίτι τους?. Ποια είναι η έννοια του προσωπικού χρόνου? Ποια η έννοια της υπερωρίας?
Οι συνθήκες εργασίας αλλάζουν και οι συνδικαλισμοί πρέπει να προσαρμοσθούν.
Είναι καλύτερα να χάσουν κάποιοι πρόεδροι, προνόμια, ημεραργίες και καρέκλες και όχι να κινδυνεύει να παρασυρθεί ολόκληρος κλάδος ή ακόμα και όλη η κοινωνία. Πρέπει να αρχίσει αποτελεσματική και γρήγορη αλλαγή του κλίματος στους συνδικαλισμούς (και στον αγροτικό συνδικαλισμό) και να διαμορφωθούν νέες δομές στην κοινωνία. Οι Οργανώσεις της Κοινωνίας των πολιτών μπορεί να ηγηθούν στις νέες συνθήκες, τώρα που ως φαίνεται είναι απαξιωμένες επαρκώς οι πολιτικές δομές.
Τα πανεπιστήμια επί τέλους ας σταματήσουν να αυτοϊκανοποιούνται απομονωμένα στον κόσμο τους και στις επιχορηγήσεις τους, και ας ανοίξουν προς την κοινωνία και κυρίως προς τις οργανώσεις των πολιτών και τις συνδικαλιστικές δομές. Χρειάζεται η άποψή τους, όπου τους ζητηθεί. Χρειάζονται τα αποτελέσματα της έρευνας που έχει γίνει, όχι για να αναλάβουν την διοίκηση. Σχεδόν όλες οι καταχρεωμένες ΔΕΚΟ έχουν επί κεφαλής πανεπιστημιακούς.
Ειδικότερα στον αγροτικό τομέα, χωρίς να είναι επαρκώς προσδιορισμένο το αντικείμενο των αγροτικών επαγγελμάτων, με μη αναγνώριση ότι η παραγωγή ενέργειας είναι εξ ορισμού αντικείμενο του πρωτογενούς τομέα, με εμπόδια στην πλήρη άσκηση των δυνατοτήτων των αγροτικών επαγγελμάτων, που ισοδυναμούν με απαγόρευση άσκησης αγροτικής δραστηριότητας στην μεταποίηση και εμπορία, με συγκεχυμένες κατευθύνσεις για την κοινωνική οικονομία, ή σχεδόν με πλήρη απαξίωσή τους, με κυριαρχία των μηχανισμών της οικονομίας της αγοράς στην αγροτική κοινωνία, και με πλήρη ανυποληψία των κατεστημένων αγροτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων, οι αλλαγές στο εργασιακό «κλίμα» μπορεί να επιφέρουν καταιγίδες και έκτακτα κοινωνικά φαινόμενα

Διαβάστε όλοκληρη την ανταπόκριση του Δημ Μιχαηλίδη εδω : Antapokrisi 2012-10-31 Rwmi

Αφήστε μια απάντηση