Αγροτική επιχειρηματικότητα «ΝΕΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ » 8-11/6 ΕΚΕΠ

Με έντονους ρυθμούς ξεκινά η προετοιμασία του 1ου Συνεδρίου – έκθεσης «ΝΕΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ, Προοπτικές & δυνατότητες». Στο συνέδριο-έκθεση θα παρουσιαστούν προτάσεις όπως καλλιέργειες για στέβια, για ιπποφαές, για κρανιές, για blueberry, για goji berry, για aloe vera, για ροδιές, για τρούφα, για μανιτάρια, για αρωματικά φυτά, για βιοκαύσιμα, για πέλετς (pellets), για αγριαγκινάρα, για βελανιδιές, για σαλιγκαροτροφία, για αγελαδοτροφία, για στρουθοκαμήλους, για ελιές πυκνής φύτευσης, για σμέουρα, για μύρτιλο, για ακτινίδια, για φραγκοστάφυλο, για βατόμουρο, για αρόνια, για θερμοκήπια και σπόρους, για λουλούδια, για καστανιές, για καρυδιές, για μαστιχόδεντρα κ.ά.

Το συνέδριο-έκθεση θα λάβει χώρα από 8 έως 11 Ιουνίου, στο Εκθεσιακό Κέντρο ΕΚΕΠ Μεταμόρφωσης.

Στην έκθεση θα λάβουν μέρος έμπειροι επιχειρηματίες και καλλιεργητές από τους παραπάνω κλάδους, καθηγητές γεωπονικού πανεπιστημίου, θα μεταδώσουν τις γνώσεις τους, τις εμπειρίες τους σε όλους τους συνέδρους. Νέοι και ήδη υπάρχοντες αγρότες, υποψήφιοι επιχειρηματίες, άνεργοι που αναζητούν λύσεις για αυτοαπασχόληση θα είναι οι σύνεδροι που θα σπεύσουν για την ενημέρωση τους και τελικά την επένδυσή τους σε κάποιο από τους κλάδους καλλιέργειας. Διπλό το ενδιαφέρον των επισκεπτών της έκθεσης αφού συνδιοργανώνονται εργαστήρια (workshops) για επιτόπια πρακτική επίδειξη.

Για πληροφορίες:
Φιλολάου 234 – 11631, Αθήνα
Τηλ.: 210 7568888 (8 γραμμές) Fax: 210 7568889
info@compassexpo.com

 

Το παραγωγικό έλλειμμα της χώρας

 

Το παραγωγικό έλλειμμα της χώρας

Του Πασχου Mανδραβελη

Πίσω από τα νούμερα, τα ισοζύγια και τις στατιστικές κρύβεται μια θλιβερή παραγωγική πραγματικότητα για τη χώρα. Το ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών είναι αρνητικό για τη συντριπτική πλειονότητα όσων καταναλώνουμε. Δεν μιλάμε μόνο για το πετρέλαιο, το οποίο όπως είναι φυσικό το εισάγουμε καθ’ ολοκληρίαν. Ούτε για τις ηλεκτρονικές συσκευές ή τα αυτοκίνητα. Αναφερόμαστε στο κρέας που πληρώνουμε επιπλέον 1,06 δισ. ετησίως· για γάλα και αυγά (έλλειμμα 533 εκατ. ευρώ)· δημητριακά (-365 εκατ. ευρώ)· ζάχαρη και μέλι (-168 εκατ. ευρώ)· ποτά (-272 εκατ. ευρώ) κ.λπ. Δεν έχουμε αυτάρκεια ούτε σε πατάτες ούτε σε ρεβίθια. Πλεονασματική είναι η χώρα μόνο σε έλαια και λίπη (+38 εκατ. ευρώ), φρούτα και λαχανικά (+558 εκατ. ευρώ) και καπνό (+80 εκατ.). Ακόμη και στο ισοζύγιο ζωοτροφών έχουμε έλλειμμα 354 εκατ. ευρώ. Γενικώς: ακόμη και το 2011 κάναμε εισαγωγές προϊόντων (χωρίς τα πετρελαιοειδή) 32 δισ. ευρώ και εξαγωγές 16 δισ. ευρώ. Δηλαδή, ακόμη και στα δύσκολα -δηλαδή τώρα που υφιστάμεθα και βρίζουμε τις περιοριστικές πολιτικές- χρειαζόμαστε άλλα 16 δισ. για να πορευτούμε· έστω φτωχικά λόγω Μνημονίου.

Μέχρι τώρα αυτά τα ελλείμματα καλύπτονται από δανεισμό. Κυρίως δημόσιο. Το κράτος δανειζόταν από τις αγορές μέχρι το 2009, και από τους εταίρους σήμερα. Μοίραζε αυτά τα επιπλέον λεφτά υπό μορφή μισθών, συντάξεων, επιδομάτων κ.λπ. Οι δικαιούχοι πήγαιναν στα σούπερ μάρκετ και στα καταστήματα, αγοράζουν κατά κανόνα τα ξένα προϊόντα (είτε γιατί δεν βρίσκουν ελληνικά είτε γιατί τα ελληνικά είναι πιο ακριβά) κι αυτό θεωρήθηκε ανάπτυξη.

Φυσικό κι επόμενο είναι ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Τα δανεικά -ακόμη κι αν δεν τα πληρώσουμε- δεν είναι άπειρα. Και ειδικά αν δεν τα πληρώσουμε θα κοπούν αμέσως, ενώ εμείς θα συνεχίσουμε να χρειαζόμαστε επιπλέον 16 δισ. για να πορευόμαστε έστω φτωχικά λόγω Μνημονίου.

Οι λύσεις είναι δύο: μείωση της κατανάλωσης (όπως γίνεται σήμερα) ή αύξηση της παραγωγής, την οποία οι διάφορες «ρυθμίσεις» του κράτους και οι διάφορες συντεχνίες με τους πολιτικούς της πάτρωνες δεν επιτρέπουν. Δεν είναι ανάγκη να γίνουμε αυτάρκεις σε κάθε προϊόν, όπως υπονοεί ένας σύγχρονος μύθος περί καθολικής επιστροφής στην αγροτική οικονομία. Είναι πολύ πιο φθηνό να εισάγουμε σιτηρά που παράγονται στις αχανείς εκτάσεις π.χ. της Ουκρανίας από το να επιχειρούμε να τα παράγουμε εδώ ακριβά λόγω (και) μικρών γεωργικών κλήρων. