Φτιάξτε αγροτικά σχολεία παντού!

Η χώρα έχει γενικώς ανάγκη από τεχνική, επαγγελματική εκπαίδευση και ειδικότερα από αγροτικά σχολεία. Κάθε αγροτική περιοχή θα πρέπει να διαθέτει οργανωμένη δευτεροβάθμια εκπαίδευση άμεσα συνδεδεμένη με τις παραγωγικές δραστηριότητες του τόπου
Ανδρέας Ζαμπούκας Continue reading

Σύγχρονο αγροτικό σχολείο .

https://www.askjim.gr

https://www.askjim.gr

Επισκέψιμο αγρόκτημα :Το αγροτικό σχολείο της υπαίθρου.
Το σύγχρονο αγροτικό σχολείο πρέπει να εξασφαλίζει τα παρακάτω:
1. Συγκέντρωση, επεξεργασία και πρόσβαση σε πληροφορίες. Βιβλιοθήκη, ταινιοθήκη, βιντεοθήκη, δισκοθήκη, τράπεζα πληροφοριών, πρόσβαση σε κέντρα παραγωγής πληροφοριών και γνώσεων κλπ
2. Χώρους ανάπτυξης εκπαιδευτικών διαδικασιών. Αίθουσες συναντήσεων, αίθουσες συνεδριάσεων, αίθουσες εκδηλώσεων, αίθουσες συνεδρίων. Continue reading

Ελληνικό πρωινό και Τοπικά Σύμφωνα Ποιότητας .

Στο Hall 4 της 8ης HORECA,θα παρουσιαστούν σε ειδικά περίπτερα τα «Ελληνικά Πρωινά» των περιοχών που έχουν υπογράψει τοπικά σύμφωνα ποιότητας με το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδας
Περισσοτερα εδω

Σε διαβούλευση νομοσχέδιο για τον ΕΟΤ

ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΜΕΧΡΙ 28/1
Νομοσχέδιο – σκούπα: Σαρωτικές αλλαγές στον τουρισμό

Νομοσχέδιο – σκούπα, που αλλάζει τα πάντα στον τουρισμό, έδωσε για δημόσια διαβούλευση το υπουργείο. Continue reading

Το μήνυμα του νερού στη γιορτή του Κλήδονα

Το μήνυμα του νερού στη γιορτή του  Κλήδονα .

Παραμονή του Αϊ Γιαννιού του κλήδονα  (24 Ιουνίου) , ανύπαντρες κοπέλες μαζεύονταν  στην πλατεία  της  Κατάκαλης Γρεβενών   και αναθέτανε  σε μια αειθαλή  κοπέλα (που ζούνε και οι δύο γονείς της) να φέρει  από την  κοντινή  πηγή  ,τηρώντας απόλυτη σιωπή ,το αμίλητο νερό στο χώρο όπου τελούνταν  ο κλήδονας .

Το νερό τραγουδώντας το αδειάζανε  σε πήλινο δοχείο ,στολισμένο με πολύχρωμα λουλούδια  του Αϊ Γιαννιού .Εκεί κάθε κοπέλα   έριχνε  ένα προσωπικό αντικείμενο όπως δακτυλίδι ή σκουλαρίκια  ,το λεγόμενο ριζικάρι (σαν τις θρίες νύμφες ) .Στη συνέχεια το δοχείο σκεπαζόταν   με ένα κόκκινο ύφασμα  το οποίο δένανε   γερά με κορδέλα και  το «κλειδώνανε »  Αφού το τραγουδούσανε: «αν  κοκκινίσει  για παντρειά….αν πρασινίσει για κακό…»  Ύστερα τοποθετούσαν   το πήλινο δοχείο  στην  ύπαιθρο μέσα στα χωράφια  ,στη δροσιά και στο  φώς  των άστρων, για να «ξαστριστεί».
Οι κοπέλες  με τραγούδια  επέστρεφαν  στο σπίτι τους .
Τη νύχτα αυτή θα ερχότανε  στα όνειρά  τους η αληθινή αγάπη  (προσωποποιημένη).

Οι κοπέλες της επαρχίας  έψαχναν  στα νερά των πηγαδιών να βρούνε  την τύχη τους , κρύβανε  καλά το αμίλητο νερό  αλλά και  τα  όνειρά τους  καλά 
« κλειδωμένα»  , να μην τα  δει  το φώς της  μέρας !

Ανήμερα του Αϊ Γιαννιού  πριν βγει ο ήλιος κι εξαφανιστεί η μαγική επιρροή των άστρων ,η υδροφόρος  κοπελιά  έφερνε   στην πλατεία της Κατάκαλης   το πήλινο  δοχείο με το νερό .

Συναθροίζονταν  όλοι οι καλεσμένοι  τραγουδώντας κι , έχοντας τον ρόλο  μαρτύρων ως σε  μαντική διαδικασία .Καθισμένη  στο  κέντρο της συντροφιάς ,η κάθε κοπέλα   ανέσυρε από το δοχείο  ένα ριζικό (ριζικάρι )  που θεωρούνταν ότι προμήνυε το μέλλον της .Το σούρουπο η κοπέλα ,πίνοντας αμίλητο νερό ,στέκονταν στο παραθύρι ,μέχρι  ν ακούσει ένα αντρικό όνομα ! Συμβιβασμένες με τη μοίρα τους ,πίστευαν ότι  αυτός θα ήταν ο καλότυχος –αγαπημένος  που θα παντρευότανε ,σε κύκλο ζωής ,αυτός  θα ήτανε ο νέος  τω ονείρων που  γεννάνε μόνο οι συμπτώσεις και η μαγεία του τυχαίου!   

Για το φυτό του Αϊ Γιάννη (Hypericum perforatum) ή σπαθόχορτο http://www.sheblogs.eu/2009/06/28/spathoxorto/

http://www.sheblogs.eu/2009/06/28/spatholado/

 

 τον  Μεσαίωνα  που οι προλήψεις ήταν δυνατές πίστευαν ότι αν μια κόρη έβαζε λουλούδια  του φυτού  κάτω από το μαξιλάρι της  , θα  παντρευότανε τον άντρα που είχε στο μυαλό της εκείνο το καλοκαίρι . Στη δοξασία αυτή στηριζότανε  το έθιμο του κλήδονα .
Από την ανάπτυξη του φυτού ο κόσμος  έκρινε πως θα ήταν το μέλλον του ,τυχερό ή άτυχο  ή ότι  θα μπορούσε να επηρεάσει την ανθρώπινη θέληση .

Στοιχείο της φύσης το νερό και τα βότανα   δεν ξέφυγαν  κι αυτά από την θεοποίηση που έκαναν οι Αρχαίοι  με την δύναμη που τους ξεπερνούσε . Στο  νερό  άρχισε η ζωή, διαμέσου του νερού το πέρασμα στην άλλη όχθη .Το νερό προστατεύεται από θεότητες θηλυκές  τις νύμφες κι η σχέση του με τη γη βρίσκει γονιμοποιό  έκφραση στη βλάστηση. Οι σχέσεις  της ζωής  του νερού συνδέονται με  σχέσεις φόβου ,επιθυμίας  και εξαγνισμού .  Η  αρχέγονη δύναμή του είναι αυτή που  μεταμορφώνει την φυτική ύλη σε ζωή.

Χρειάζεται κόπος και χρόνος για να  μελετήσει κάποιος την μυστική δύναμη του νερού.  Η επίδραση που είχε το νερό στη φύση ,η σχέση του με την ανάπτυξη και τη βλάστηση ,έκανε τις Νύμφες να θεωρούνται  η γονιμοποιός δύναμη που προστάτευε τη νιότη. Νύμφες με δυνάμεις μυστικές  και μαντικές προστατεύουν ότι αγαπούν ,βρίσκονται εκεί ,όπου αναβλύζουν πηγές και υπάρχει νερό κι έχουν ονόματα πολλά
Ναϊάδες νύμφες  : όταν κάθονται σε βράχους ,βραχοανάβρυστες  κοντά σε πηγές ,περιμένοντας δακρυσμένες την ετυμηγορία .
Νηρηϊδες : κοντά στο θαλασσινό νερό .πνεύματα της θάλασσας.
Υδριάδες ή λιμνακίδες νύμφες : Κοντά σε λίμνες ακροβατούν .
Αμαδρυάδες ή δρυάδες νύμφες : όταν αιωρούνται ανάμεσα στα δένδρα .
Μελίες νύμφες : Όταν προστατεύουν τη φλαμουριά (μελία )
Δαναϊδες νύμφες : όταν εμφανίζονται κρατώντας υδρίες ,περπατώντας κοντά σε ποτάμι ,μεταφέροντας νερό. Όσοι μεταφέρουν νερό ανώφελα είναι Δαναϊδες .
Θρίες ή θυϊάδες νύμφες : Νύμφες με μαντικές ικανότητες .νύμφες των Δελφών.
Ορεισύχναστες νύμφες : κατοικούν σε δασωμένα βουνά δασόβιες .
Όταν ξηραίνεται η φύση τότε και των νυμφών οι ψυχές του ήλιου το φώς αφήνουν .
Εξαφανίζονται μόλις στερέψουν τα νερά .

Άλλοτε μπρος στο διάφανο νερό με τις ανταύγειες  αρχίζει η ονειροπόληση.
Ο μύθος για τον Νάρκισσο λέει ότι ήταν νέος με σπάνια ομορφιά  και τον είχανε ερωτευθεί οι νύμφες (κατώτερες θεότητες που προστάτευαν  το νερό ,το δάσος  ,τα φυτά ) Εκείνος τις αγνοούσε και  (αυτό) θαύμαζε  μόνο το καθρέφτισμα  του στο νερό .Οι θεοί αποφάσισαν να  τιμωρήσουν  την λατρεία της εικόνας .Σκύβοντας ο Νάρκισσος να δει στο νερό σαν καθρέπτη πνίγηκε ή πνίγηκε  στην προσπάθειά του να προσεγγίσει  το είδωλό του  στον καθρέπτη ή αυτοκτόνησε μη αντέχοντας  τη γνώση του ατελέσφορου πάθους του .

Άλλη παραλλαγή του μύθου λέει ότι αγάπησε την όμοια αδελφή του και όταν αυτή πέθανε ,απέμεινε να κοιτάζει στα νερά την εικόνα που έμοιαζε  μ εκείνη της αδελφής (ψυχής )του .Ο θάνατος τον βρήκε κοντά στην πηγή ή από νοσταλγία ή από σαγήνη ή από τη σαγήνη της νοσταλγίας του .
Στη θέση του απέμεινε  να μας τον θυμίζει ένα ευωδιαστό λουλούδι .Ένα μοναχικό φυτό  που γέρνει την ομορφιά του πάνω στον καθρέφτη του  νερού για να πλησιάσει την εικόνα του εαυτού του .
Παγιδευμένοι σε μια ναρκισσιστική σχέση με τον εαυτό μας,  το νερό μας στέλνει ένα μήνυμα : Οι άνθρωποι αγαπούν ότι τους μοιάζει και μόνο η ήρεμη σκέψη μας επαναφέρει αυτό το είδωλο όπως η ηρεμία του νερού επαναφέρει την απεικόνιση   μας .

Ν΄ αλλάξει το κλίμα  τώρα !
Χτες βράδυ  ήρθαν στο όνειρό  μου  κάτι  νύμφες   δακρυσμένες . Ντυμένες με πέπλα αέρινα ,ιριδίζοντα και  θλιμμένες  για την τύχη των νερών της λίμνης Κατάκαλης  !. Υπάρξεις φτιαγμένες από  σχέσεις νοσταλγίας  και επιθυμίας   που  αφήσανε τα πέπλα τους κι έσκυψαν στην  αναβλύζουσα  πηγή να δροσιστούν .
Με μοναδική μου πραγματικότητα τα ένστικτα και τις  επιθυμίες  δίπλα στο νου και στην  ψυχή , τόλμησα κι  έκλεψα το πέπλο  της μίας   της  νηρηϊδας νύμφης ! Της πιο καλόψυχης  , ορθόστηθης και καλλίκωμης νύμφης  !
Ψυχή! Τι   λέξη  κι αυτή !  φορτωμένη με χιλιάδες μπιχλιμπίδια της  δεισιδαιμονίας! . Όσο κι αν προσπάθησα   δεν μπόρεσα  ποτέ να την  καταλάβω  αληθινά,  αυτή τη νεοπλατωνική κατασκευή,  για την οποία έπρεπε να τιμωρείται το σώμα προκειμένου να εξαγνιστεί   ηθικά η ψυχή !

-Δώσε   μου πίσω το πέπλο,  με παρακάλαγε  μια  τρεμάμενη φωνή  στο σκοτάδι.
-Έχε μου εμπιστοσύνη της είπα .
-Δώσε  μου πίσω  το πέπλο  και μέχρι το πρωί θα έχεις ότι  επιθυμείς .!μόνο δώσε μου το πέπλο ,είναι σαν  να μου πήρες   την ψυχή , την ηθική μου!

Μπορείς να τον μεταμορφώσεις τον έρωτα να τον κακομεταχειριστείς  ,να τον αγνοήσεις ,όμως ποτέ δεν θα καταφέρεις να τον ξεριζώσεις από  μέσα σου. Η πείρα  με έχει διδάξει ότι έχουν δίκιο οι ποιητές : Ο έρωτας είναι αιώνιος .

Χαμηλώνοντας οι  τόνοι  επέστρεψα το πέπλο στην  θεότητα , με μια αληθινή  συγκίνηση ,σαν  απόδειξη  μιας κίνησης που γεννήθηκε από    την οικολογική  ευαισθησία για την λίμνη    , την σεμνότητα  και το κυριότερο –από την  αγάπη!
Με  υγρή  κρυστάλλινη  φωνή  φεύγοντας μου μίλησε  πριν χαθεί  προς το φαράγγι  της Χράπας :  «Το αληθινό  πάθος δεν τυφλώνει» .
Όχι! το πάθος είναι   πνευματική υγεία   της ψυχής και όταν   αγαπάς κάτι  αληθινά , το βιώνεις με τις πέντε αισθήσεις ,αλλά μόνο  με την ψυχή μπορείς να  το ονειρευτείς…
Κι όταν έρχεται η αγάπη την  νοιώθεις  ως την μόνη πραγματικότητα που  βιώνεις . 

Έμεινα ώρες  σκυμμένος εκεί  στην λίμνη της Κατάκαλης  αναζητώντας σαν τον νάρκισσο το πρόσωπό  μου  στο καθρέφτισμα της Νύμφης   που   έφερναν τα  ήρεμα νερά  της πηγής  και η  ομορφιά του  αγροτικού τοπίου.

