Μεταρρυθμίσεις για την Ελλάδα τώρα

1. Ανάπτυξη θα έχουμε μόνο αν υπάρξει ασφάλεια δικαίου (δηλαδή σταθερό φορολογικό καθεστώς και ταχύτατη απονομή δικαιοσύνης), ασφάλεια επενδύσεων(δηλαδή το αν θα λειτουργήσει μια επιχείρηση να μην εξαρτάται από τις διαθέσεις του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, του τοπικού Βουλευτή, του Δημάρχου ή ενός δήθεν «εκπολιτιστικού/περιβαλλοντικού» συλλόγου), χαμηλοί φορολογικοί συντελεστέςμείωση εργοδοτικών εισφορώνπρόγραμμα κινήτρων για την απασχόληση ανέργων στον πρωτογενή τομέα παραγωγής σε συγκεκριμένους κλάδους που έχουν ήδη διεθνή αναγνωρισιμότητα και πολιτικές ενίσχυσης των εθνικών πρωταθλητών σε κάθε κλάδο παραγωγής με στόχο οι καλύτεροι να γίνουν ακόμα καλύτεροι

 

2. Ανάπτυξη σημαίνει νέο παραγωγικό μοντέλο:

 • Ισοσκελισμένο εξωτερικό ισοζύγιο για τον πρωτογενή τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία και ορυκτά τσιμέντο),

 • Δωδεκάμηνος Τουρισμός στη χώρα μας,

• Επένδυση στην Έρευνα και στην Τεχνολογία. Η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει την παραγωγή πλούτου, μέσω μιας ανοιχτής οικονομίας, η οποία θα λειτουργεί με κανόνες τέτοιους που θα επιτρέπουν τη δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου και όχι την αναδιανομή της φτώχειας. Αυτό γίνεται μόνο μέσω των φόρων και κυρίως των άμεσων φόρων. Είμαστε, όμως, αμείλικτοι εχθροί της σημερινής κατάστασης, όπου φόρους πληρώνουν, κυρίως, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Ναι στους φόρους, με την προϋπόθεση να πληρώνουν όλοι και το Κράτος να παρέχει ποιοτικές υπηρεσίες, ιδίως στους τομείς της ασφάλειας, της υγείας και της παιδείας.

3. Νομοθετική παρέμβαση για την υποχρεωτική δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων του Συστήματος Παρακολούθησης του Κυβερνητικού Έργου που υπάρχει και λειτουργεί εδώ και δύο χρόνια, σε μηνιαία βάση ώστε να ξέρουμε ποιος φταίει κάθε φορά που χρειάζεται να πάρουμε νέα μέτρα επειδή δεν απέδωσαν τα προηγούμενα. Να δούμε πάλι στον Τύπο τις πράσινες, κόκκινες και κίτρινες ενδείξεις για το αν προχωρά το έργο των Υπουργών.

4. Στόχος μας είναι ο κατώτατος μισθός στον ιδιωτικό τομέα να συνδεθεί με τον αντίστοιχο μέσο όρο της Ευρωζώνης. Όσο υπάρχουν εξευτελιστικοί μισθοί δεν ευνοείται ούτε η καινοτομία ούτε η αριστεία. Η μείωση του κατώτατου μισθού με στόχο την αύξηση της ανταγωνιστικότητας που επιλέχθηκε με το Μνημόνιο ΙΙ, συνιστά μια πολύ αρνητική εξέλιξη που οφείλεται ακριβώς στην έλλειψη παραγωγικής βάσης της οικονομίας που οδήγησε στην επιλογή της εσωτερικής υποτίμησης. Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι ότι ενώ οι Έλληνες δουλεύουν πολύ περισσότερο από τους Γερμανούς, παράγουν πολύ λιγότερα. Έτσι προκύπτει ο κατώτατος μισθός που υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα, όμως η μείωσή του μόνο βραχυπρόθεσμα μπορεί να βοηθήσει ενώ θα οδηγήσει άμεσα σε βαθύτερη ύφεση.

5. Στόχος μας είναι οι συμφωνίες των κοινωνικών εταίρων, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, να ξαναγίνουν απολύτως σεβαστές. Οι προβλέψεις του Μνημονίου ΙΙ συνιστούν μια σημαντική οπισθοδρόμηση γιατί δεν θέλουμε ένα Κράτος-Πατέρα που πάντα ξέρει τι είναι καλύτερο και παρεμβαίνει κι εκεί που δεν χρειάζεται.

