Προ της χρεοκοπίας: τι πρέπει να γίνει / του Στέφανου Μάνου

 

Προ της χρεοκοπίας: τι πρέπει να γίνει / του Στέφανου Μάνου    Μάρτιος 23 2010
Αναδημοσίευση από την «Εστία 

Παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης συνειδητοποιώ ότι οι δημοσιογράφοι προβάλλουν την άποψη ότι ο πρωθυπουργός χρησιμοποιεί το ενδεχόμενο προσφυγής στο «διεθνές νομισματικό ταμείο» (ΔΝΤ) ως διαπραγματευτικό χαρτί. Την ίδια στιγμή όμως ισχυρίζονται, τρομοκρατώντας τους τηλεθεατές τους, ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ θα ήταν καταστροφή. Μα αν πράγματι είναι καταστροφή η προσφυγή, τι είδους διαπραγματευτικό χαρτί μπορεί να είναι; Πώς το φαντάζονται όσοι λένε αυτά τα πράγματα; Ότι ο πρωθυπουργός λέει στους ευρω-εταίρους μας ότι «αν δεν μας προσφέρετε τη βοήθεια που σας ζητάμε θα πάμε στο ΔΝΤ για να καταστραφούμε»;

‘Ακουσα άλλο δημοσιογράφο να λέει στην τηλεόραση ότι αν η Ελλάδα προσφύγει στο ΔΝΤ δεν θα είναι καταστροφή μόνο για την ίδια, αλλά και για το ευρώ!

Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω αυτές τις σκέψεις.

Ξανά από την αρχή: το κόστος δανεισμού έχει αυξηθεί για την Ελλάδα, επειδή οι δανειστές μας έχουν αρχίσει να φοβούνται ότι δε θα μπορέσουμε να εξυπηρετήσουμε το μεγάλο χρέος που συσσώρευσε η ανεύθυνη πολιτική τάξη.

Έχουν δίκιο να ανησυχούν: δανειζόμαστε για να εξοφλήσουμε παλαιά δάνεια και για να καλύψουμε τα καινούργια ελλείμματα που καθημερινώς δημιουργούνται (με ρυθμό 60 εκατομμύρια ευρώ ημερησίως) στον προϋπολογισμό.

Ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας είναι αρνητικός και δεν υπάρχουν σημάδια ότι κάτι πρόκειται σύντομα να αλλάξει. Διότι ποιος και με ποια λογική θα επενδύσει σήμερα στην Ελλάδα; Τι θα τον προσελκύσει; Και αν κάπου κρύβεται κάποια ευκαιρία ποιος θα χρηματοδοτήσει τον θαρραλέο επενδυτή;

Σε ένα χρόνο από σήμερα το δημόσιο χρέος θα έχει αυξηθεί κατά 20 -ή και περισσότερα- δις ευρώ.

Μεγάλες ομάδες του πληθυσμού νομίζουν ότι η κατάσταση δεν τους αφορά και αντιδρούν σε οποιαδήποτε προσπάθεια εξυγίανσης.

Τα μέτρα που έχουν ήδη ανακοινωθεί, μολονότι επώδυνα, έχουν όλα αναστρέψιμο χαρακτήρα και πάντως δεν αλλάζουν τον τρόπο λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας. Κανένα από τα μέτρα που ανακοινώθηκαν δεν θα συμβάλλουν στην περαιτέρω μείωση των δημοσιονομικών ανοιγμάτων τα επόμενα χρόνια. Διότι μπορούν να μειωθούν και άλλο οι μισθοί στο δημόσιο; Μπορεί να αυξηθεί και άλλο η φορολογία της βενζίνας;

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η κυβέρνηση πήρε μέτρα που ελπίζεται ότι θα περιορίσουν το έλλειμμα του προϋπολογισμού 2010 κατά 10 δις ευρώ περίπου (θα μείνει έλλειμμα 22.5 δις). Παράλληλα με τα μέτρα, ο πρωθυπουργός αναλίσκει μεγάλο μέρος του χρόνου του διεκδικώντας μια δήλωση, μια χειρονομία της ευρωζώνης που θα πείσει τους δανειστές μας να μειώσουν τα επιτόκια που απαιτούν προκειμένου να μας δανείσουν.

Με την πραγματικότητα που περιέγραψα, δυσκολεύομαι να φανταστώ ότι οποιαδήποτε δήλωση ή χειρονομία (πλην μιας ρητής εγγύησης ή ευρωπαϊκού δανείου) θα αποδειχθεί αποτελεσματική για τον περιορισμό των επιτοκίων.

Υπάρχει και το στοιχείο του χρόνου: τον Απρίλιο και το Μάιο πρέπει να αποπληρωθούν αυξημένες υποχρεώσεις από το παρελθόν. Δεν θα ήταν φρόνιμο να τρέχουμε να βρούμε λεφτά τη τελευταία στιγμή. Έτσι όπως είναι τα πράγματα σήμερα, θα αναγκαστούμε να δανειστούμε ξανά με υψηλό κόστος.

Αυτή λοιπόν είναι η δυσάρεστη πραγματικότητα. Απέναντι σε αυτή, τι μπορούμε να κάνουμε;

  • Θα μπορούσαμε να μη κάνουμε τίποτε περισσότερο από ό,τι ήδη κάνουμε. Θα λέγαμε ότι ο ελληνικός λαός δεν αντέχει και άλλα μέτρα και θα περιμέναμε μοιρολατρικά την επερχόμενη οδυνηρή χρεοκοπία. Αυτή είναι η βασική επιλογή της πλειοψηφίας του πολιτικού κόσμου.
  • Θα μπορούσαμε να αναθέσουμε σε μια ομάδα υψηλού επιπέδου να αρχίσει αμέσως συζητήσεις με το ΔΝΤ για τη διαμόρφωση ενός προγράμματος εξυγίανσης της οικονομίας. Η διαμόρφωση του προγράμματος, ακόμη και αν τελικώς δεν προσφύγουμε σε δανεισμό από το ΔΝΤ, θα είναι μια χρήσιμη άσκηση για όσα πρέπει να κάνουμε και ασφαλώς θα καθησυχάσει κάπως τους δανειστές μας. Το θετικό με το ΔΝΤ σε σύγκριση με την ευρωζώνη είναι ότι διαθέτει πολύ περισσότερη πείρα και κυρίως ότι μπορεί να παίρνει γρήγορες αποφάσεις. Το ΔΝΤ φαντάζει δυσάρεστο σε όσους εξακολουθούν να νομίζουν ότι η σημερινή κρίση είναι ένα απλό συνάχι που σε λίγο θα περάσει. Δυστυχώς δεν είναι συνάχι, είναι μια βαθιά ασθένεια που από απερίγραπτη επιπολαιότητα και στρουθοκαμηλισμό του πολιτικού συστήματος αφέθηκε να εξελιχθεί σε κακοήθεια. Η αντιμετώπιση της θα είναι επώδυνη και δεν ωφελεί να τα βάζουμε με εκείνους, όπως το ΔΝΤ, που μπορούν και γνωρίζουν πώς να μας βοηθήσουν.
  • Θα μπορούσαμε να επιταχύνουμε μόνοι μας τον περιορισμό των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού με μια κατά μέτωπο επίθεση στη σπατάλη και την περιττή δαπάνη και παράλληλα με τη λήψη διαρθρωτικών μέτρων που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Τώρα αμέσως όμως, όχι το φθινόπωρο και… βλέπουμε. Αν καταφέρναμε να μειώσουμε τις δαπάνες με την ίδια ταχύτητα που τις αυξήσαμε τα τελευταία δύο χρόνια θα καταφέρναμε να περιορίσουμε το έλλειμμα στο 3% ήδη από το 2011.

 

Για να περιορίσουμε τις δαπάνες, πρέπει δυστυχώς να διανοηθούμε τα αδιανόητα. Η απειλή της χρεοκοπίας όμως κάνει το αδιανόητο, νοητό.

  • Ο «οργανισμός σιδηροδρόμων Ελλάδας» (ΟΣΕ) δημιουργεί ελλείμματα που ξεπερνούν το 1 δις ευρώ το χρόνο προσφέροντας υπηρεσίες που ελάχιστοι ζητούν. Μπορούμε να πουλήσουμε τμήματα του ΟΣΕ με την ελπίδα ότι οι αγοραστές θα τα εξυγιάνουν ή ακόμη και να τον κλείσουμε. Και οι δύο επιλογές είναι καλύτερες από την χρεοκοπία.
  • Το «εθνικό τυπογραφείο» μπορεί να πουληθεί ή να κλείσει. Το έργο που παράγει μπορεί να αναληφθεί από ένα ή δύο από τα μεγάλα τυπογραφεία. Εκτιμώ ότι θα περιοριστεί η συνολική επιβάρυνση του προϋπολογισμού στο μισό.
  • Η εθνική δαπάνη για φάρμακα μπορεί να περιοριστεί κατά 2 δις ευρώ περίπου, με την αλλαγή και εκλογίκευση του τρόπου διαμόρφωσης των λιανικών τιμών. Το υπουργείο οικονομίας δοκιμάζει την υπομονή μας ασχολούμενο με μια ασήμαντη λεπτομέρεια, που αφορά τη διαμόρφωση της χονδρικής τιμής -και αγνοεί τις λιανικές τιμές που τελικώς επιβαρύνουν το σύστημα υγείας.
  • Οι «μεσογειακοί αγώνες» του 2013 πρέπει να γίνουν στην Αθήνα και να αξιοποιηθούν οι πανάκριβες ολυμπιακές εγκαταστάσεις, αντί να σπαταλούνται δισεκατομμύρια για τη δημιουργία νέων εγκαταστάσεων στη Θεσσαλία.
  • Το ηλεκτρικό ρεύμα στην Κρήτη πρέπει να πουλιέται σε τιμή που ανταποκρίνεται στο κόστος παραγωγής του, αντί να επιδοτείται αγρίως προκειμένου να κοστίζει όσο στην  υπόλοιπη Ελλάδα.  Η σωστή τιμολόγηση θα καθιστούσε την εισαγωγή των «ανανεώσιμων πηγών ενέργειας» (ΑΠΕ) στην Κρήτη ελκυστική, επειδή το ρεύμα από τις ΑΠΕ θα ήταν φθηνότερο από εκείνο των σημερινών πετρελαϊκών ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων.
  • Να καταργηθούν όλες οι ετήσιες παρελάσεις και να αντικατασταθούν με μια παρέλαση ανά δεκαετία.
  • Να απελευθερωθούν οι μετατάξεις στο δημόσιο, ώστε τα κενά να καλύπτονται από την αστείρευτη δεξαμενή του πλεονάζοντος προσωπικού. Έχουμε 80,000 ή και περισσότερους υπεράριθμους σχολικούς δασκάλους και κλείνουμε τα μουσεία (πολύτιμο στοιχείο της τουριστικής μας περιουσίας) επειδή δεν έχουν προσωπικό!

 Ο χώρος δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ σε άλλα παραδείγματα περιορισμού των δαπανών. Ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Το μόνο που θέλω να δείξω είναι ότι δεν είναι δύσκολο να εντοπιστούν περικοπές δαπανών ύψους 10 δις ευρώ (4% του ΑΕΠ) από τη στιγμή που θα διανοηθούμε τα αδιανόητα. Όλες οι περικοπές θίγουν κατά τρόπο «βάρβαρο» κατεστημένα συμφέροντα και ομάδες πληθυσμού. Για τους θιγόμενους θα πρέπει να αναζητηθεί  ένας τρόπος μετριασμού της ζημιάς που θα υποστούν.

Το πολιτικό σύστημα συζητεί εδώ και χρόνια για διαρθρωτικές αλλαγές και ριζικές τομές, αλλά δεν αποφασίζει.

Τώρα όμως η απειλή της επικείμενη χρεοκοπίας μας αναγκάζει να ξεκινήσουμε ό,τι συνεχώς αναβάλλουμε.

Οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν πρέπει να συμβάλλουν στην απλοποίηση, στην απελευθέρωση, στον ανταγωνισμό, στη μείωση του κόστους. Όπως και για τις δαπάνες, ο χώρος δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ σε πολλά παραδείγματα:

  • Είναι επιτακτικό να απελευθερωθούν οι μεταφορές. Να μπορεί όποιος θέλει να εκτελεί μεταφορικό έργο, αρκεί να τηρεί θεσμοθετημένους κανόνες ασφάλειας. Εκτιμάται ότι από την απελευθέρωση των μεταφορών, το ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 1.5%. Το κόστος των εγχωρίων μεταφορών θα περιοριστεί και θα μειωθεί η ψαλίδα των τιμών μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή.
  • Γενική απελευθέρωση του ωραρίου. Λειτουργία των καταστημάτων (όσων θέλουν και με πλήρη εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας) και την Κυριακή. Ο ανταγωνισμός που θα προκύψει θα ρίξει τις τιμές.
  • Κατάργηση των μέτρων που εμποδίζουν την είσοδο νέων «παικτών» σε ορισμένα επαγγέλματα για να προστατευτούν όσοι ήδη τα ασκούν. Να μπορούν τα σουπερμάρκετ να έχουν βενζινάδικα ή εσωτερικά αρτοποιεία. Να επιτρέπεται η δημιουργία αλυσίδων φαρμακείων.
  • Χρειαζόμαστε ένα τελείως νέο νομοθετικό πλαίσιο για την εργασία και τον συνδικαλισμό. Τα δικαιώματα που δόθηκαν στον συνδικαλισμό εξέθρεψαν έναν ανεξέλεγκτο δυνάστη της καθημερινής μας ζωής. Η ταχύτερη και αποτελεσματικότερη προσέγγιση θα ήταν να αντιγράψουμε τη σχετική νομοθεσία μιας χώρας που λειτουργεί σωστά, π.χ. της Ολλανδίας ή της Φινλανδίας.
  • Το ασφαλιστικό έχει τόσο πολύ μπερδευτεί ώστε νομίζω ότι η μόνη πρακτικά διαθέσιμη λύση είναι να ξεχάσει κανείς ό,τι υπάρχει και να υιοθετηθεί ένα τελείως νέο, απλό και λειτουργικό σύστημα. Η «δράση» υιοθέτησε στο πρόσφατο συνέδριο της μια παλαιότερη πρότασή μου να καταργηθούν όλα τα ταμεία σύνταξης και μαζί να καταργηθούν και όλες οι εισφορές εργαζόμενου και εργοδότη. Σε όλους, άνδρες και γυναίκες, να χορηγείται σύνταξη 700 ή 750 ευρώ μηνιαίως μόλις συμπληρώσουν το 65ο έτος της ηλικίας που θα πληρώνεται από τη γενική φορολογία. Τα 700 ευρώ είναι ποσό μεγαλύτερο από τη μέση σύνταξη που χορηγούν το ΙΚΑ, ο ΟΑΕΕ και ο ΟΓΑ. Όσοι θέλουν καλύτερη σύνταξη θα πρέπει να την εξασφαλίζουν με ιδιωτικά ή εταιρικά ασφαλιστικά σχήματα, αλλά χωρίς ευθύνη του προϋπολογισμού. Μια τέτοια προσέγγιση που θα καταργήσει τις εισφορές θα αποτελέσει μια τεράστιας σημασίας ένεση στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
  • Πρέπει να αυξηθεί κατακόρυφα το κόστος προσφυγής στη δικαιοσύνη (ατελώς θα προσφεύγουν οι φτωχοί) με στόχο να επιταχυνθεί η απονομή της και να βελτιωθεί η ποιότητα των δικαστικών αποφάσεων. Η απερίγραπτη βραδύτητα απονομής της δικαιοσύνης συνιστά κύριο λόγο αποτροπής ξένων επενδύσεων.
  • Η συνταγματικώς κατοχυρωμένη δωρεάν ανώτατη παιδεία πρέπει να περιοριστεί στα κανονικά χρόνια σπουδών προσαυξημένα κατά δύο. Όποιος θέλει να παρατείνει τις σπουδές του θα πρέπει να καταβάλλει πλήρη δίδακτρα. Οι φοιτητές πρέπει να αποκλειστούν τελείως από τις εκλογές διδακτικού και διοικητικού προσωπικού.

 

Όλες οι μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές θα θίξουν αναπόφευκτα στρατιές «βολεμένων προνομιούχων» και «κατεστημένων νοοτροπιών». Το ερώτημα είναι αν μπορεί να γίνει αλλιώς. Δεν το πιστεύω. Ό,τι δεν έγινε σταδιακά τα τελευταία 20 χρόνια από ψοφοδεείς πολιτικούς δεν μπορεί πια να γίνει σιγά-σιγά. Πρέπει να γίνει γρήγορα. Εφέτος. Ειδάλλως θα επακολουθήσουν η χρεοκοπία και τα πολύ χειρότερα

Μεταβιβάσεις Δικαιωμάτων 2010

  Για βοήθεια  επικοινωνήστε με το γραφείο μας  με e-mail ή  στο Κιν.
(6977 239 066)   Δημήτρης Παπακωνσταντίνου .

ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΝΙΑΙΑΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΟ  ΕΤΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ 2010

              Η καταληκτική ημερομηνία υποβολής αίτησης μεταβίβασης δικαιωμάτων ενιαίας ενίσχυσης (Δ.Ε.Ε.) για το έτος ενίσχυσης 2010, παρατείνεται , έως τη Δευτέρα 17η Μαΐου 2010, καθόσον η  15η Μαΐου 2010, είναι μη εργάσιμη ημέρα.

  1. 1.     ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΕ ΓΗ (ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 1)

Μεταβίβαση δικαιωμάτων μαζί με γη, μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον με  ταυτόχρονη μεταβίβαση γης (πώληση,  δωρεά ή γονική παροχή). Ο αριθμός των δικαιωμάτων που μεταβιβάζονται με γη πρέπει να συνοδεύεται από μεταβίβαση γης ίσης ή μεγαλύτερης επιλέξιμης έκτασης.

Ο μεταβιβάζων υποβάλει τα εξής απαραίτητα δικαιολογητικά:

3.1            Συμβολαιογραφική πράξη μεταβίβασης γης (αγοροπωλησία, γονική παροχή ή δωρεά) νομίμως μεταγραμμένη που πραγματοποιήθηκε ή θα πραγματοποιηθεί μετά την τελευταία ημερομηνία που τα αγροτεμάχια αυτά βρίσκονταν στη διάθεση του προηγούμενου κατόχου, σύμφωνα με την πιο πρόσφατη δήλωση εκμετάλλευσης, προκειμένου να ενισχυθούν από την ενιαία ενίσχυση.

3.2            Αίτηση (υπόδειγμα 1 – Παράρτημα Ι) υπογεγραμμένη από τον μεταβιβάζοντα και τον αποκτώντα, η οποία φέρει ευκρινή και πλήρως συμπληρωμένη θεώρηση του γνήσιου της υπογραφής από οποιαδήποτε αρμόδια αρχή, για κάθε έναν από τους ενδιαφερόμενους, στην οποία συμπληρώνονται αναλυτικά τα  στοιχεία  των  συμβαλλομένων, ο αριθμός και η αξία των δικαιωμάτων που μεταβιβάζονται και η αντίστοιχη επιλέξιμη γη

  1. 2.     ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΓΗ (ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 2)

Μεταβίβαση δικαιωμάτων χωρίς γη μπορεί να πραγματοποιηθεί με την υποβολή από τον μεταβιβάζοντα αίτησης (υπόδειγμα 2 – Παράρτημα Ι) υπογεγραμμένη από τον μεταβιβάζοντα και τον αποκτώντα, η οποία φέρει ευκρινή και πλήρως συμπληρωμένη θεώρηση του γνήσιου της υπογραφής από οποιαδήποτε αρμόδια αρχή, για κάθε έναν χωριστά από τους ενδιαφερόμενους, στην οποία συμπληρώνονται αναλυτικά τα  στοιχεία  των  συμβαλλομένων, ο αριθμός, η αξία και το είδος των δικαιωμάτων που μεταβιβάζονται. Εδώ περιλαμβάνονται και οι περιπτώσεις μεταβίβασης λόγω ένταξης στο πρόγραμμα εξισωτικής αποζημίωσης.

 

  1. 3.     ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΙΔΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 3)

Μεταβίβαση ειδικών δικαιωμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ.3 του καν.73/2009 μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον για το σύνολο των ειδικών δικαιωμάτων που κατέχει ο μεταβιβάζων προς ένα και μοναδικό γεωργό/αγοραστή και μόνο κατά τα έτη 2010 και 2011. Από το έτος 2012 και μετά η μεταβίβαση ειδικών δικαιωμάτων επιτρέπεται μόνο στις περιπτώσεις υφιστάμενης ή αναμενόμενης κληρονομιάς.

Ο μεταβιβάζων υποβάλει τα εξής απαραίτητα δικαιολογητικά:

5.1            Επικυρωμένο αντίγραφο των συγκεντρωτικών στοιχείων του μητρώου εκμετάλλευσης  του αγοραστή από την κτηνιατρική βάση δεδομένων που τηρείται στις κατά τόπους Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις ή στην περίπτωση των αιγοπροβάτων δύναται να υποβληθεί αντίγραφο μητρώου εκμετάλλευσης πρόσφατα θεωρημένο από την αρμόδια Δ/νση Κτηνιατρικής /αγροτικό κτηνιατρείο.

5.2            Αίτηση (υπόδειγμα 3 – Παράρτημα Ι) υπογεγραμμένη από τον μεταβιβάζοντα και τον αποκτώντα η οποία φέρει ευκρινή και πλήρως συμπληρωμένη θεώρηση του γνήσιου της υπογραφής από οποιαδήποτε αρμόδια αρχή, για κάθε έναν χωριστά από τους ενδιαφερόμενους, στην οποία συμπληρώνονται αναλυτικά τα  στοιχεία  των  συμβαλλομένων, ο αριθμός και η αξία των δικαιωμάτων που μεταβιβάζονται.

4.       ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 4)

6.1            Η μεταβίβαση του συνόλου της εκμετάλλευσης, συνοδευόμενη από τα αντίστοιχα δικαιώματα, μπορεί  να πραγματοποιηθεί  μόνον με ταυτόχρονη μεταβίβαση (πώληση, δωρεά ή γονική παροχή) του συνόλου της εκμετάλλευσης .

Ο μεταβιβάζων υποβάλει τα έξης απαραίτητα δικαιολογητικά:

                        i.          Συμβολαιογραφική πράξη μεταβίβασης του συνόλου της εκμετάλλευσης (αγοροπωλησία, δωρεά ή γονική παροχή) νομίμως μεταγραμμένη, που πραγματοποιήθηκε ή θα πραγματοποιηθεί μετά την ημερομηνία ολοκλήρωσης της υποχρεωτικής διατήρησης της γης ή/ και των ζώων από τον προηγούμενο κάτοχο. Στην περίπτωση κατά την οποία η εκμετάλλευση περιλαμβάνει εκτροφή ζώων, η οποία δεν περιγράφεται αναλυτικά στην συμβολαιογραφική πράξη μεταβίβασης (πώληση,  δωρεά ή γονική παροχή) κρίνεται αναγκαία η υποβολή των παραστατικών μεταβίβασης των ζώων.

                     ii.          Αίτηση (υπόδειγμα 4 – Παράρτημα Ι) υπογεγραμμένη από τον μεταβιβάζοντα και τον αποκτώντα, η οποία φέρει ευκρινή και πλήρως συμπληρωμένη θεώρηση του γνήσιου της υπογραφής από οποιαδήποτε αρμόδια αρχή, για κάθε έναν χωριστά από τους ενδιαφερόμενους, στην οποία συμπληρώνονται αναλυτικά τα  στοιχεία  των  συμβαλλομένων, ο αριθμός και η αξία των δικαιωμάτων που μεταβιβάζονται.

6.2            Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται αναλογικά για μεταβίβαση εκμετάλλευσης σε διάδοχο γεωργό, λόγω ένταξης του δικαιούχου Δ.Ε.Ε. ή  του  συζύγου του στο μέτρο της πρόωρης συνταξιοδότησης. Στην περίπτωση αυτή, η μεταβίβαση των Δ.Ε.Ε. του δικαιούχου πρέπει να πιστοποιείται από:

                            i.      συμβολαιογραφική πράξη μεταβίβασης γης (πώληση, δωρεά ή γονική παροχή, κλπ) νομίμως μεταγραμμένη ή μισθωτήριο συμβόλαιο για εκμίσθωση μακροχρόνιας διάρκειας (15 ετών) νομίμως μεταγραμμένο και 

                         ii.      Απόφαση του οικείου νομάρχη ή βεβαίωση από το οικείο υποκατάστημα της ΑΤΕ για την ένταξη του δικαιούχου Δ.Ε.Ε. στο καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης και τον ορισμό του διαδόχου και

                       iii.      Αίτηση (υπόδειγμα  4 – Παράρτημα Ι) υπογεγραμμένη από τον μεταβιβάζοντα – δικαιούχο πρόωρης συνταξιοδότησης  και τον αποκτώντα – διάδοχο, η οποία φέρει ευκρινή και πλήρως συμπληρωμένη θεώρηση του γνήσιου της υπογραφής από οποιαδήποτε αρμόδια αρχή, για κάθε έναν χωριστά από τους ενδιαφερόμενους, στην οποία συμπληρώνονται αναλυτικά τα  στοιχεία  των  συμβαλλομένων, ο αριθμός και η αξία των δικαιωμάτων που μεταβιβάζονται.

6.3            Σε κάθε περίπτωση η μεταβίβαση των δικαιωμάτων λόγω πρόωρης συνταξιοδότησης στο διάδοχο γίνεται οριστικά και για το σύνολο των δικαιωμάτων που κατέχει τόσο ο συνταξιούχος όσο και ο/η σύζυγος του κατά την ένταξη του στο καθεστώς της πρόωρης συνταξιοδότησης, εφόσον έχει κατατεθεί αντίστοιχο αίτημα.

6.4            Στην περίπτωση αλλαγής διαδόχου, ο πρώτος διάδοχος δύναται να μεταβιβάσει τα δικαιώματα ενιαίας ενίσχυσης στον νέο διάδοχο μόνο με αίτηση μεταβίβασης δικαιωμάτων χωρίς γη.

6.5            Σε περίπτωση που δικαιούχος πρόωρης συνταξιοδότησης, κατ’ εφαρμογή της υπ’ αριθμ. 422/408583/6914ΚΥΑ «Πρόγραμμα Πρόωρης Συνταξιοδότησης Αγροτών στα πλαίσια εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ)αριθ.1257/99 του Συμβουλίου» και της υπ’ αριθμ. 410544/ 719211/ 12 / 2000 Υ.Α «Λεπτομέρειες εφαρμογής του προγράμματος της Πρόωρης Συνταξιοδότησης  Αγροτών στα πλαίσια του κανονισμού (ΕΚ)αριθ. 1257/99 του Συμβουλίου»  αποχωρήσει από το πρόγραμμα για οποιοδήποτε λόγο και επανακτήσει τη γεωργική του εκμετάλλευση, τα δικαιώματα ενιαίας ενίσχυσης του διαδόχου δεν ανακτώνται. Δικαιώματα ενιαίας ενίσχυσης (Δ.Ε.Ε.) μπορεί να αποκτήσει με τη διαδικασία της μεταβίβασης, σύμφωνα με όσα ισχύουν στις αντίστοιχες διατάξεις με την προϋπόθεση υποβολής αίτησης στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης .

  1. 5.     ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΛΟΓΩ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ (ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 5)

Η μεταβίβαση δικαιωμάτων λόγω κληρονομιάς μπορεί να πραγματοποιηθεί εφόσον ο θανών ήταν κάτοχος ΔΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 3 της παρούσης, με την προϋπόθεση ότι ο κληρονόμος υποβάλλει τα εξής απαραίτητα δικαιολογητικά:

7.1            Αίτηση (υπόδειγμα 5 – Παράρτημα Ι) υπογεγραμμένη από κάθε έναν αποκτώντα – νόμιμο κληρονόμο, η οποία φέρει ευκρινή και πλήρως συμπληρωμένη θεώρηση του γνήσιου της υπογραφής από οποιαδήποτε αρμόδια αρχή, στην οποία συμπληρώνονται αναλυτικά τα στοιχεία θανόντος και κληρονόμου, τα δικαιώματα που κληρονομούνται καθώς και τα στοιχεία της εκμετάλλευσης του θανόντος

7.2            Ληξιαρχική πράξη θανάτου του δικαιούχου ενιαίας ενίσχυσης

7.3            Πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών

7.4            Υπεύθυνη δήλωση (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ) με τον ορισμό του αριθμού των δικαιωμάτων ενιαίας ενίσχυσης που κατανέμονται μεταξύ των νόμιμων κληρονόμων, πλήρως συμπληρωμένη υπογεγραμμένη και με ευκρινή θεώρηση του γνήσιου της υπογραφής για κάθε έναν χωριστά από τους νόμιμους κληρονόμους.

7.5            Βεβαίωση ταυτοπροσωπίας ή άλλο αντίστοιχο δημόσιο έγγραφο, στην περίπτωση που τα αναγραφόμενα ονόματα μεταξύ των δικαιολογητικών δεν ταυτοποιούνται

Στην εξ αδιαθέτου διαδοχή και στην περίπτωση που οι συγκληρονόμοι – πλησιέστεροι συγγενείς δεν συμφωνούν στην από κοινού κατανομή των δικαιωμάτων, καθένας από τους συγκληρονόμους – πλησιέστερους συγγενείς δύναται να αιτηθεί και να λάβει το ποσοστό που του αναλογεί, σύμφωνα με όσα προβλέπονται στον Αστικό κώδικα.

Στην περίπτωση αυτή είναι επιπλέον απαραίτητο το εξής δικαιολογητικό:

7.6            πιστοποιητικό περί μη δημοσιεύσεως διαθήκης

Στην περίπτωση κληρονομιάς με διαθήκη όπου ορίζεται η διάθεση της κινητής περιουσίας ή η διάθεση των δικαιωμάτων ενιαίας ενίσχυσης είναι επιπλέον απαραίτητα τα εξής δικαιολογητικά

7.7            αντίγραφο διαθήκης

7.8            πιστοποιητικό περί μη δημοσίευσης άλλης διαθήκης

7.9            πιστοποιητικό περί μη αγωγής για ακύρωση ή διάρρηξη της διαθήκης

Στην περίπτωση κατά την οποία δεν ορίζεται στη διαθήκη η διάθεση της κινητής περιουσίας ή η διάθεση των δικαιωμάτων ενιαίας ενίσχυσης, τότε τα δικαιώματα ενιαίας ενίσχυσης ακολουθούν τις διατάξεις της εξ αδιαθέτου διαδοχής.

Τα ειδικά δικαιώματα που κληρονομούνται, συνεχίζουν να υπόκεινται στους ίδιους περιορισμούς που ίσχυαν και για τον αρχικό δικαιούχο.

Στις περιπτώσεις  που για το γνήσιο της υπογραφής γίνεται χρήση πληρεξουσίου από ένα κληρονόμο προς ένα άλλο κληρονόμο απαιτείται η αναγραφή ότι εξουσιοδοτεί τον υπογράφοντα για τη μεταβίβαση των ΔΕΕ από κληρονομιά. Εξουσιοδοτήσεις που αναγράφουν «.. για την είσπραξη χρημάτων/επιδότησης..» κτλ δεν γίνονται αποδεκτές.

  1. 6.     ΜΙΣΘΩΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 6)

Μίσθωση δικαιωμάτων ενιαίας ενίσχυσης (Δ.Ε.Ε.) μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον στην περίπτωση κατά την οποία συνοδεύεται από την μίσθωση μεγαλύτερης ή ίσης επιλέξιμης έκτασης γης.

Ο εκμισθωτής υποβάλει τα εξής απαραίτητα δικαιολογητικά:

8.1            Πράξη εκμίσθωσης επιλέξιμης ψηφιοποιημένης έκτασης και δικαιωμάτων, θεωρημένη κατά περίπτωση από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. Για την περίπτωση μακροχρόνιας μίσθωσης, απαιτείται συμβολαιογραφική πράξη νομίμως μεταγραμμένη στην οποία περιλαμβάνονται τα προς ενοικίαση επιλέξιμα εκτάρια και τα αντίστοιχα δικαιώματα.

8.2            Αίτηση (υπόδειγμα 6 – Παράρτημα Ι) , υπογεγραμμένη από τον εκμισθωτή και τον μισθωτή, η οποία φέρει ευκρινή και πλήρως συμπληρωμένη θεώρηση του γνήσιου της υπογραφής από οποιαδήποτε αρμόδια αρχή, για κάθε έναν χωριστά από τους ενδιαφερόμενους, στην οποία συμπληρώνονται αναλυτικά τα  στοιχεία  των  συμβαλλομένων, ο αριθμός και η αξία των δικαιωμάτων καθώς και τα στοιχεία των αντίστοιχων αγροτεμαχίων επιλέξιμης γης που εκμισθώνονται

Η ημερομηνία μίσθωσης των αγροτεμαχίων θα πρέπει να επιτρέπει στον γεωργό που υποβάλλει αίτηση ενιαίας ενίσχυσης να αποδεικνύει ότι κατέχει τη γη όπως ορίζεται από το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης.

Μετά τη λήξη της μίσθωσης, η γη και τα δικαιώματα επιστρέφουν αυτόματα στον ιδιοκτήτη τους.

  1. 7.      ΛΥΣΗ ΜΙΣΘΩΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 8)

Στην περίπτωση που υπάρξει συμφωνητικό λύσης μίσθωσης πριν την ημερομηνία που είχε αρχικά συμφωνηθεί από εκμισθωτή και μισθωτή, απαιτείται να αποσταλούν από τον ενοικιαστή ή τον εκμισθωτή (ιδιοκτήτη) στον ΟΠΕΚΕΠΕ τα έξης απαιτούμενα δικαιολογητικά:

9.1            Η συνημμένη αίτηση (υπόδειγμα 8 – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι), η οποία φέρει ευκρινή και πλήρως συμπληρωμένη θεώρηση του γνήσιου της υπογραφής από οποιαδήποτε αρμόδια αρχή, για κάθε έναν χωριστά από τους ενδιαφερόμενους, στην οποία συμπληρώνονται αναλυτικά τα  στοιχεία  των  συμβαλλομένων, ο αριθμός και η αξία των δικαιωμάτων καθώς και τα στοιχεία των αντίστοιχων αγροτεμαχίων επιλέξιμης γης για τα οποία λύεται η μίσθωση.

9.2            Το συμφωνητικό λύσης μίσθωσης, με πρωτότυπες υπογραφές και θεώρηση του γνησίου των υπογραφών ή ακριβές αντίγραφο του μόνο εφόσον στο αντίγραφο εμφανίζονται οι υπογραφές και οι θεωρήσεις τους.

Ο γεωργός που κατέχει τη γη, την ημερομηνία που προβλέπεται στα πλαίσια του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης είναι και ο δικαιούχος ενιαίας ενίσχυσης για το εν λόγω έτος ενίσχυσης.

  1. 8.                ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΛΟΓΩ ΑΛΛΑΓΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥ(ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 7)

Ευρωπαίοι Φεντεραλιστές Κρήτης: Η Επίτροπος Δαμανάκη οφείλει απαντήσεις για την μεταλλαγμένη πατάτα

Στις 2 Μαρτίου 2010, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε την πρόθεσή της να υποβάλει πρόταση μέχρι το καλοκαίρι ώστε να έχουν τα κράτη μέλη μεγαλύτερο περιθώριο επιλογής όταν αποφασίζουν αν θα καλλιεργούν Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς ή όχι. Η Επιτροπή εξέδωσε δύο αποφάσεις για τη γενετικώς τροποποιημένη πατάτα Amflora : με την πρώτη απόφαση εγκρίνεται η καλλιέργεια της στην ΕΕ για βιομηχανική χρήση, κυρίως στην παραγωγή χαρτιού και η δεύτερη αφορά τη χρήση των υποπροϊόντων αμύλου της Amflora στις ζωοτροφές.

 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε επίσης τρεις αποφάσεις για τη διάθεση στην αγορά τριών Γενετικών Τροποποιημένων προϊόντων καλαμποκιού για χρήση στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές αλλά όχι για καλλιέργεια.

Ο κ. Σταύρος Δήμας, π. Κοινοτικός Επίτροπος για το περιβάλλον, είχε μια σθεναρή στάση εναντίον της διαδικασίας έγκρισης παραγωγής μεταλλαγμένων προϊόντων, είχε πάντα μια δυναμική, σταθερή θέση σε κάθε περίπτωση έγκρισης μεταλλαγμένου προϊόντος στην Ευρώπη.

Πρόσφατα, η Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μπατζελή, με επίσημες δηλώσεις της είχε τονίσει, ότι η Ελλάδα δεν θα επιτρέψει την καλλιέργεια της γενετικά τροποποιημένης πατάτας.Δηλώσεις, που ακολουθούν την συνεπή στάση των ελληνικών κυβερνήσεων εναντίον των μεταλλαγμένων.

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Barroso, δήλωσε στην πρόσφατη ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, ότι, όλοι οι Επίτροποι, ψήφισαν την παραγωγή της μεταλλαγμένης πατάτας με το όνομα Amflora.

Ο εκπρόσωπος των Ευρωπαίων Φεντεραλιστών Κρήτης, κ. Γιώργος Ζερβάκης, μετά από επικοινωνία με το γραφείο του αρμόδιου Επιτρόπου για την Υγεία & την Πολιτική Καταναλωτών, κ. John Dalli, έλαβε την απάντηση του εκπροσώπου του ότι κανένας Επίτροπος δεν μπλόκαρε την σχετική διαδικασία.

Οι Ευρωπαίοι Φεντεραλιστές Κρήτης, σε μια περίοδο που η Ελλάδα καταβάλλει σημαντικές και όχι ευχάριστες προσπάθειες στο επίπεδο των έντονων δημοσιονομικών της προβλημάτων, θεωρούν την στάση της Επιτρόπου κ. Δαμανάκη , ως μείζον ηθικό και πολιτικό θέμα, που αφήνει έκθετη την χώρα, έκθετη την ελληνική κυβέρνηση, τον πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου , την ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης.Και το θέμα αυτό, που μεταβάλλει μια πάγια ελληνική θέση ως προς την απαγόρευση της καλλιέργειας των μεταλλαγμένων , απαιτεί ΑΜΕΣΗ και ΚΑΘΑΡΗ λύση.

Οι Ευρωπαίοι Φεντεραλιστές Κρήτης, απευθύνονται, στο σύνολο των κρητικών βουλευτών, και ζητούν:

  • Την δημόσια, ξεκάθαρη και υπεύθυνη τοποθέτηση τους,  ζητώντας να αναδείξουν σε κοινοβουλευτικό επίπεδο το θέμα , καθώς για 1η φορά Έλληνας Επίτροπος λαμβάνει τέτοια θέση ως προς τους Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς.
  • Να απευθυνθούν στους συναρμόδιους υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Μπατζελή, και Περιβάλλοντος κ. Μπιρμπίλη, ζητώντας να φέρουν άμεσα την ενεργοποίηση ρητρών που θα απαγορεύουν την καλλιέργεια της γενετικά τροποποιημένης πατάτας Amflora στην Ελλάδα, την θέσπιση του απαραίτητου νομικού πλαισίου στην εθνική νομοθεσία που θα λειτουργεί αποτρεπτικά και θα προβλέπει αυστηρές ποινές σε περιπτώσεις που θα τίθεται σε κίνδυνο η δημόσια υγεία από όσους θα εισάγουν παράνομα και θα μολύνουν την αγροτική παραγωγή, να αλλάξουν τον αδιαμφισβήτητα διάτρητο ελεγκτικό μηχανισμό της χώρας.
  • Ζητούν από τους Κρητικούς ευρωβουλευτές κ.κ. Δανέλη, Σταυρακάκη, Πουπάκη, Σκυλακάκη, αλλά και τον Κρητικό στην καταγωγή κ. Χατζημαρκάκη να καταθέσουν σχετική ερώτηση προς την Επιτροπή , η οποία έχει τεράστια ευθύνη για την συγκεκριμένη απόφαση, για ποιο λόγο μετά την αρνητική θέση του Συμβουλίου Υπουργών Περιβάλλοντος, υπήρξε η μετακίνηση αρμοδιότητας από Διεύθυνση Περιβάλλοντος, στην Διεύθυνση Υγείας και Πολιτικής Καταναλωτών.

Οι Ευρωπαίοι Φεντεραλιστές Κρήτης, καλούν και τις 4 Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις Λασιθίου, Χανίων, Ρεθύμνου, Ηρακλείου , να αποφασίσουν ότι ολόκληρη η Περιφέρεια Κρήτης θα είναι απαλλαγμένη από πάσης φύσεως μεταλλαγμένα προϊόντα,θέση που με ομόφωνη απόφαση του είχε λάβει από το 2005 το Νομαρχιακό Συμβούλιο Λασιθίου.

Η απόφαση αυτή, αποκτά ισχυρό συμβολισμό, καθώς περιοχές όπως το Οροπέδιο Λασιθίου, πέραν από τα αναπτυξιακά ελλείμματα που απαιτούν παρεμβάσεις, καλλιεργεί μεγάλες ποσότητες πατάτας και εκ των πραγμάτων τέτοιες αποφάσεις δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές.

Η κοινή θέση και των 4 Νομαρχιών οφείλει να αποτυπωθεί στα πλαίσια του Κρητικού Συμφώνου Ποιότητας, για μια κρητική διατροφή που δεν θα αλλοιώνεται εφόσον θα μπορέσει να στηρίζεται σε καθαρά και υγιεινά προϊόντα και όχι σε γενετικά τροποποιημένα, η αποδοχή των οποίων θα επιφέρει πλήγμα στα παραδοσιακά αγροτικά προϊόντα [ελαιόλαδο, πατάτα, κρασί, σταφύλι ].

Τα πολιτικά κόμματα και οι εκπρόσωποι τους στην Περιφέρεια της Κρήτης, οφείλουν να τοποθετηθούν και να διατυπώσουν δημοσίως και με προτάσεις τις αντιθέσεις τους απέναντι στην απόφαση αυτή για τα μεταλλαγμένα.

Καλούμε, τις λαλίστατες σε διεκδικήσεις και αιτήματα αγροτοσυνδικαλιστικές ή αγροτοσυνεταιριστικές οργανώσεις της Κρήτης , να παρέμβουν ουσιαστικά προς την Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης.Έτσι θα επιβεβαιώσουν , τουλάχιστον στο ελάχιστο, τον ρόλο ύπαρξης τους που δεν είναι άλλος από το να αντιλαμβάνονται τις εξελίξεις στην Γεωργία , να τις μεταφέρουν στον αγροτικό κόσμο και όχι να παραμένουν αγκυλωμένες σε πρότυπα επιδοματικής γεωργίας, που πλέον δεν προσφέρουν τίποτα.

Πιστεύουμε ότι , παρά την στάση και απόφαση της , η Επίτροπος Αλιείας κ. Δαμανάκη, που έδωσε την ψήφο της σε αυτή την απόφαση για τα μεταλλαγμένα, και στους κινδύνους που την συνοδεύουν, θα υποστηρίξει απόλυτα την προσπάθεια της χώρας ενάντια στα γενετικά μεταλλαγμένα.

Η  « Πράσινη Ανάπτυξη », σημαντική ευρωπαϊκή πολιτική, που μπορεί να παίξει έναν σημαντικό ρόλο στα νέα οικονομικά και περιβαλλοντικά δεδομένα και στην χώρα μας, δεν έχει καμία σχέση με ενέργειες, θέσεις και πρακτικές, για τα Γενετικά Τροποποιημένα.

Σε αποκλεισμό και από τα αγροτικά επαγγέλματα σπρώχνωνται οι Αγρότες

Σε αποκλεισμό και από τα αγροτικά επαγγέλματα σπρώχνωνται οι Αγρότες

Με την επικίνδυνη φράση «φυσικά πρόσωπα που ασκούν δραστηριότητα σε γεωργική εκμετάλλευση κατά κύρια ή μερική απασχόληση» επιχειρείται άλωση των αγροτικών επαγγελμάτων και διάλυση του αγροτικού κοινωνικού ιστού, με παράδοση του αντικειμένου των αγροτικών επαγγελμάτων σε ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ.

Αυτό προβλέπεται στην υπό διαβούλευση, από σήμερα μέχρι 23 Μαρ 2010, Κοινή Υπουργικά Απόφαση (ΚΥΑ) «Καθεστώτα Ενισχύσεων της Προγραμματικής Περιόδου 2007-2013 για τον Άξονα 3 Continue reading

«Οικονομική κρίση, μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης, πράσινες λύσεις»

«Οικονομική κρίση, μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης, πράσινες λύσεις»

 

Οι Οικολόγοι Πράσινοι και η Ομάδα των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο (GREENS/EFA) σας προσκαλούν στην εκδήλωση με θέμα «Οικονομική κρίση, μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης, πράσινες λύσεις» την Τετάρτη 17/3 Μαρτίου, ώρα 18.30, στο Ινστιτούτο Γκαίτε, Ομήρου 14-16.

Η σημερινή οικονομική κρίση της Ελλάδας είναι συνέπεια των  λανθασμένων επιλογών διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά και κομμάτι ενός οικονομικού παιχνιδιού που ξεπερνά τα όρια των εθνικών κρατών, της ευρωζώνης, ακόμα κι αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι Οικολόγοι Πράσινοι, όπως και το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα που ανήκουν, βλέπουν αυτή τη δομική κρίση ως ευκαιρία αναδιάταξης των οικονομικών προτεραιοτήτων της Ελλάδας σε μια «πράσινη προοπτική», αλλά και σαν αφετηρία ρύθμισης της ευρωζώνης και της διεθνούς οικονομίας σε πιο δίκαιη, διαφανή και βιώσιμη κατεύθυνση.

Όμως, τι συνιστά σήμερα μια πράσινη στροφή στην οικονομία; Με ποιες πολιτικές θα μπορούσαμε να αναζωογονήσουμε την ελληνική και ευρωπαϊκή οικονομία, ξεπερνώντας την «ανάπτυξη μέσω της αύξησης της κατανάλωσης»; Πώς μπορούν να συνδυαστούν η κοινωνική μέριμνα και η οικολογική πολιτική με την οικονομική κρίση  και την περιστολή δαπανών του κρατικού τομέα;

Στα ερωτήματα αυτά θα απαντήσουν οι μετέχοντες στο πάνελ:

  • Rebecca Harms, συμπρόεδρος της Ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο
  • Sven Giegold, Γερμανός ευρωβουλευτής των Πρασίνων, μέλος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου.
  • Μιχάλης Τρεμόπουλος, ευρωβουλευτής Οικολόγων Πράσινων
  • Νίκος Χρυσόγελος, Οικολόγοι Πράσινοι
  • Ναπολέων Μαραβέγιας, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών για θέματα Μακροοικονομικής Ανάλυσης, Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ολοκλήρωσης
  • Κώστας Καλλωνιάτης, δημοσιογράφος, οικονομικός αναλυτής
  • Πέτρος Λυνάρδρος-Ρυλμόν, επιστημονικός συνεργάτης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ

Συντονίζουν: Γιάννα Κοντούλη, Πολυδεύκης Παπαδόπουλος

Δηλώσεις συμμετοχής: Οικολόγοι Πράσινοι: 2103213442, 2103306301, ecogreen@otenet.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Πρωτοβουλίες των Οικολόγων Πράσινων για την κρίση

Η δημόσια συζήτηση εντάσσεται στις κοινές πρωτοβουλίες των Οικολόγων Πράσινων και της Ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο για την απάντηση στην κρίση μέσα από την διαμόρφωση ενός σχεδίου κοινοτικής αλληλεγγύης στο πλαίσιο ενός Πράσινου New Deal.

17 Μαρτίου: Συναντήσεις με φορείς για την οικονομική κρίση
 

Συναντήσεις της Rebecca Harms, συμπροέδρου της Ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο και του Sven Giegold, Γερμανού ευρωβουλευτή των Πρασίνων, μέλους της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου και αντιπροσωπείας των οικολόγων Πράσινων με συνδικαλιστικούς και κοινωνικούς φορείς, επαγγελματικές ενώσεις  (12.00-18.00)

Επικοινωνία: Ν. Χρυσόγελος, 6936672882, nikoschry@gmail.com Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

18 Μαρτίου: Συνέντευξη στα ΜΜΕ για την οικονομική κρίση

Συνέντευξη στα ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ με θέμα την κρίση και τις πράσινες προτάσεις, στο γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, Πέμπτη 18/3, ώρα 11.00 οργανώνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι και η Ομάδα των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο (GREENS/EFA).

  • Rebecca Harms, συμπρόεδρος της Ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο
  • Sven Giegold, Γερμανός ευρωβουλευτής των Πρασίνων, μέλος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου
  • Μιχάλης Τρεμόπουλος, ευρωβουλευτής Οικολόγων Πράσινων
  • Γιάννης Παρασκευόπουλος, μέλος της Γραμματείας των ΟΠ

– Η ελληνική κρίση και πράσινες πρωτοβουλίες για την έξοδο συζητούνται επίσης στο Συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος, ιδρυτικό μέλος των οποίων είναι οι Οικολόγοι Πράσινοι, στη Βαρκελώνη στις 17-19/3.

– Πρόσφατα είχε επισκεφθεί την Ελλάδα η Γερμανίδα βουλευτής των Πρασίνων Viola von Cramon, για συνάντηση με φορείς και τους Οικολόγους Πράσινους, ενώ και στο Ευρωκοινοβούλιο οι Πράσινοι έχουν αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες.

Ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μ. Τρεμόπουλος έχει καταθέσει σχετικές ερωτήσεις:

http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=892:l——r&catid=7:economy&Itemid=22

Παγκόσμια ημέρα Δασοπονίας 21/3

Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010, αίθουσα Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών

Ή ο κ. δήμαρχος λέει επιπολαιότητες ή ο κ. Μάργαρης είναι… ύποπτος για εμπρησμό!
 

 

Παρουσίαση με θέμα:

«Τα Ελληνικά δάση και η Κλιματική Αλλαγή»

Συνδιοργανωτές:

Φιλοδασική Ενωση Αθηνών, Ευώνυμος Οικολογική Βιβλιοθήκη

Χαιρετισμό θα απευθύνουν:

Δημήτρης Παξινός, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών

Μιχαήλ Μελάς, Πρόεδρος Φιλοδασικής Ενωσης Αθηνών

Ομιλητές:

Καθηγ. Δημήτρης Λάλας, Εθνικός Εκπρόσωπος για την Κλιματική Αλλαγή

«Γενικό σχόλιο για την κλιματική αλλαγή»

Πέτσικος Χαράλαμπος, Ειδικός Εμπειρογνώμονας,

«Ο ρόλος των δασών στον κύκλο του άνθρακα. Διεθνείς πολιτικές και η

ελληνική απογραφή αερίων του θερμοκηπίου»

Θέμης Αδαμόπουλος, ΥΛΗ ΕΕ

«Κλιματική Αλλαγή και Ελληνικά Δάση»

Δρ Παναγιώτης Μιχόπουλος Ερευνητής ΙΜΔΟ/ΕΘΙΑΓΕ

«Παρουσίαση των αποτελεσμάτων της έρευνας για την εκτίμηση της

ποσότητας του οργανικού άνθρακα στα Ελληνικά Δασικά Εδάφη»

Παρέμβαση Νίκος Χαραλαμπίδης, Διευθυντής Ελληνικού Γραφείου Greenpeace

Την εκδήλωση συντονίζει ο Κίμων Χατζημπίρος Αν.Καθηγητής ΕΜΠ

Διατύπωση συμπερασμάτων Σάκης Κουρουζίδης, Ευώνυμος Οικολογική

Βιβλιοθήκη.

Υποστήριξη: ΥΛΗ Ε.Ε. Διαχείριση και προστασία περιβάλλοντος

Η παγκόσμια ημέρα δασοπονίας γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο

εδώ και 40 χρόνια για να υπενθυμίσει σε όλους τη

σπουδαιότητα των δασών και των πολλών ωφελειών που

απορρέουν από αυτά. Η ιδέα του να θεσπιστεί η 21 Μαρτίου ως

η Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας ξεκίνησε στην 23η γενική

συνέλευση της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Γεωργίας το 1971.

Αργότερα την ίδια χρονιά ο FAO (Οργανισμός Τροφίμων και

Γεωργίας του ΟΗΕ) υποστήριξε την ιδέα θεωρώντας ότι ως

εκδήλωση θα συνέβαλλε πολύ στην ανάδειξη της

σπουδαιότητας των δασών και συμφώνησε ότι πρέπει να

εορτάζεται κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο με εκδηλώσεις

σχετικές με τις τρεις βασικές συνιστώσες της δασοπονίας, της

προστασίας, της παραγωγής και της αναψυχής

http://www.philodassiki.org/images/stories/prosklisi_resize.jpg

Τα Ελληνικά δάση και η Κλιματική Αλλαγή
 

 

http://www.forest.gr/portal/images/stories/pdfs/forestcarbondioxidegr.pdf

Σχέδιο ΚΥΑ αγροτουρισμού σε Διαβούλευση

Σχέδιο Κοινής Υπουργικής Απόφασης του Άξονα 3 «Ποιότητα ζωής στις αγροτικές περιοχές και διαφοροποίηση της αγροτικής οικονομίας με θέμα: «Καθεστώτα Ενισχύσεων της Προγραμματικής Περιόδου 2007 – 2013 για τον Άξονα 3 του Προγράμματος «Αγροτική Ανάπτυξη της Ελλάδας 2007 – 2013» (ΠΑΑ) τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση έως την Τρίτη 23 Μαρτίου 2010.

Το συνημμένο σχέδιο ΚΥΑ αφορά στον καθορισμό του αναγκαίου θεσμικού πλαισίου για την αποτελεσματική διαχείριση, εφαρμογή και παρακολούθηση των καθεστώτων ενίσχυσης για την υλοποίηση ιδιωτικών επενδύσεων στο πλαίσιο των Μέτρων 311, 312, 313, 321, 322, 323 του Άξονα 3 του ΠΑΑ.

Για το πλήρες σχέδιο της ΚΥΑ εδώ .

http://www.agrotikianaptixi.gr/Uploads/Files/PAA/diavouleuseis/KYA_AX3_15_03_2010.pdf

Ευκαιρία η κρίση; /της Ελίζας Παπαδάκη

 

Ευκαιρία η κρίση;

 Της Ελίζας Παπαδάκη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ  : 17 Μαρτίου 2010 ΤΑ ΝΕΑ

   

Μια παρότρυνση που επαναλαμβάνεται συχνά αυτό το δύσκολο τελευταίο δεκαοκτάμηνο είναι: «Να δούμε την κρίση ως ευκαιρία». Ευκαιρία ήταν πρώτα η παγκόσμια κρίση, η βαθύτερη που γνώρισαν οι παρούσες γενιές. Ήταν μια ευκαιρία, διακηρυσσόταν πέρυσι, για να τεθεί σε νέες βάσεις το χρηματοπιστωτικό σύστημα, να υπόκειται σε ενιαίους κανόνες και αυστηρή υπερεθνική εποπτεία, ώστε να υπηρετεί την πραγματική οικονομία, την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, αποκλείοντας καταστροφές σαν αυτές που πληρώνουν τα αυξανόμενα εκατομμύρια των ανέργων. Οι ηχηρές υποσχέσεις των ηγετών του G-20 όμως μάλλον ξεθύμαναν, οι τόνοι χαμήλωσαν και, καθώς ξεκίνησε δειλά κάποια ανάκαμψη που αναζωπυρώνει τις αντιθέσεις συμφερόντων, η συνεννόηση μεταξύ τους φθίνει.

Αφού έλαβε γενναία δημόσια βοήθεια, το τραπεζικό σύστημα συνέρχεται, γράφει και πάλι κέρδη, τα χρηματιστήρια ανεβαίνουν, χωρίς ουσιαστικές αλλαγές στις παλιές πρακτικές. Τώρα ευάλωτα είναι τα κράτη, που πληρώνοντας για τη διάσωση των τραπεζών και για τη στήριξη των οικονομιών τους στην ύφεση, διόγκωσαν ελλείμματα και χρέη, εξαρτώνται πια πολύ περισσότερο από τον δανεισμό, από τις αγορές δηλαδή που γέννησαν τη χρηματοπιστωτική κρίση. Οπότε την κρίση εκείνη κινδυνεύει να διαδεχθεί μια κρίση δημοσίων χρεών, πολλές κυβερνήσεις πιέζονται να ασκήσουν συσταλτικές δημοσιονομικές πολιτικές καταδικάζοντας τις κοινωνίες τους σε χαμηλή μεγέθυνση και μεγάλη ανεργία για χρόνια. Όσο δεν δημιουργούνται νέοι θεσμοί και εργαλεία, όσο οι όροι χρηματοδότησης αφήνονται στις αγορές, η μεγάλη ευκαιρία που παρουσιάστηκε πέρυσι σε παγκόσμιο επίπεδο απομακρύνεται.

Η πρώτη χώρα που δοκιμάζεται από κρίση δημοσίου χρέους συνέβη να είναι η δική μας, όταν με τη διεθνή επιδείνωση οδηγήθηκαν σε έκρηξη οι σοβαρές εγχώριες οικονομικές ανισορροπίες. Προέκυψε έτσι η «ελληνική κρίση του ευρώ», που θεωρήθηκε απειλή για την ευρωζώνη στο σύνολό της, από πολλούς όμως και ευκαιρία για να ενισχυθεί η οικονομική κυβέρνηση, η ενιαία νομισματική πολιτική να συμπληρωθεί με δημοσιονομική πολιτική ή, τουλάχιστον για την ώρα, με καλά συντονισμένες οικονομικές πολιτικές στις χώρες που μοιράζονται το κοινό νόμισμα. Το δράμα που ζει η Ελλάδα αυτές τις μέρες είναι οι κυβερνητικές διαφωνίες στην ευρωζώνη που αποτρέπουν τη διαμόρφωση ενιαίας πολιτικής βούλησης για να διασφαλισθεί η αναχρηματοδότηση του χρέους της χώρας σε λογικό κόστος. Με τα επιτόκια που αξιώνουν οι αγορές, δισεκατομμύρια που εξοικονομούνται από περικοπές μισθών και αυξήσεις φόρων, τα μέτρα σκληρής λιτότητας που επιβλήθηκαν, χάνονται σε υπερβολικούς τόκους. Είναι εντελώς παράλογο, όχι από τη δική μας σκοπιά μόνο αλλά και από ευρωπαϊκή, όπως έδειξε να πιστεύει ο επίτροπος Όλι Ρεν.

Υπάρχει ακόμα η ελπίδα οι διαφωνίες να ξεπεραστούν την επόμενη εβδομάδα στη Σύνοδο Κορυφής. Αν όμως αυτό δεν συμβεί, το δράμα δεν περιορίζεται στις δικές μας εθνικές διαστάσεις, αφορά ολόκληρη την ευρωζώνη. Διότι η ελληνική κρίση κινδυνεύει να μεταδοθεί στις άλλες ασθενέστερες οικονομίες, ωθώντας σε γενικευμένη άνοδο τις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων και επαναβυθίζοντάς τες στην ύφεση. Και από εκεί θα περάσει στις ισχυρότερες. Η σταθερότητα του ευρώ, προς δόξαν της οποίας η γερμανική κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της αρνούνται την πρακτική στήριξη της Ελλάδας, θα κλονιστεί μονιμότερα. Δεν είναι φανερό ότι αν δινόταν αμέσως αυτή η πρακτική στήριξη, με όποιους όρους κρίνονταν σκόπιμοι για να διασφαλιστεί η συνέχεια στη δημοσιονομική εξυγίανση, η εμπιστοσύνη στο ευρώ θα ενισχυόταν, οι κερδοσκόποι θα έκαιγαν τα δάχτυλά τους και τα μεγάλα spreads θα αποθαρρύνονταν; Αν η ελληνική κυβέρνηση αναγκαστεί τελικά να καταφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το ρήγμα θα βαθύνει. Αυτό ίσως να μην ανησυχεί πολιτικούς σαν τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που με την πρότασή του για ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο αναζητεί τρόπους να μπορούν τελικά να αποπέμπονται χώρες από την ευρωζώνη. Όμως το ευρώ δεν είναι μόνο μια οικονομική συμφωνία, είναι η πολιτική καρδιά της Ένωσης, λέει ο Όλι Ρεν. Το ερώτημα που θέτει ο καθηγητής Πολ ντε Γκράουβε είναι αν θα προχωρήσει μια μεταρρύθμιση που να αποτυπώνει ότι οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης παίρνουν στα σοβαρά την επιθυμία τους να τη διαφυλάξουν. Χωρίς αυτήν η ευρωζώνη δεν έχει μέλλον, καταλήγει.

Τέλος, σαν ευκαιρία βλέπουν ορισμένοι και την ελληνική κρίση: Ευκαιρία για να αλλάξουμε ριζικά την οικονομία και το κράτος, καταλαβαίνοντας ότι όπως ήταν έως τώρα δεν πάει άλλο. Αλλά εδώ, που τα πράγματα είναι χειροπιαστά, καταλαβαίνουμε καλύτερα την ανάγκη πολιτικής βούλησης. Ένα βήμα, όχι πολύ μεγάλο, ούτε ολοκληρωμένο, είναι το φορολογικό νομοσχέδιο που προωθείται αυτές τις μέρες. Είναι υπόθεση των ΔΟΥ κ.λπ., αλλά και των πολιτών της χώρας. Θέλουμε να αποδώσει;

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ

Ευκαιρία για να αλλάξουμε ριζικά την οικονομία και το κράτος, καταλαβαίνοντας ότι όπως ήταν έως τώρα δεν πάει άλλο

Πηγή : TΑ ΝΕΑ

Δέκα θέσεις για τη δημοσιονομική κρίση / του Νίκου Ράπτη

Δέκα θέσεις για τη δημοσιονομική κρίση / του Νίκου Ράπτη    

Τεχνικά χαρακτηριστικά του προβλήματos

1. Από τεχνικής απόψεως, η ελληνική δημοσιονομική κρίση είναι και κρίση φορολογικών εσόδων και κρίση δαπανών.

  • Ως προς τα έσοδα, η παραοικονομία υπολογίζεται σε 20%-30% της συνολικής οικονομικής δραστηριότητας1. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το βάρος της παράνομης οικονομίας (ναρκωτικά, πορνεία, λαθρεμπόριο, διαφθορά), που με μετριοπαθείς υπολογισμούς φθάνει το 6-7% του ΑΕΠ. Λόγω της στρεβλής αυτής κατάστασης, τα διαφυγόντα φορολογικά έσοδα υπολογίζεται πως φθάνουν κατά μέσο όρο τουλάχιστο στο 10% του ΑΕΠ ετησίως. Σύμφωνα με την «ευρωπαϊκή επιτροπή» (Κομισιόν) η μη-καταβολή ΦΠΑ υπολογίζεται σε 3.4% του ΑΕΠ, η απόδοση της άμεσης φορολογίας ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ελλάδα φτάνει μόλις στο 8%, έναντι 13% στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) (πάνω από 3% αυτής της υστέρησης οφείλεται στην λιποβαρή απόδοση του φόρου εισοδήματος των φυσικών προσώπων, με 4.7% έναντι 8%). Σύμφωνα με την «άλφα μπανκ» τα συνολικά φορολογικά έσοδα στην Ελλάδα (2007) φθάνουν το 32%, έναντι 40% στην ΕΕ.
  • Ως προς τις δαπάνες, γνωρίζουμε πως ενώ το ελληνικό κράτος, αν και δεν είναι «μεγάλο»2, είναι εξαιρετικά σπάταλο. Σύμφωνα με την Κομισιόν (2007) το κόστος της κακής του λειτουργίας («γραφειοκρατίας») υπολογίζεται σε 6.8% του ΑΕΠ (με μέσο όρο 3.5% στην ΕΕ-27) ή 30% της λειτουργίας του.

Από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα πως λόγω της φοροδιαφυγής και της κρατικής σπατάλης κάθε χρόνο ένα ποσοστό της τάξης του 15% του ΑΕΠ (30-40 δις ευρώ) πηγαίνει σε «λάθος τσέπες».