Αν  κάποτε βρεθείτε  δίπλα στην Λίμνη της Κατάκαλης  κι   ονειρευτείτε Νύμφες  είναι επειδή  οι Νύμφες  κατοικούν  εκεί,  στα όνειρα   και μένουν εκεί ….στην οικολογική  και  μπιχλιμπιδιάρα   ψυχή μας .  Τις νύχτες του Κλήδονα  θα έρχονται   να δηλώνουν πάντα   –ως μεταφυσικές παρουσίες –  την αγάπη τους  και την προστασία,  σε όσους   νοιάζονται  για   την βλάστηση  τα  νερά  και τον αγέρα ,ως  πολύτιμα  στοιχεία    της μάνας Γης .

Διαβάστε  ολόκληρο το άρθρο εδω:
Το μήνυμα του νερού

Δείτε την μυστηριώδη δύναμη του νερού εδω :https://www.youtube.com/watch?v=1VB4KxfqPwE

Πηγή :
1. Καταγραφή στοιχείων   για τον Κλήδονα από  Παπακωνσταντίνου  Πολυξένη και  Τριμήτζιου Παναγιώτα  -Κατάκαλη Γρεβενών Ιούνιος 2001. Πρόγραμμα  Περιβαλλοντικής  Εκπαίδευσης 1ο ΔΣ Γρεβενών .
2. Σχέσεις Νερού . Ριζοπούλου Σοφία . Επίκουρος Καθηγήτρια, Τομέας Βοτανικής ,Τμήμα Βιολογίας ΕΚΠΑ.  Εκδόσεις  Δίαυλος  2006.
3. Η ελληνική χλωρίδα στο μύθο  στην τέχνη στη λογοτεχνία ,Έλμουτ Μπάουμαν. Έκδοση  Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσεως .1999
Για την αντιγραφή Παπακωνσταντίνου Δημήτρης Γεωπόνος  .Μέλος της Θεματικής Ομάδας Γεωργίας  των Οικολόγων Πράσινων.

 

 

Πράσινο Θερινό Πανεπιστήμιο: Για φοιητές-ριες στο Βερολίνο.

The Green International Campus (GIC) congress will take place in Berlin on
24th – 28th of August 2011. The Congress is organised by Campusgrün
Bildungswerk, which is closely related to Campusgrün, the association of
green and green alternative political student organisations in Germany. Here
is a message from the organisers:

The aim of the event is to connect students and student groups, who are
working or interested in ecology, gender politics, climate change, student
politics, student conditions and sustainable development. During the
congress we will exchange experiences and discuss diverse topics in our
workshops with respect to university, education and student life. We want to
ask us, how we can improve our campuses to become more green, climate just,
tolerant, diverse and equal.

Furthermore, we try to build up a joint network. As more we are as stronger
is our voice. European politics strongly influences our national and daily
student life. Despite this, there is no European green student network or
exchange forum. With the conference we want to take a first step to change
this.

The programme of the congress includes workshops and lectures on wide
variety of fascinating topics, for example social mobility, student fees,
sustainable development, gender, the problems of the Bologna process,
international mobility and many others!

You can register here (deadline is July 20th):
http://www.campusgruen.de/gic/registration.html<http://europeangreens.us2.list-manage.com/track/click?u=823d8d6ab731c7b48a1ee517d&id=48befab5e6&e=215a40523c>

Or visit the GIC
website<http://europeangreens.us2.list-manage.com/track/click?u=823d8d6ab731c7b48a1ee517d&id=79ac394bbc&e=215a40523c>to
find out more.

Αυγερινοπούλου Διονυσία: Ο οικοτουρισμός επιστρέφει εισόδημα .

Η στήριξη του οικοτουρισμού αποτελεί στρατηγική επιλογή του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, όπως προκύπτει από έγγραφο του αρμόδιου υπουργού Κώστα Σκανδαλίδη, το οποίο διαβιβάστηκε στη Βουλή.

Όπως αναφέρει ο υπουργός, στο πλαίσιο του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 «Αλέξανδρος Μπαλτατζής», εφαρμόζονται δράσεις που αποσκοπούν:

? Στην ενθάρρυνση των τουριστικών δραστηριοτήτων σε μικρής δυναμικότητας υποδομές διανυκτέρευσης, επισκέψιμα αγροκτήματα, χώρους εστίασης και αναψυχής, γραφεία οργάνωσης πληροφόρησης και προώθησης αγροτικού τουρισμού, εναλλακτικές μορφές τουρισμού, ειδικές μορφές τουρισμού, χώρους αθλοπαιδιών, χώρους γευσιγνωσίας, κέντρα δημιουργικής απασχόλησης, αλλά και σε τοπικά κέντρα τουριστικής πληροφόρησης, γραφεία-περίπτερα ενημέρωσης και πληρόφορησης, σε ποδηλατικές διαδρομές.

? Στη στήριξη της δημιουργίας και ανάπτυξης πολύ μικρών επιχειρήσεων όπως οι μονάδες οικοτεχνίας, χειροτεχνίας, παραγωγής ειδών παραδοσιακής τέχνης, βιοτεχνικών μονάδων, επιχειρήσεων ειδών διατροφής

? Στη διαφοροποίηση του εισοδήματος των γεωργών προς μη γεωργικές δραστηριότητες (τουριστικές και πολύ μικρές επιχειρήσεις)

? Σε βασικές υπηρεσίες για την οικονομία και τον αγροτικό τουρισμό (χώροι άσκησης πολιτιστικών, αθλητικών, εκπαιδευτικών, περιβαλλοντικών δραστηριοτήτων, ενίσχυση πολιτιστικών εκδηλώσεων, γιορτές αγροτικών προϊόντων, στήριξη πολιτιστικών φορέων αλλά και έργων υποδομής μικρής κλίμακας και υποδομές ευρυζωνικής πρόσβασης)

? Στην ανακαίνιση και ανάπτυξη χωριών (αποκατάσταση εξωτερικών όψεων κτισμάτων με ιδιαίτερα στοιχεία αισθητικής και ιστορικής αξίας και αποκατάσταση κτηρίων για κοινωφελή χρήση, όπως είναι βιβλιοθήκες και μουσεία, αλλά και βελτίωση και ανάπλαση κοινόχρηστών χώρων, όπως πλατείες και πεζόδρομοι

? Στη διατήρηση και αναβάθμιση της αγροτικής κληρονομιάς (γεφύρια, μύλοι, λιοτρίβια, πατητήρια, βρύσες, παρεμβάσεις σε υφιστάμενα κτήρια και μετατροπή τους σε μουσεία – συλλογές – εκθετήρια που σχετίζονται με τη λαογραφική αγροτική πολιτιστική κληρονομιά).

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστας Σκανδαλίδης αναφέρει επίσης ότι στο πλαίσιο δράσης για την ενθάρρυνση τουριστικών δραστηριοτήτων στις αγροτικές περιοχές της χώρας, θα ιδρυθούν και θα εκσυγχρονισθούν τοπικά κέντρα τουριστικής πληροφόρησης και γραφεία – περίπτερα ενημέρωσης και πληροφόρησης.

Επιπρόσθετα, πρόκειται να ενισχυθούν ενέργειες προβολής και προώθησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων των περιοχών. Ο κ. Σκανδαλίδης επισημαίνει επίσης ότι στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 υπάρχουν δράσεις που στοχεύουν στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου όλους τους μήνες του χρόνου. Τέτοιες δράσεις είναι τα επισκέψιμα αγροκτήματα, οι παραδοσιακές ταβέρνες, εναλλακτικές μορφές τουρισμού κ.α.

Το έγγραφο του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης διαβιβάστηκε στη Βουλή, μετά από ερώτηση της βουλευτού της ΝΔ Διονυσίας Αυγερινοπούλου με την οποία έχει επισημάνει ότι ο οικοτουρισμός είναι ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος τομέας της τουριστικής βιομηχανίας παγκοσμίως και θα μπορούσε να αποφέρει εισόδημα σε όλη την ελληνική κοινωνία, ανεξάρτητα από το οικονομικό και γεωγραφικό υπόβαθρο. «Ειδικά στην Ελλάδα με την πλουσιότερη βιοποικιλότητα στην Ευρώπη μπορεί να συνδυαστεί με τον αγροτουρισμό, να συμβάλει στην προστασία του Περιβάλλοντος αλλά και να προσφέρει ποιοτικό τουριστικό πλεονέκτημα».

Διαφύλαξη και ανάδειξη της «πολιτισμικής διάστασης του Τοπίου» μέσω του Οικολογικού Τουρισμού

Αντώνης Πετρόπουλος
συν-Συντονιστής Θεματικής Ομάδας Τουρισμού Οικολόγων Πράσινων (ΘΟΤ-ΟΠ)

Διαφύλαξη και ανάδειξη της «πολιτισμικής διάστασης του Τοπίου»
μέσω του Οικολογικού Τουρισμού

Παρέμβαση στην Ημερίδα «Η Πολιτισμική Διάσταση Του Τοπίου»
των Θεματικών Ομάδων Πολιτισμού & Οικολογίας Ανθρωπογενούς Περιβάλλοντος
των Οικολόγων Πράσινων, 3 Μάιου 2011 – Τεχνόπολις, Αθήνα.

Σε μια χώρα που κόπτεται για τον Τουρισμό της αλλά καταχώνει νύχτα αρχαίους βωμούς και μάλιστα στην πιο τουριστική της περιοχή, το γειτονικό μας Θησείο – ευτυχώς διάβασα σήμερα ότι με σχετική προσφυγή των δωδεκαθειστών μπλοκαρίστηκε η κατάχωση τουλάχιστον μέχρι τον Αύγουστο – και στην οποία χώρα χρειάστηκαν 10 χρόνια για να κυρώσει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση του Τοπίου, χρειάζονται περισσότερες ημερίδες σαν και αυτή! Συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία σας και ευχαριστούμε ως Θεματική Ομάδα Τουρισμού των Οικολόγων Πράσινων (ΘΟΤ-ΟΠ) για την πρόσκληση να κάνουμε την παρέμβαση αυτή.

Οι έγκριτοι ομιλητές και ομιλήτριες έχουν ήδη ορίσει και ερμηνεύσει την έννοια του Τοπίου και της πολιτισμικής του διάστασης. Ο σκοπός της σύντομης παρέμβασής μας είναι να επισημάνουμε ότι η διαφύλαξη και ανάδειξη της πολιτισμικής διάστασης του τοπίου είναι απαραίτητη συνθήκη αλλά και αποτέλεσμα ενός βιώσιμου οικονομικού μοντέλου που περιλαμβάνει και τον γνήσιο Οικοτουρισμό και τον Πολιτιστικό Τουρισμό, μαζί και με άλλους αειφορικούς τομείς όπως η Βιολογική Γεωργία.

Η αδιάσπαστη ενότητα του Τοπίου μας υπενθυμίζει την ενότητα της Γνώσης αλλά και της Πολιτικής. Κοινή παρανόηση στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό αποτελεί το ότι ο Οικολογικός Τουρισμός (με τα διάφορα άλλα επίθετά του – αειφορικός, βιώσιμος, υπεύθυνος, δίκαιος κλπ) αφορά μόνο στις φυσικές περιοχές και την προστασία του φυσικού τοπίου. Αυτό είναι τόσο ανακριβές, όσο και η κακεντρεχής άποψη ότι οι Οικολόγοι νοιάζονται μόνο για τα δέντρα και τα ζώα, και όχι για τους ανθρώπους και τα προβλήματά τους. Και να θέλαμε να αγνοήσουμε τον Άνθρωπο και την παρουσία και παρέμβαση του στο Τοπίο, την πολιτιστική και την λιγότερο πολιτιστική, δεν θα μπορούσαμε σήμερα, ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές του πλανήτη, οι οποίες με την πρόοδο της τεχνολογίας και τον μεταφορών έχουν έρθει πολύ εγγύτερα. Ακόμα και οι διαδρομές προς την κορυφή του Έβερεστ είναι γεμάτες από τα σκουπίδια των ορειβατών-τουριστών.

Πίσω στην Ελλάδα όμως, όπου διανύουμε περίοδο μεγάλων ανατροπών. Την περίοδο του Φάστ Τράκ, των συγκροτημάτων Γκόλφ και Παραθεριστικής Κατοικίας, της εκποίησης των «Τουριστικών Ακινήτων», των μεγάλων πρότζεκτ όπως του Ελληνικού, το οποίο προς το παρόν και ευτυχώς φαίνεται να βαλτώνει. Με το πρόσχημα – όχημα της Μνημονίου ανατρέπονται σημαντικές κατακτήσεις, εργασιακές αλλά και πολιτιστικές-πολιτισμικές, που καθορίζουν σε τελική ανάλυση την ποιότητα ζωής. Το ορατό αποτέλεσμα των νεοσοσιαλφιλελεύθερων αυτών πολιτικών, είναι αφενός η υποχρηματοδότηση κοινωφελών δράσεων και υποδομών (από νοσοκομεία μέχρι θέατρα) η υποστελέχωση στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους και υπηρεσίες, η περικοπή κοινωνικά δίκαιων προγραμμάτων όπως ο κοινωνικός τουρισμός, η υποβάθμιση των τουριστικών επαγγελματικών σχολών, η αδιαφορία για την συνεχιζόμενη εισφοροδιαφυγή και φοροδιαφυγή στον τουριστικό τομέα, και αφετέρου η εκποίηση και ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου και δημόσιας γης. Σε αυτήν την ολομέτωπη επίθεση χρειάζεται μια συμμαχία μεταξύ των ανθρώπων του πολιτισμού και του οικολογικού τουρισμού, ώστε από τη μία να διαφυλαχθεί και ει δυνατόν να ανέβει το πολιτιστικό επίπεδο του τουρισμού, και από την άλλη να ανέβει η χρηματοδοτική, ανταποδοτική προσφορά του Τουρισμού στον Πολιτισμό και τις τοπικές κοινωνίες.

Παραδείγματος χάριν: ένα φεστιβάλ χορού όπως της Καλαμάτας, ένα πολυπολιτισμικό ‘αντιρατσιστικό’ φεστιβάλ στην Αθήνα, ή ένα πολύ μικρότερο όπως του παραδοσιακού αλωνίσματος στο Βαλτεσινίκο Αρκαδίας, ή τα περίφημα πανηγύρια της Ικαρίας, εκδηλώσεις διοργανωμένες από την τοπική κοινωνία μπορούν να προσελκύουν ποιοτικό εγχώριο και διεθνή τουρισμό και με τα έσοδα να συντηρούν σχετικές πολιτισμικές υποδομές και θέσεις εργασίας αλλά και ζωντανή την παράδοση. Με λιγότερη ανάγκη για κρατικές επιδοτήσεις και υποδείξεις.

Ένα δεύτερο παράδειγμα: μεγάλα τουριστικά σχέδια ή βιομηχανικά σχέδια που βλάπτουν τον τουρισμό και το πολιτιστικό τοπίο, μπορούν ίσως να ματαιωθούν, ή να καθυστερήσουν μέχρι να απηυδήσουν οι επενδυτές, αν σχεδιάζονται μέσα σε αρχαιολογικά-αγροτικά πολιτιστικά τοπία όπως το Κάβο Σίδερο της Κρήτης, ή σε αγροτοδασικά όπως ο Έξαρχος Λοκρίδος. Χρειάζεται βέβαια και η μαζική ενεργοποίηση της τοπικής κοινωνίας, όπως διδάσκει η Κερατέα.

Ένα τρίτο θέμα, ακανθώδες και συχνά οικολογικό δίλημμα, είναι και αυτό της ανάπτυξης ανεμογεννητριών σε φυσικά και πολιτισμικά τοπία. Η βλάβη στις τουριστικές προοπτικές μιας περιοχής είναι μέσα στους λόγους που επικαλούνται οι τοπικές κοινωνίες που αντιδρούν. Από την άλλη υπάρχουν κοινότητες σαν της Ανάβρας Μαγνησίας ένα χωριό Σαρακατσάνων, που συνδύασαν χωροταξικά και επιτυχώς την βιώσιμη ανάπτυξη με τις ανεμογεννήτριες και τον οικολογικό τουρισμό. Και είναι σίγουρα δίκαιο ο κάθε τουριστικός προορισμός να μπορεί να είναι ενεργειακά αυτάρκης μέσω ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αντί πχ για τις ενεργειακές ανάγκες ενός θερέτρου να την πληρώνουν με καρκίνο οι κάτοικοι της Πτολεμαίδας και της Μεγαλόπολης.

Ο ήπιος, πολιτιστικός, οικολογικός και κοινωνικά δίκαιος τουρισμός που αναπτύσσεται εντός σχεδίου, εντός οικισμών, τείνει να καλύπτει πραγματικές τοπικές ανάγκες και δεν απαιτεί πολλές υποδομές. Συμβάλει στo αυθεντικό, παραδοσιακό και λαϊκό τουριστικό τοπίο αντί του εμπορευματοποιημένου και βιομηχανοποιημένου, στην ευθεία χρηματοδότηση της προστασίας του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και στην ειλικρινή επαφή και αλληλοκατανόηση μεταξύ των λαών μέσω της «πατροπαράδοτης» Φιλοξενίας αλλά και της συνύπαρξης σε ένα – από παλιά  – αλλά και πρόσφατα ξανά – πολύ-πολιτισμικό τοπίο.

Αντίθετα ο λεγόμενος «Μαζικός» Τουρισμός (ο οποίος παρότι ονομάζεται μαζικός δεν παύει τελικά να αφορά ακόμα την μεσαία τάξη δυτικών αν και αναμένονται οσονούπω και εκατομμύρια Κινέζων και Ινδών και ο οποίος αποτελεί σχετικά πρόσφατο φαινόμενο από το 1970 με την δημιουργία των κατάλληλων αεροσκαφών) απαιτεί πολλές υποδομές (δρόμους, μεγάλα ξενοδοχεία, ενέργεια, επικοινωνίες, αποχέτευση, σύστημα αποκομιδής απορριμμάτων, αεροδρόμια, λιμάνια) πολλές φορές σε πολύ μικρά μέρη, όπως ένα νησί, οι οποίες διαταράσσουν και κατατεμαχίζουν το πολιτιστικό τοπίο και εκτοπίζουν τους παραδοσιακούς κατοίκους και ασχολίες που είχαν διαμορφώσει το τοπίο ανά τους αιώνες. Ενώ η επαφή του μαζικού τουρίστα με τα πολιτισμικό τοπίο παραδοσιακά περιορίζεται σε μία βραχεία, πακεταρισμένη και μηχανική διάβαση από αρχαία ερείπια και μετά, για να κρατηθεί χαμηλά το κόστος του πακέτου, να οδηγηθεί σε εισαγόμενα σουβενίρ παραπλεύρως. Η επιτυχία ενός προορισμού συνήθως οδηγεί σε αλόγιστη ανάπτυξη και σταδιακά σε κορεσμό, οπότε η τουριστική βιομηχανία πάει πιο δίπλα, στο επόμενο προορισμό-θύμα. Κάπου στη διαδικασία αυτή καταστρέφεται πλήρως το τοπίο και η αυθεντικότητα και αντικαθίσταται από μία εμπορευματοποιημένη κακοφωνία. Ταυτόχρονα αλλοτριώνεται και η τουριστική εικόνα (ελληνιστί το «ίματζ» ή «μπράντ») της χώρας η οποία οδηγεί ως φαύλος κύκλος στην δημιουργία νέων υποδομών που ανταποκρίνονται πιστότερα στην εμπορευματοποιημένη και τεχνητή εικόνα που αναμένουν οι τουρίστες. Μάλιστα υπάρχει και το φαινόμενο σε αρκετές χώρες  της κατασκευής «εξωτικής»-αρχιτεκτονικής και αισθητικής τουριστικών χωριών / συγκροτημάτων που απομιμούνται άλλες περιοχές του πλανήτη. Μήπως και τα συγκροτήματα γκολφ δεν είναι εξωτικά για τις άνυδρες περιοχές μας; Ενώ τα all-inclusive συγκροτήματα επιχειρούν να αποθαρρύνουν πλήρως τον τουρίστα από την εξερεύνηση του φυσικού και πολιτιστικού τοπίου και να τον εγκλωβίσουν σε ένα τεχνητό, αποστειρωμένο τοπίο. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά έρχεται τώρα και η κρουαζιέρα, ένα ακόμα χειρότερο είδος θαλάσσιου all-inclusive.

Με την σχεδιαζόμενη μαζική εκποίηση μεγάλων δημόσιων εκτάσεων για τη δημιουργία παραθεριστικών συγκροτημάτων και Γκολφ, αναμένονται άμεσα 2 σχετικά νομοσχέδια, φαντάζεται κανείς ότι το πολιτιστικό και πολιτισμικό τοπίο τίθεται σε νέο μεγάλο κίνδυνο σε όλη τη χώρα, και ειδικά στις περιοχές που είχαν διατηρήσει μέχρι σήμερα «χαρακτήρα», γιατί αυτές είναι και οι πιο ελκυστικές τουριστικά και κτηματομεσιτικά.

Η Κυβέρνηση, όμηρος της δυσμενούς συγκυρίας ή και επωφελούμενη από αυτήν, προσεγγίζει τον Τουρισμό τον Πολιτισμό και το Περιβάλλον με οικοπεδοφαγικές προθέσεις, διαμετρικά αντίθετα με τις προεκλογικές δεσμεύσεις της για απόσυρση του γκολφογόνου και περιβαλλοντοκτόνου Χωροταξικού του Σουφλιά, στο οποίο είχε εναντιωθεί ακόμα και ο ΣΕΒ και το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο. Χρειάζεται συνεπώς εγρήγορση από τους πολίτες και, να το τονίσουμε ξανά, μια πλατειά συμμαχία πολιτισμού & τουρισμού για να παλέψουμε ειρηνικά και αποτελεσματικά τα φαραωνικά πρότζεκτ που μας ετοιμάζουν και ταυτόχρονα να αναζητήσουμε εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν και την Αποανάπτυξη σε τουριστικά κορεσμένες περιοχές, με βάση την θετική αλλά και την αρνητική εμπειρία άλλων τουριστικών χωρών.

Για να πάψει «να πληγώνει» η Ελλάδα τον ποιητή-ταξιδιώτη!

ΑΓΡΟΤΟΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΜΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ : Μια πράσινη προσέγγιση

ΑΓΡΟΤΟΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ   ΣΥΜΠΡΑΞΕΙΣ    ΚΑΙ     ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ : Μια πράσινη προσέγγιση

Στο κείμενο   εννοιολογικά  επιχειρείται  μια  οικολογική  προσέγγιση στο θέμα  σε μια προσπάθεια  να επισημάνει   τα σημεία που θα συμβάλουν  στην επιτυχία   του  ανωτέρω επιχειρηματικού τομέα .

 Εστιάζει  στη   λογική   του  να συνδέσουμε οικολογικά   αγροτικές δραστηριότητες με ξενοδοχεία ,  μονάδες εστίασης και εφοδιαστική αλυσίδα ,   προκειμένου  να στηριχτεί η Περιφερειακή οικονομία .

Ως  όρος η Αγροτοδιατροφική Σύμπραξη  ακούστηκε για πρώτη φορά στις προτάσεις της κυβέρνησης  κατά την   διαβούλευση  του νομοσχεδίου   για   ανασυγκρότηση του συνεταιριστικού  χώρου  και σε    συσκέψεις του ΥΠΑΑΤ  για τα Περιφερειακά Καλάθια προϊόντων .

Εκ μέρους των Οικολόγων Πράσινων  οι εκλεγμένοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι  διατυπώσανε με επάρκεια τις θέσεις των Ο.Π  για τις Αγροτοδιατροφικές Συμπράξεις και τα καλάθια  στις Περιφερειακές συσκέψεις  όπου συμμετείχανε θεσμικά  , επι  των κειμένων  του ΥΠΑΑΤ .

Συμπληρωματικά στα πιο πάνω  και εμπλουτίζοντας τα κείμενα των Περιφερειακών Συμβούλων   ,αλλά και προσδοκώντας  ν΄ ανοίξει ένας κύκλος συζητήσεων εντός των Θ.Ο  Τουρισμού ,Γεωργίας και Περιβάλλοντος κινείται  το παρόν κείμενο .

Το ΥΠΑΑΤ πρότεινε και τώρα καλείται η  Περιφέρεια  να υλοποιήσει  κατά τόπους   την σύσταση μιας Αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας (ΑμκΕ) με σκοπό :

α) Την ανάδειξη ,προβολή και προώθηση των διατροφικών  προϊόντων που παράγει η κάθε Περιφέρεια .

β) Την παροχή υπηρεσιών ,τεκμηρίωσης ,υποστήριξης και προώθησης των  «καλαθιών» Περιφερειακών προϊόντων .

Στη σύνθεση της ΑμκΕ μπορούν να συμμετάσχουν  : Οι Δήμοι της Περιφέρειας  ,οι  Συνεταιρισμοί , οι Φορείς του Τουρισμού ,του Εμπορίου  , της Εστίασης  και των Καταναλωτών της Περιφέρειας . Φορείς γεωργικών βιομηχανιών και εμπορίας αγροτικών προιόντων , ΑΕΙ και  Ερευνητικά Κέντρα της Περιφέρειας .

Για ποιο λόγο προτείνεται η συγκεκριμένη ΑμκΕ και πως θα επιτύχει τους διακηρυγμένους στόχους της  ; 
Για να κερδίσει το στοίχημα   η οικονομία της Περιφέρειας  πρέπει να συνδεθεί με τον τουρισμό  τοπικά με συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές στην  παραγωγή  και την κατανάλωση .

Πρώτα πρέπει να κερδίσει  στο  ιδεολογικό πεδίο  το στοίχημα :ότι  τίποτα δεν θα καταναλώνεται αν παράγεται σε απόσταση  μεγαλύτερη  της  ημερησίας  πρόσβασης .
Για τούτο στα Περιφερειακά προιόντα κεντρική θέση πρέπει να έχουν τα Βιολογικά συστήματα παραγωγής  με  αξιοποίηση  από τις τουριστικές μονάδες   της Περιφέρειας .

 Πρέπει να πείσει   αρχικά ότι   υπάρχει Περιφερειακή παραγωγική βάση που αξίζει  να συνδεθούνε κάποιοι  μαζί της .

Η κατανάλωση κερδίζεται   δεν επιβάλλεται , αλλά  ούτε και με ένα κλικ αλλάζουν file  στο τρόπο σκέψης   παραγωγοί και καταναλωτές .

Το Περιφερειακό Σήμα Ποιότητας  για  προϊόντα και  τουριστικές υπηρεσίες   οφείλει να διασφαλίζεται με   σταθερές προδιαγραφές, αξιοπιστία ,αυστηρότητα  και  χωρίς εκπτώσεις .

Η χωριάτικη σε μια  μονάδα εστίασης  πρέπει να έχει  φέτα  ΠΟΠ ,η οποία με τη σειρά της , για να πείσει  ως προϊόν ΠΟΠ  δεν μπορεί να πουλιέται χύμα   ,με  το  κάθε άσπρο τυρί να πιστοποιείται ως φέτα ΠΟΠ !. Θα  μπορούσε να σκεφτεί κάποιος ότι λίγοι  θα μπορούν να παράγουν με τις προδιαγραφές που εγκρίθηκε ο εθνικός φάκελος και εκ τούτου  λίγοι θα κερδίζουν .¨Όμως  η  ανοχή στις προδιαγραφές  παραγωγής  της φέτας ,  ζημιώνει όλη την  αλυσίδα  μέχρι την κατανάλωση .

Για τούτο σκόπιμο κρίνεται  το Σήμα  να εποπτεύεται  σε συνεργασία με   ΜΚΟ  από μια ανεξάρτητη   από την Περιφέρεια   αξιόπιστη εποπτική αρχή .

Ο έλεγχος και η απονομή του Σήματος σαφώς  ν΄ανήκει στη Περιφερειακή Δομή  αλλά η εποπτεία του  να ανήκει σε  ανεξάρτητη αρχή από την Περιφέρεια  με ειδικό  Σώμα Επιθεωρητών του Σήματος  . 

Έχει νόημα να  αποκαλείται βιολογικό «πιάτο» ένα μενού εστίασης που περιέχει  βιολογικά  προϊόντα  δίχως   καμία δυνατότητα  ιχνηλασιμότητας !.
Σαφώς ενθαρρύνουμε την  τοπική βιολογική παραγωγή κα τη τοποθέτησή τους στις μονάδες εστίασης  ιδιωτικές  και δημόσιες ,  αλλά να συνοδεύεται και με  την αντίστοιχη ιχνηλασιμότητα   στην οποία οι φορείς ελέγχου  οφείλουν να εστιάζουν .

Η ιχνηλασιμότητα  σαφώς είναι βασικό στοιχείο στις μονάδες που οφείλουν να εφαρμόζουν HACCP ,αλλά η ιχνηλασιμότητα  πρέπει να υφίσταται και σε μικρές μονάδες που αδυνατούν να εφαρμόσουν το HACCP  

Υπάρχουν μονάδες που  επενδύουν σημαντικά ποσά  στο να έχει πρόσβαση ο  καταναλωτής   σε  ηλεκτρονική  ιχνηλασιμότητα  προς τα πίσω για  να μάθει σημαντικές πληροφορίες για την τοποθεσία του  αγροκτήματος  , το γενετικό υλικό , τις μεθόδους παραγωγής και  τυποποίησης  για την περιβαλλοντική πολιτική της μονάδας και για τις  ορθές συνθήκες  εκτροφής και γενικά ότι εκτιμά ως χρήσιμο να μάθει .

Επενδύουν γιατι όλα αυτά    εκτιμώνται από τους καταναλωτές και  από τις μονάδες εστίασης και τουρισμού ,αλλά πρέπει  να μην εξισώνονται  με  εκείνες τις μονάδες που παράγουν με περιβαλλοντικό ντάπιγκ  και αδιαφορούν   για τα ανωτέρω  περιβαλλοντικά μεγέθη  ,εστιάζοντας κυρίως μόνο  στη  χαμηλή τιμή και στην ανοχή των ελεγκτικών υπηρεσιών λόγω μεγέθους !  

Γιατί θα πρέπει να εκτιμιέται  το ίδιο μια μονάδα που αδιαφορεί για την ιχνηλασιμότητα  των βιολογικών προιόντων  ,για την ανακύκλωση , για την μειωμένη  κατανάλωση ενέργειας  και νερού  , για  το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα ,για την  εταιρική και κοινωνική   ευθύνη , με εκείνη που επενδύει σε  υποδομές ποιότητας και περιβάλλοντος ξοδεύοντας χρήμα και χρόνο !.

Οι καταναλωτές «ψηφίζουν » και επιβραβεύουν με τις επιλογές τους στο  ράφι ,οι ελεγκτικές υπηρεσίες γιατί να  ανέχονται το περιβαλλοντικό ντάπιγκ !  

Το Περιφερειακό Σήμα της ΑμΚΕ πρέπει να ανταμείβει τις  μονάδες τουρισμού και εστίασης  που τεκμηριώνουν  με αξιόπιστο τρόπο το περιβαλλοντική πολιτική  του Σήματος .

Οι τουριστικές μονάδες με συμβολαιακές σχέσεις  που περιγράφονται στις απαιτήσεις του Σήματος ,  αξιοποιούν την περιφερειακή παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών.

 Δεν μπορείς να γνωρίσεις έναν τόπο αν δεν γνωρίσεις τη Φύση του ,τις γεύσεις του ,αν δεν γίνεις ομοτράπεζος στις χαρές και στα γλέντια  ενός τόπου  .
Με το πνεύμα των Περιηγητών  του  Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού  προσεγγίζουν  σήμερα  έναν τόπο  οι επισκέπτες  . Αναζητούνε   ένα συναισθηματικό πάρε -δώσε  με τον  τόπο  που επισκέπτονται ,  ν ανταλλάξουν και να ζήσουν εμπειρίες , να συμμετάσχουν στην παρασκευή τοπικών προϊόντων , σε περιβαλλοντικές δραστηριότητες  και σε  λαογραφικές   γιορτές .

Στην   εθνική μελαγχολία  που εκπέμπεται από  τα ΜΜΕ   πρέπει να  γυρίσουμε την πλάτη  και να   υιοθετήσουμε   μια  αίσθηση   αυτοπεποίθησης που να εδράζεται  στη παραγωγική   αυτάρκεια  και σε  προσδοκίες    μεγέθυνσης της τουριστικής περιόδου .

Οι Προδιαγραφές του Περιφερειακού Σήματος για τις τουριστικές μονάδες   πρέπει να στέλνουν μηνύματα σεβασμού των φυσικών πόρων : Ανακύκλωση , βέλτιστη χρήση του ύδατος , μειωμένη  χρήση ενέργειας και παραγωγής αποβλήτων .

Χρήση βιοδιασπώμενων απορρυπαντικών , αξιοποίηση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς , σεβασμό στο  αγροτικό τοπίο ,στα  μνημεία της φύσης και της  θρησκευτικής κληρονομιάς ,  ενθάρρυνση της χρήσης βιολογικών τροφίμων ,  προϊόντων  τοπικών  φυλών και ποικιλιών ,με  αποθάρρυνση  των μεταλλαγμένων ,  με σεβασμό στα δικαιώματα των ζώων  και στην  ενίσχυση  των ορθών συνθηκών εκτροφής .

Ενθάρρυνση των δικτυώσεων με περιβαλλοντικές ΜΚΟ  , με Ευάλωτες Κοινωνικά Ομάδες  και ανέργους της περιοχής  για δραστηριότητες  και αξιοποίηση  τους .

Στο τουρισμό «πουλάμε » το καλό όνομα της περιοχής μας  και  την φήμη των τοπικών μας προϊόντων  με περιβαλλοντικούς κανόνες  και   για όλα αυτά  αξίζει να μας επισκεφτούνε κάποιοι  ,να  περιηγηθούνε στις φυσικές ομορφιές  του τόπου μας , να  γνωρίσουν  την τοπική μας ιστορία  και  να απολαύσουν τις τουριστικές μας υπηρεσίες και   τα οικοτεχνικά  προϊόντα της Περιφέρειάς μας .

¨Όλα αυτά  ως τουριστικό προϊόν  σήμερα  σε μια  οικονομικά δύσκολη   συγκυρία για τη Χώρα καλείται να «πουλήσει»  η  Αγροτοδιατροφική Σύμπραξη  (ΑμκΕ )  ως μια συλλογική δομή . Γιατί  το καλό όνομα της Περιφέρειάς  απαιτεί συλλογική διαχείριση  ,  δεν ανήκει προνομιακά  σε κανέναν αλλά σε όλους εμάς,  που επιλέξαμε να ζήσουμε  και να εργαστούμε  στον  τόπο μας .

Όπως μας ανήκει  συλλογικά  η επιτυχία ,δικό μας παιδί θα είναι  και η  συλλογική διαχείριση της αποτυχίας  μας . Οι επιλογές μας ανήκουν όπως και το κόστος των επιλογών μας .     

«Το ιδανικό κράτος προσφέρει στους πολίτες του,  τα εργαλεία για να πετύχουν αλλά  και την ελευθερία να αποτύχουν » .

Παπακωνσταντίνου Δημήτριος (6977 239 066)

Μέλος της Θεματικής Ομάδας Τουρισμού των Οικολόγων Πράσινων

Μέλος της Θεματικής Ομάδας Γεωργίας   των  Οικολόγων Πράσινων .

Δίκτυο Γυναικείων Αγροτικών Συνεταιρισμών Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης: Ανακαλύψτε το

Όταν ο δυναμισμός της σύγχρονης γυναίκας συνδυάζεται με τη διάθεση για προσφορά και δημιουργία, όταν οι γυναικείες αρετές δένουν αρμονικά με τη διατήρηση των παραδόσεων και τη διαφύλαξη στοιχείων που γαλούχησαν γενιές ολόκληρες, τότε το αποτέλεσμα είναι πραγματικά θαυμαστό.

Αυτό αποδεικνύουν καθημερινά οι δεκάδες γυναίκες απ’ όλες σχεδόν τις περιοχές της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, που συμμετέχουν σε γυναικείους αγροτουριστικούς συνεταιρισμούς. Αρκετοί, μάλιστα, γυναικείοι αγροτουριστικοί συνεταιρισμοί αποτελούν ενεργές και δραστήριες κυψέλες επιχειρηματικότητας, που έχουν να παρουσιάσουν αξιοζήλευτα δείγματα δουλειάς και σημαντικά οικονομικά μεγέθη.

Από στόμα σε στόμα, η δουλειά και η προσφορά αυτών των γυναικών διαφημίζεται και διαδίδεται. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που σήμερα υπάρχουν άριστα οργανωμένοι αγροτουριστικοί συνεταιρισμοί, οι οποίοι βασίζονται αποκλειστικά και μόνο στη δουλειά των γυναικών, ενισχύοντας σημαντικά το εισόδημά τους και προβάλλοντας τις παραδόσεις του κάθε τόπου μέσα από την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων.

Αυτός είναι και ο βασικός στόχος του Δικτύου Γυναικείων Αγροτικών Συνεταιρισμών Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, που συστήθηκε πριν από περίπου έναν χρόνο από την τότε γενική γραμματέα της Περιφέρειας ΑΜΘ Θεοδώρα Κόκλα και ο οποίος πλέον στεγάζεται σε δικό του, μόνιμο εκθετήριο, στους πρόποδες της ορεινής Ξάνθης.

Οι πόρτες του νέου, φιλόξενου και ιδιαίτερα ζεστού εκθετηρίου άνοιξαν για τον κόσμο και όσοι το επισκέφθηκαν αντιλήφθησαν αμέσως τη γυναικεία αύρα που το διαπερνά σε κάθε γωνιά του.

 Προσεγμένες ξύλινες προθήκες για την παρουσίαση των προϊόντων που παρασκευάζονται, με αγνά υλικά και βασίζονται σε πατροπαράδοτες συνταγές, καλοφροντισμένοι χώροι γεμάτοι αισθητική και ρομαντισμό, βάζα διακοσμημένα με μεράκι, φαντασία και πρωτότυπες ιδέες, χειροποίητα υφαντά, με χρώματα και σχέδια, που μαγνητίζουν το βλέμμα και προκαλούν το θαυμασμό γι’ αυτές που τα δημιούργησαν. Γυναίκες όλων των ηλικιών, από κάθε γωνιά της Περιφέρειας ΑΜΘ, ανεξάρτητα από θρησκευτικές αντιλήψεις και πολιτιστικές διαφορές, συνεργάζονται αρμονικά και παρουσιάζουν ένα ιδανικό αποτέλεσμα.

Οι μουσουλμάνες δεν κρύβουν την ικανοποίησή τους, που ίσως για πρώτη φορά τόσο οργανωμένα και συλλογικά ο επισκέπτης μπορεί να δει από κοντά, να δοκιμάσει και ν’ αγοράσει αγνά προϊόντα, που οι ίδιες παρήγαγαν με σπιτικά υλικά ακολουθώντας παραδοσιακές συνταγές.

Και σίγουρα ο επισκέπτης δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος μπροστά στα απαράμιλλης ομορφιάς υφαντά, που με τόση δεξιοτεχνία κατασκευάζουν στο χέρι οι Πομάκες.

Σε ολόκληρη την Περιφέρεια ΑΜΘ δραστηριοποιούνται περίπου είκοσι γυναικείοι αγροτικοί συνεταιρισμοί, αλλά μέχρι σήμερα μόνο έξι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και συμμετέχουν ως ιδρυτικά μέλη στο Δίκτυο Γυναικείων Αγροτουριστικών Συνεταιρισμών Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

 Στόχος του Δικτύου είναι να προσελκύσει όσο το δυνατόν περισσότερους συνεταιρισμούς, ώστε οργανωμένα και συλλογικά να προβάλουν τη δουλειά τους.

Οι έξι συνεταιρισμοί που μέχρι στιγμής συμμετέχουν στο Δίκτυο είναι οι:

Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Τριγώνου «Η ΓΑΙΑ»,

Παραγωγικός Συνεταιρισμός Γυναικών Κοκκινογείων Δράμας ΣΠΕ,

Γυναικείος Αγροτικός Συνεταιρισμός «Η ΚΑΛΟΑΓΡΙΤΙΣΣΑ»,

Γυναικείος Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Πέπλου,

 Παραγωγικός Οικοτεχνικός Αναπτυξιακός Συνεταιρισμός Γυναικών Κοτύλης και

 Παραγωγικός Οικοτεχνικός Αναπτυξιακός Συνεταιρισμός Γυναικών Σατρών.

Με μια επίσκεψη στο εκθετήριο, ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται εύκολα τα σημαντικά στοιχεία του εγχειρήματος. Και μπορεί όλοι οι συνεταιρισμοί να μην είναι ίδιοι και να λειτουργούν με διαφορετικές «ταχύτητες», ωστόσο στόχος ήταν και παραμένει, η εμπειρία του ενός να προσφέρει και στους υπόλοιπους. Είναι πολύ σημαντικό ότι αυτή η έκφραση της γυναικείας επιχειρηματικότητας συνδυάζεται με την επί ίσοις όροις συνεργασία μειονότητας και πλειονότητας στους ίδιους χώρους και με απολύτως συνεργατικό πνεύμα.

 Οι γυναίκες έχουν πολλή όρεξη για δουλειά και δημιουργία, γι’ αυτό και υπερασπίζονται με ζήλο τις δράσεις και τα προϊόντα τους. Ιδιαίτερα οι γυναίκες της μουσουλμανικής μειονότητας, που δείχνουν να έχουν πειστεί γι’ αυτό και εργάζονται με τόσο ζήλο για την ανάπτυξη των συνεταιρισμών και την προβολή των προϊόντων τους.

Στο ζεστό και καλαίσθητο χώρο του πετρόχτιστου εκθετηρίου, στο 8ο χλμ. της επαρχιακής οδού Ξάνθης – Σταυρούπολης, ο επισκέπτης βρίσκει προϊόντα που συνοδεύονται και από οδηγίες για τον τρόπο παρασκευής τους.

 Στα ράφια, που εμπλουτίζονται καθημερινά, μπορεί να βρει κάποιος δεκάδες αγνά προϊόντα όπως:

γλυκά κουταλιού (άγριο σύκο, καρυδάκι, κεράσι, κυδώνι, σταφύλι, κίτρινη κολοκύθα, ακτινίδιο, καρπούζι, καρότο, κολοκύθι, μανταρίνι, μελιτζανάκι, τοματάκι, πορτοκάλι, σταφύλι, σύκο ρετσέλι, φιρίκι, φράουλα), μαρμελάδες (βύσσινο, δαμάσκηνο, φράουλα, βερίκοκο, ακτινίδιο, κεράσι, μήλο, πορτοκάλι, σύκο, φράουλα), ζυμαρικά (τραχανάς μικρασιάτικος, νηστίσιμος, γαλατένιος, γιαουρτένιος, χυλοπίτες, ιφκάδες),

φύλλα για πίτες (μπαζλαμά ή περέκ) ψημένα στο σάτσι.

Ακόμα, ο επισκέπτης βρίσκει δαντέλες, κεντήματα, μάλλινες τσάντες με την τεχνοτροπία, τα χρώματα, την κουλτούρα και τη δεξιοτεχνία των γυναικών της ορεινής Ξάνθης, πετσέτες, τερλίκια και υφαντά.

Το εκθετήριο λειτουργεί καθημερινά από Δευτέρα έως Πέμπτη από τις 12.00 το μεσημέρι έως τις 18.00 το απόγευμα και τα Σαββατοκύριακα από τις 11.00 το πρωί ως τις 18.00 το απόγευμα