6. Κατάρτιση κρατικού προϋπολογισμού από μηδενική βάση. Δικαίωμα τροποποίησης των επιμέρους ποσών κατά την κοινοβουλευτική συζήτηση χωρίς να αλλοιώνεται η τελική πρόβλεψη του προϋπολογισμού για τη σχέση εσόδων-εξόδων. Δηλαδή όποιος θέλει να προτείνει, πχ αύξηση των δαπανών για τα σχολεία, να μπορεί να το θέσει σε ψηφοφορία αρκεί να προτείνει ισόποση μείωση άλλου κονδυλίου, πχ μείωση των δαπανών για τη διατήρηση εκατοντάδων στρατοπέδων.

7. Μείωση τιμών δεν πρόκειται να γίνει αν δεν λειτουργήσουν οι νόμοι της αγοράς, δηλαδή αν δεν καταργηθούν κάθε είδους προστατευτικές διατάξεις για την περιφρούρηση του εισοδήματος συγκεκριμένων επαγγελματικών κατηγοριών. Πχ θα έχουμε πάντα τις υψηλότερες τιμές βενζίνης όσο υπάρχει το συγκεκριμένο σύστημα παραγωγής, αποθήκευσης και διάθεσής της και η Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν λειτουργεί όπως ταιριάζει στον τίτλο της.

8. Πρόγραμμα Σεισάχθειας με στόχο την μείωση των δόσεων και των τόκων για τα στεγαστικά και επιχειρηματικά δάνεια κατ’ αντιστοιχία των μειώσεων στους μισθούς και τα έσοδα των επιχειρήσεων.

9. Νέες σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας. Πολιτεία και Εκκλησία να συμφωνήσουν μαζί ένα 10ετές χρονοδιάγραμμα το οποίο να οδηγήσει σε διακριτούς ρόλους χωρίς γκρίζες ζώνες.

10. Εφαρμογή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης όπως και όλων των μεταρρυθμίσεων που έχουν νομοθετηθεί, χωρίς εκπτώσεις. Αύξηση του ποσοστού του προϋπολογισμού για την παιδεία, την έρευνα και τον πολιτισμό στο επίπεδο του μέσου όρου των χωρών της Ε.Ε.

11. Επανεξέταση της μονιμότητας στον στενό δημόσιο τομέα ταυτόχρονα με την κατάργηση του πελατειακού πολιτικού συστήματος.

12. Εισαγωγή στο δημόσιο αυστηρότερων διαδικασιών αξιολόγησης και βαθμολόγησης με ταυτόχρονη πρόβλεψη συντομότερων διαδικασιών για την απόλυση όσων αξιολογούνται αρνητικά ή υποπίπτουν σε σοβαρά πειθαρχικά παραπτώματα. Στα πειθαρχικά συμβούλια δεν πρέπει να μετέχουν εκπρόσωποι των εργαζομένων.

13. Προσλήψεις στο Δημόσιο μόνο μέσω ΑΣΕΠ. Εφαρμογή της πρόβλεψης για τη δοκιμαστική θητεία των δημοσίων υπαλλήλων πριν την μονιμοποίησή τους.

14. Άσκηση μιας μεταναστευτικής πολιτικής διπλού στόχου: α) παρεμπόδιση της παράνομης εισόδου στη χώρα με κάθε νόμιμο τρόπο και άμεση απέλαση των λαθρομεταναστών, β) πολιτική πλήρους ένταξης των νομίμων μεταναστών που έχουν τις νόμιμες προϋποθέσεις στην ελληνική κοινωνία.

15. Πλήρης αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού τομέα του ασφαλιστικού συστήματος με σταδιακή εφαρμογή του για τους παλιούς ασφαλισμένους. Το Δημόσιο λειτουργεί πυλώνα κύριας σύνταξης που χρηματοδοτείται από προοδευτικές εισφορές όλων των εργαζομένων. Οι έχοντες υψηλά εισοδήματα συνεισφέρουν αναλογικά χωρίς να έχουν την ανάλογη ανταπόδοση. Οι μη έχοντες εισοδήματα συνεισφέρουν σαφώς λιγότερα. Ο πυλώνας αυτός λειτουργεί με καθαρά αναδιανεμητικά χαρακτηριστικά.

16. Οι κοινωνικοί εταίροι λειτουργούν ανταποδοτικό/ κεφαλαιοποιητικό σύστημα που χρηματοδοτείται με τη δημιουργία ατομικών συνταξιοδοτικών λογαριασμών. Συνεισφέρουν εργοδότες και εργαζόμενοι στο ελάχιστο πλαίσιο που καθορίζουν οι συμβάσεις εργασίας. Τα χρήματα αυτά και η διαχείριση τους είναι ιδιοκτησία και αρμοδιότητα του δικαιούχου/εργαζόμενου.

17. Ειδικά στις σημερινές συνθήκες οικονομικής κρίσης είναι απαραίτητο η Πολιτεία να δημιουργήσει ένα αποτελεσματικό δίχτυ κοινωνικής προστασίας. Γι’ αυτό πρέπει να εγκαταλειφθούν οι γενικές πολιτικές κοινωνικής στήριξης και να προχωρήσουμε σε στοχευμένες παρεμβάσεις με έμφαση στις μονογονεϊκές οικογένειες (η πλειοψηφία τους αποτελείται από νέες μητέρες), τους ηλικιωμένους και τους ανέργους. Η αύξηση των πόρων για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής πρέπει να συνδεθεί ευθέως με την καταπολέμηση της ληστείας του κοινωνικού κράτους από την υπερσυνταγογράφηση φαρμάκων, τις πλαστές συντάξεις κλπ. Να καταλάβει ο Έλληνας πολίτης ότι για κάθε ευρώ που πηγαίνει παράνομα στην τσέπη των επιτήδειων, ένας άνεργος ή μια μητέρα που μεγαλώνει μόνη της το παιδί της ή ένας παππούς και μια γιαγιά, στερούνται την δυνατότητα να ζήσουν αξιοπρεπώς.

18. Άνοιγμα όλων των κλειστών επαγγελμάτων. Το κράτος δεν πρέπει να εγγυάται τα έσοδα κανενός επαγγελματία. Οι πολίτες και όχι το κράτος πρέπει να αποφασίζουν για το πόσα φαρμακεία ή συμβολαιογράφους χρειαζόμαστε.

19. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση να απεξαρτηθεί από την κεντρική κυβέρνηση. Κάθε Δήμος πρέπει να είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τα έσοδα, τα έξοδα και τις προσλήψεις/απολύσεις των υπαλλήλων του. Ειδικά οι προσλήψεις θα πρέπει να γίνονται μέσω ΑΣΕΠ χωρίς τις σημερινές φωτογραφικές μεθόδους περί προϋπηρεσίας.Τα δάνεια των Δήμων δεν πρέπει να μεταφέρονται στον κεντρικό προϋπολογισμό. Αν ένας Δήμος πτωχεύει, το κόστος να πληρώνουν μόνο οι δημότες του, όχι όλοι οι Έλληνες. Να καταργηθεί η κρατική χρηματοδότηση των Δήμων με την ταυτόχρονη αναγνώριση του δικαιώματος του Δημοτικού Συμβουλίου να επιβάλλει κατά την κρίση του φόρους, τέλη και εισφορές. Όπως λειτουργεί σήμερα το σύστημα, ευνοούνται οι πελατειακές σχέσεις μεταξύ κεντρικής και τοπικής εξουσίας και όχι η χρηστή διαχείριση των οικονομικών.

20. Κατάργηση της νομοθετικής προστασίας των συντεχνιών. Οι πολίτες θα πρέπει να καθορίζουν το πόσους φαρμακοποιούς, συμβολαιογράφους κ.α. χρειάζονται οι τοπικές κοινωνίες για να εξυπηρετηθούν και όχι  το κράτος. Θεσμοί όπως οι Ιατρικοί Σύλλογοι, οι Δικηγορικοί Σύλλογοι, το ΤΕΕ, οι Σύλλογοι Φαρμακοποιών, κ.α.  θα πρέπει να  λειτουργούν ως θεσμικοί σύμβουλοι – επιστημονικοί φορείς της πολιτείας όπως σαφώς έχει νομοθετικά καθοριστεί ο ρόλος τους και όχι ως κλειστά συστήματα εξουσίας εις βάρος των νέων γιατρών, δικηγόρων, μηχανικών, φαρμακοποιών.

21. Εκπόνηση και εξασφάλιση της χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση ενός πενταετούς προγράμματος για την αύξηση της αγροτικής παραγωγής στην Ελλάδα με την νομοθέτηση ευνοϊκών μέτρων για όσους Έλληνες πολίτες και νόμιμους μετανάστες επιθυμούν να μετακινηθούν από τα μεγάλα αστικά κέντρα στην ύπαιθρο. Στόχος πρέπει να είναι ένα ισοσκελισμένο αγροτικό ισοζύγιο με την παραγωγή κερδοφόρων αγροτικών προϊόντων χωρίς την ανάγκη επιδοτήσεων.

22. Απελευθέρωση της επιχειρηματικότητας του Έλληνα με την δόμηση του νομικού και φορολογικού μας συστήματος σε δύο απλές αρχές: εμπιστοσύνη στον πολίτη και άμεση, σκληρή τιμωρία όταν ο πολίτης προδίδει αυτή την εμπιστοσύνη. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να καταργηθούν χιλιάδες γραφειοκρατικές διαδικασίες και να αντικατασταθούν από μια υπεύθυνη δήλωση στην οποία όποιος αναγράψει ψεύδη θα πρέπει να οδηγείται άμεσα στη φυλακή και να δημεύεται η περιουσία που προήλθε από την εξαπάτηση του κράτους.

5  Μεταρρυθμίσεις για το πολιτικό σύστημα τώρα

 

1. Άμεση κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων. Η λειτουργία και επομένως η χρηματοδότηση των κομμάτων είναι αποκλειστική υπόθεση των υποστηρικτών τους. Τίθεται ανώτατο όριο βοηθείας από τον κάθε χρηματοδότη. Απαγορεύεται η χρηματοδότηση από νομικά πρόσωπα. Είναι όμως επιβεβλημένο ο κάθε πολίτης να γνωρίζει ποιος είναι ο υποστηρικτής και πόσα χρήματα δίνει. Γι’ αυτό κάθε χρηματική καταβολή προς τα κόμματα για να είναι νόμιμη, θα πρέπει να δημοσιεύεται σε ειδική ιστοσελίδα του διαδικτύου στην οποία θα αναφέρεται το ποσό, το όνομα, η διεύθυνση και το ΑΦΜ του δωρητή κατά τα πρότυπα του προγράμματος «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Οι συναλλαγές των κομμάτων, ανεξαρτήτως ποσού θα πρέπει να γίνονται μόνο μέσω τραπεζικών λογαριασμών ενώ θα πρέπει να δημοσιεύουν στο ίδιο πρόγραμμα και τα αναλυτικά έξοδά τους. Όλα στο φως τώρα. Η ποινή για την παραβίαση αυτών των προβλέψεων θα πρέπει να επιφέρει βαρύτατο χρηματικό πρόστιμο πολλαπλάσιο του ποσού που δεν δηλώθηκε, καθώς και ποινές στέρησης της ελευθερίας για τους υπευθύνους συμπεριλαμβανομένου και του δωρητή.

2. Πλήρης κατάργηση της αποσπάσεως δημοσίων υπαλλήλων στα κόμματα ή στις κοινοβουλευτικές τους ομάδες. Κράτος και κόμμα είναι και πρέπει να είναι δύο εντελώς ξεχωριστοί θεσμοί.

3. Απαγόρευση της προσφυγής στην διαδικασία Κοινοβουλευτικής Ασυλίας για μια σειρά αδικήματα και διατήρηση της ασυλίας μόνο για την προστασία του δικαιώματος έκφρασης και ελεύθερης κίνησης και δράσης των μελών του Κοινοβουλίου

4. Αλλαγή του εκλογικού συστήματος με κατάργηση του σταυρού προτίμησης, δημιουργία 200 ολιγοεδρικών (έως 3 έδρες) περιφερειών με ισοδύναμη εκλογική βάση και 100 εδρών όπου θα εκλέγονται οι υποψήφιοι όπως συμβαίνει σήμερα με το ψηφοδέλτιο επικρατείας.

5. Αλλαγή των προβλέψεων και της διαδικασίας δίωξης εναντίον μελών της Κυβέρνησης (άρθρο 86 του Συντάγματος) με κύρια μέριμνα την ταχύτερη διεκπεραίωση και την σημαντική αύξηση του χρόνου που προβλέπεται για την παραγραφή των αδικημάτων

Μεταρρυθμίσεις χωρίς μεταρρυθμιστές δεν γίνονται όπως απέδειξε η εμπειρία των προηγούμενων κυβερνήσεων. Γι’ αυτό ο μεταρρυθμιστικός χώρος οφείλει να ανασυγκροτηθεί και να καταθέσει την πρότασή του για το αύριο της χώρας, επιχειρώντας να κερδίσει την ιδεολογική ηγεμονία.

Προς αυτή την κατεύθυνση, συμβάλλουμε με την κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων σ’ ένα κείμενο που είναι ανοιχτό σε οποιονδήποτε για να προσθέσει νέες ιδέες αλλά και να το συνυπογράψει εκδηλώνοντάς την υποστήριξή του πρώτα και κύρια σε ιδέες.

 

Νέοι Μεταρρυθμιστές

http://www.neoi-metarithmistes.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=22

Αφήστε μια απάντηση