 

Κοινωνικά χαρακτηριστικά του προβλήματος

 

2. Αυτές οι «λάθος τσέπες» είναι πολύ συγκεκριμένες:

  • Στον ιδιωτικό τομέα είναι οπωσδήποτε οι φοροκλέπτες3 και η μαφιοκρατία4 (που δραστηριοποιείται στο λαθρεμπόριο, την πορνεία, το εμπόριο ναρκωτικών, τη διαφθορά και «ανακυκλώνει» τα κέρδη στην ψυχαγωγία και τα ΜΜΕ με απολήξεις στο πολιτικό χρήμα).
  • Στο δημόσιο τομέα είναι όσοι ενεργοποιούνται στους τομείς της διαφθοράς, των διαγωνισμών, των προμηθειών, αλλά και όσοι επωφελούνται από αργομισθίες ή από υπέρμετρα, σε σύγκριση με τα άλλα αναπτυγμένα κράτη, «χαλαρές» εργασιακές σχέσεις ή από προαγωγές με αναξιοκρατικά κριτήρια κ.ο.κ.

 

Με άλλα λόγια οι «λάθος τσέπες» δεν προκύπτουν από το σχήμα μιας αντίθεσης κεφαλαίου-εργασίας (ή ακόμα χειρότερα μεταξύ «λαού» και κεφαλαίου), αλλά με πιο πολύπλοκα κριτήρια, όπως είναι η διάκριση μεταξύ:

  • «εντός»/«εκτός» του συστήματος,
  • νέων/μεσηλίκων,
  • ανδρών/γυναικών,
  • όσων αμείβονται κυρίως από το μισθό τους την αμοιβή τους/από αδήλωτα εισοδήματα,
  • αξιοκρατίας/φαβοριτισμού,
  • παραγωγικής/παρασιτικής δραστηριότητας,
  • όσων χρειάζονται κοινωνική αλληλεγγύη/όσων προσοδοθηρούν εις βάρος του κοινωνικού κράτους κ.ο.κ.

 

Η εμμονή στο σχήμα της κυρίαρχης αντίθεσης μεταξύ εργοδοσίας-κεφαλαίου είναι στη σημερινή Ελλάδα τόσο εκτός πραγματικότητας που μπορεί να θεωρηθεί μόνο ως η «κυρίαρχη ιδεολογία» των «κερδισμένων» του συστήματος και της συντήρησης του «status quo». Με άλλα λόγια όσοι υποστηρίζουν αυτό το σχήμα το κάνουν είτε από υστεροβουλία, είτε από απύθμενη αφέλεια!

 

Έμμεσο κοινωνικό κόστος του «status quo»

 

3. Ο δεύτερος πυλώνας του ελληνικού «διδύμου ελλείμματος», εκείνος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, αποτυπώνει τη μεγάλη μείωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, πολύ πέραν αυτού που θα δικαιολογούσε η ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη αλλά και τη χρεοκοπία του καθεστώτος πολιτικού-οικονομικού προτύπου. Ιδιαίτερη σημασία έχει εδώ η αναδιοργάνωση του δημοσίου τομέα στη βάση της λογοδοσίας και της αξιολόγησης των υπηρεσιών του και το «άνοιγμα» των κλειστών επαγγελματικών αγορών (των περίφημων 90 επαγγελμάτων που έχει καταγράψει το ΚΕΠΕ το 2001), που υπολογίζεται πως κοστίζουν ετησίως περί τα 4 δις ευρώ (1.5-2% του ΑΕΠ).

Με άλλα λόγια: το κοινωνικό κόστος του «status quo» είναι πολύ μεγαλύτερο από το απλό άθροισμα του «λίπους» των κρατικών δαπανών, τη φοροδιαφυγή από την παραοικονομία και τη «μαύρη» οικονομία, καθώς συμβάλει στη στρεβλή, ανελαστική και αντιπαραγωγική δομή της ελληνικής οικονομίας. 

Ιστορικά χαρακτηριστικά του προβλήματος

 

4. Αν δούμε τη σημερινή δημοσιονομική κρίση πιο μακροσκοπικά, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως η κρίση αυτή σηματοδοτεί τη χρεοκοπία ολόκληρου του μοντέλου της ελληνικής ανάπτυξης από το Β’ παγκόσμιο πόλεμο κι εντεύθεν. Βασικό στοιχείο του μοντέλου αυτού ήταν (α) το αδύναμο κανονιστικό πλαίσιο (ανομία, αναξιοκρατία, ιδιωτεία) και (β) ένα μοντέλο «ακριβής ανάπτυξης», στηριγμένο στους χαμηλούς μισθούς, τη χαμηλή εξειδίκευση, την περιορισμένη αξιοποίηση της τεχνολογίας, τη δυσπιστία των επιχειρήσεων απέναντι στην καινοτομία, την κατά συρροή παραβίαση του εργατικού δικαίου, την περιφρόνηση των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων, την κατασπατάληση των φυσικών πόρων.

Πολιτικά χαρακτηριστικά του προβλήματος

 

5. Η οικονομική χρεοκοπία του ελληνικού μοντέλου ακολουθεί κατά μερικά χρόνια εκείνο της κοινωνικής του χρεοκοπίας. Επί πολλά χρόνια το καθεστώς σύστημα προσέφερε πάνω-κάτω ισόρροπο πλουτισμό και προσδοκίες σε όλους. Από κάποια στιγμή όμως κι ύστερα (η καμπή μπορεί να προσδιοριστεί κάπου μέσα στη δεκαετία του ’80) έγινε ολοφάνερο πως το συγκεκριμένο μοντέλο ανάπτυξης δεν ήταν βιώσιμο: το πολιτικό σύστημα αμφιταλαντεύτηκε ως προς το αν έπρεπε να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και σύγκρουση με τα ισχυρά συμφέροντα του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα ή αν αντιθέτως μπορούσε να αγοράσει χρόνο και συναίνεση και να διατηρήσει το status-quo «μέχρι νεωτέρας». Για λόγους που δεν είναι του παρόντος απεδείχθη επανειλημμένα πως «το κόστος της αλλαγής ήταν μεγαλύτερο από το κόστος της στασιμότητας»: οι μεταρρυθμιστές συντρίφτηκαν πολιτικά, οι συντηρητικοί αμείφθηκαν πλουσιοπάροχα. Το πολιτικό σύστημα τέθηκε σχεδόν εν συνόλω στην υπηρεσία των κοινωνικά ισχυρών (της μαφιοκρατίας και της νομενκλατούρας) με την πρώτη να του παρέχει τα απαραίτητα χρήματα για τη λειτουργία του, τη δεύτερη τα «στρατά» του κομματικού συστήματος (πολιτικά και συνδικαλιστικά στελέχη). Η χειραγώγηση των «χαμένων» της μεταπολίτευσης (κυρίως των νέων και των γυναικών) ανατέθηκε στα πελατειακά δίκτυα, τα ΜΜΕ και την ανθεκτικότητα των κυρίαρχων μεταπολιτευτικών ιδεολογικών σχημάτων σε μια γερασμένη κοινωνία…    

 

Ανάγκη για ριζική πολιτική μετεξέλιξη

 

6. Το πολιτικό σύστημα παρέμεινε πεισματικά ακίνητο και αδρανές στην κυριολεξία μέχρι να φθάσει η χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας. Η μπρεζνιεφικού τύπου στασιμότητα της περιόδου 2001-2009 αλλά και (με κάποια ελάχιστα, αν όχι φωτεινά, τουλάχιστο λιγότερο σκοτεινά διαστήματα) ολόκληρης της περιόδου 1987-2009, δεν μπορεί να εξηγηθεί παρά μόνο ως αποτέλεσμα της άμεσης, υλικής, υπαρξιακής εξάρτησης του πολιτικού συστήματος από τους «κερδισμένους» του συστήματος.

Σήμερα το πολιτικό σύστημα καλείται να βρει 10% του ΑΕΠ ή 22-26 δις ευρώ (πολύ περισσότερα στην πραγματικότητα, αφού ζητούμενο δεν είναι βέβαια μόνο να μειώσουμε το δημόσιο χρέος, αλλά να μπούμε σε υγιή και βιώσιμη παραγωγική τροχιά). Αυτά τα χρήματα δεν είναι βιώσιμο πολιτικά να αντληθούν από τους μισθωτούς, τη συμπίεση των νομίμων αμοιβών, ούτε καν την πάταξη της «επικουρικής» φοροδιαφυγής. Για να βρεθούν παρόμοια ποσά θα χρειαστεί να πληγεί ο πυρήνας του συστήματος της μαφιοκρατίας και της νομενκλατούρας, που θα αντιδράσει λυσσαλέα (ας μην ξεχνάμε πως και πολιτικούς εκτρέφει και διαθέτει άφθονο πολιτικό χρήμα και ΜΜΕ, ενώ είναι καλομαθημένο, αχόρταγο, αδίστακτο και έκνομο). Απαιτείται λοιπόν σήμερα από την πολιτική τάξη στην κυριολεξία να κάνει «χαρακίρι», βάλλοντας πολεμικώ τω τρόπω κατά των εδώ και πολλά χρόνια βασικών στηριγμάτων της εξουσίας της!

‘Αμεση συνέπεια αυτής της «αδύνατης κατάστασης» είναι πως -για τους ίδιους ακριβώς λόγους που το πολιτικό σύστημα περίμενε να φθάσουμε στο χείλος της καταστροφής προκειμένου να μην πιει το «πικρό ποτήρι» της μεταρρύθμισης- υπάρχουν σήμερα (και αναπτύσσονται διαρκώς) οι καθεστωτικές εκείνες δυνάμεις που προτείνουν να συνεχιστεί η αδράνεια και πέραν του χείλους της καταστροφής! Όλες οι συζητήσεις περί «κερδοσκόπων», «υποστήριξης από την ΕΕ», «τροποποίησης του «προγράμματος σταθεροποίησης και ανάπτυξης»», «αναπτυξιακής προοπτικής», «παύσης πληρωμών», «εξεταστικών επιτροπών», «απόδοσης ευθυνών σε όσους φταίνε για την κρίση» κ.λπ (που δεν είναι όλες ανόητες, αλλά είναι στα σίγουρα άκαιρες σε επείγουσες στιγμές –πράμα που μοιάζει πολύ) λειτουργούν σήμερα ως πράξεις αποπροσανατολισμού, απροθυμίας κι άρνησης να αντιμετωπισθεί η πραγματικότητα, ακριβώς διότι η σύγκρουση με τα κυρίαρχα συμφέροντα αντιμετωπίζεται ως αδύνατη. Η πνευματική-πολιτική-ψυχολογική αυτή στάση οδηγεί μαθηματικά στον «τελευταίο μονόδρομο», στην πρόταση για έξοδο από την ευρωζώνη.

Σήμερα ένα είναι το πολιτικό ζητούμενο: να σωθεί η χώρα από τη χρεοκοπία με μόνιμο-βιώσιμο τρόπο, διατηρώντας τα κεκτημένα της περιόδου της μεταπολίτευσης, με βασικότερο την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ και την ευρωζώνη.  

Επίλυση της δημοσιονομικής κρίσης ή συντήρηση του κατεστημένου;

 

7. Αυτός είναι ο λόγος που, όπως γράφαμε το Φεβρουάριο του 2009, «μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η διήγηση της αλλαγής στην Ελλάδα αλλάζει: η σύγκρουση πλέον είναι… μεταξύ εκείνων που συμβάλουν στην αντιμετώπιση της κρίσης και των άλλων». Η αντιμετώπιση της κρίσης θα χρειαστεί την αναδιάρθρωση των δημοσίων οικονομικών της χώρας, το σταμάτημα της αιμορραγίας του ασφαλιστικού, την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης (και όχι της υπακοής) στο πολιτικό σύστημα. Αυτό είναι το εκ των ων ουκ άνευ πρώτο βήμα ώστε να οικοδομηθεί εκ θεμελίων ένα νέο ελληνικό αναπτυξιακό πρότυπο, στη βάση μιας -ιστορικής κλίμακας- αναδιανομής εξουσίας και πόρων (α) προς τους νέους και τα παιδιά (β) προς τις γυναίκες και τη γυναικεία απασχόληση (γ) προς το δημόσιο χώρο και το περιβάλλον.

Τα πρόσφατα έκτακτα οικονομικά μέτρα

8. Τα πρόσφατα κυβερνητικά μέτρα, ελήφθησαν ενόψει της επαπειλούμενης χρεοκοπίας της χώρας εντός ολίγων ημερών. Σε αυτές τις συνθήκες θα ήταν ίσως δικαιολογημένο που χαρακτηρίζονται από «προκρούστεια» λογική και πλήττουν μόνο τα πιο οφθαλμοφανή εισοδήματα. Είναι όμως εξαιρετικά ανησυχητικό πως η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να μηνύσει έστω στη μαφιοκρατία (και δευτερευόντως στη νομενκλατούρα) πως «το παιχνίδι τελείωσε». Η δικαστική μεταχείριση στον Παύλο Ψωμιάδη (που του επιβλήθηκε εγγύηση ίση με το… 0.01% της πλαστής εγγυητικής επιστολής που είχε καταθέσει), όλα όσα συμβαίνουν με το υπαλληλικό προσωπικό της βουλής, η μείωση κατά 99% προστίμου σε νυκτερινό κέντρο της Μυκόνου που φοροδιέφευγε, η διευθέτηση του ζητήματος λιμανιού/COSCO, η επιλογή ως επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ ενός στελέχους με πολυετή «συνεργατική» σχέση με τη «Γκόλντμαν Σακς» κ.ο.κ. δείχνουν πως το πολιτικό σύστημα κρίνει να συμπεριφέρεται «as usual» προς τους ισχυρούς του συστήματος. Αλλά μετά τα 4-5 δις ευρώ των μέτρων, η κυβέρνηση μένει να βρει ακόμα άλλα 20 δις ευρώ τουλάχιστο το διάστημα 2010-2012!

Πράγμα που σημαίνει πως θα χρειαστεί και δεύτερο, και τρίτο ίσως και τέταρτο πακέτο μέτρων λιτότητας, που η χρηματοδότησή τους δεν μπορεί βέβαια να επαφίεται ξανά στη μισθωτή εργασία, αλλά εξ ανάγκης θα επιβαρύνει τη νομενκλατούρα και τη μαφιοκρατία:

  • με στοχευμένο κάψιμο του «λίπους» εκεί που υπάρχει -χωρίς να είναι «ταμπού» ακόμα και το κλείσιμο παρασιτικών κρατικών υπηρεσιών, οι μετατάξεις με υπηρεσιακά κριτήρια, αλλά και οι προσλήψεις όπου υπάρχει ανάγκη…·
  • με σύγκρουση με την παραοικονομία και το «μαύρο χρήμα» ακόμα και -για να μην πούμε κυρίως- εκείνο που αγοράζει πολιτική υποστήριξη και δημοσιότητα μέσω κατοχής τηλεοπτικών διαύλων, αθλητικών σωματείων ή λαοπρόβλητων ειδώλων.

 

Η νέα διαχωριστική γραμμή

9. Στο πλαίσιο αυτό, η λογική του πρόσφατου κυβερνητικού πακέτου μέτρων εξάντλησε τα όριά της πετυχαίνοντας την αναστολή της χρεοκοπίας της χώρας στις αρχές του Μαρτίου 2010… Δεν μπορεί όμως να επαναληφθεί στα επόμενα δύο ή τρία πακέτα μέτρων ή στην αναδιοργάνωση της φορολογίας ή του ασφαλιστικού… Με παρόμοιο τρόπο οι συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ, του ΠΑΜΕ αρνούμενες δήθεν να αντιληφθούν τις μεγάλες διαφοροποιήσεις εντός των κατηγοριών που δηλώνουν πως εκπροσωπούν («εργαζόμενοι», «μικρομεσαίοι») ή που υποτίθεται πως αντιμάχονται («κεφάλαιο», «πλουτοκρατία») στην ουσία λειτουργούν ως το ιερατείο του συστήματος, ως οι δυνάμεις που έχουν κατ εξοχήν πιστέψει στην προπαγάνδα που μας έχει οδηγήσει στα σημερινά μας αδιέξοδα. Κάθε σύμπλευση μαζί τους στο ζήτημα αυτό ανατροφοδοτεί τις αιτίες της κρίσης και χειροτερεύει διαρκώς τη θέση των θυμάτων της (των νέων και των παιδιών, των γυναικών, του δημόσιου χώρου και του περιβάλλοντος, των μισθωτών, ιδίως του ιδιωτικού τομέα).   

Στα αναπόφευκτα επόμενα πακέτα μέτρων, θα χρειαστεί να πληγούν καίρια οι κερδισμένοι της μεταπολίτευσης (κρατική νομενκλατούρα, ιδιωτική μαφιοκρατία, φοροκλέπτες, ελευθέρια επαγγέλματα, ιδιωτικός πλουτισμός, αναξιοκρατία, πελατειακές σχέσεις) και να ανακουφισθούν αντίστοιχα οι χαμένοι της τελευταίας περιόδου (μισθωτή εργασία, νέοι και παιδιά, γυναίκες, δημόσιος χώρος, περιβάλλον, λογοδοσία, αξιοκρατία). Αυτή είναι η διαχωριστική γραμμή του μέλλοντος, και σε αυτή καλούνται όλες οι πολιτικές δυνάμεις να λάβουν θέση. 

«Κόκκινες γραμμές» για το μέλλον

 

10. Η παραπάνω ανάλυση προσδιορίζει τις «κόκκινες γραμμές» για το μέλλον της διαχείρισης του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας, που οφείλει να θέσει κάθε υπεύθυνη πολιτική δύναμη που θέλει να λειτουργήσει εποικοδομητικά στην αντιπολίτευση -ή να προσδιορίσει τους όρους υπό τους οποίους θα δεχόταν να περάσει στην συμπολίτευση:

  • Υπεράσπιση, πάση θυσία, της συμμετοχής της Ελλάδας στην ευρωζώνη.
  • Μείωση του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, σύμφωνα με τις παλαιότερες και πιο πρόσφατες δεσμεύσεις της Ελλάδας προς τους εταίρους της
  • Αποκατάσταση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος.
  • Πολιτικός χρωματισμός των μέτρων εξυγίανσης υπέρ των γυναικών, των νέων και των παιδιών, της μισθωτής εργασίας, του δημοσίου χώρου και του περιβάλλοντος.
  • Πολιτική-δημοκρατική εξέλιξη, με απόκρουση μεταπολιτικών ή αυταρχικών εξελίξεων  

Σημειώσεις

1. 30% σύμφωνα με το ΙΟΒΕ (2001), 25% σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ (2009), 28.6% σύμφωνα με την «παγκόσμιο τράπεζα» (2007).

2. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ (2007) 100 δις ευρώ (40% επί του ΑΕΠ, έναντι π.χ. 35% των ΗΠΑ, 39% της Γαλλίας κ.ο.κ). Σημειώνουμε όμως πως το ΑΕΠ της Ελλάδας είναι σοβαρά υποτιμημένο λόγω της παραοικονομίας και της «μαύρης» οικονομίας, οπότε οι κρατικές δαπάνες στην Ελλάδα κυμαίνονται γύρω στο 30% της πραγματικής οικονομίας της χώρας.

3. Σύμφωνα με τον ΙΟΒΕ (2001), ελευθέρια επαγγέλματα, αυτοαπασχολούμενοι, μικρές επιχειρήσεις, εργολάβοι ανέγερσης οικοδομών και υπο- ή υπερτιμολογήσεις των ανωνύμων εταιρειών

4. Σύμφωνα με την «εθνική στατιστική υπηρεσία» (ΕΣΥΕ) (2009), την «ελαστάτ», τον ερευνητή Γρηγόρη Λάζο (2000!), την «παγκόσμιο τράπεζα» (2008) οι σχετικοί τζίροι κυμαίνονται στα 4-5 δις για το λαθρεμπόριο (συμπεριλαμβανομένου εκείνου των καυσίμων) (2% του ΑΕΠ), στα 6 δις για την πορνεία (2.5% του ΑΕΠ), στο 1 δις για τα ναρκωτικά (0.5% του ΑΕΠ), στα 3 δις για τη διαφθορά (1.5%) κ.ο.κ..


Ο Νίκος Ράπτης είναι εκπαιδευτικός

πηγή  : http://www.ppol.gr/cm/index.php?Datain=5901&LID=1

«ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟ»

ΕΚΔΗΛΩΣΗ- ΣΥΖΗΤΗΣΗ

«ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟ»

 Οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουν ότι η ολοκληρωμένη προοπτική μιας πράσινης και βιώσιμης αγροτικής οικονομίας πρέπει να βασίζεται στην προώθηση της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας, την εξοικονόμηση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ενίσχυση της πολυλειτουργικότητας του αγρότη με δράσεις όπως ο αγρο-οικοτουρισμός και η αγροτική μεταποίηση.

Γι’ αυτό το ζήτημα η Πολιτική Κίνηση Σερρών των Οικολόγων Πράσινων διοργανώνει ενημερωτική εκδήλωση με θέμα «Πράσινες Προτάσεις για το Αγροτικό Νοικοκυριό» η οποία θα πραγματοποιηθεί στη δημοτική αίθουσα πολλαπλών χρήσεων στο Στρυμονικό Σερρών την Παρασκευή 19 Μαρτίου και ώρα 18:00.

            Κύριοι ομιλητές θα είναι:

  • Γιάννης Παναγιωτίδης, γραμματέας Πανελλήνιας Ένωσης Κτηνοτρόφων: “Προτάσεις για ένα ολοκληρωμένο βιολογικό αγρόκτημα”
  • Μάριος-Αλφόνσο Αρμάου, βιοκαλλιεργητής: “Βιολογική γεωργία και οικολογία”
  • Αργύρης Μπούρας, συντονιστής θεματικής ομάδας ενέργειας Κεντρ. Μακεδονίας των Οικολόγων Πράσινων: “Ενέργεια και κλιματική αλλαγή”
  • Γιάννης Ρέκλος, ιδιοκτήτης οικοτουριστικής μονάδας: “Οικοπεριηγητής: μια εναλλακτική πρόταση στην ύπαιθρο”

Για περισσότερες πληροφορίες: Τ. Γιαννιού 2310 269780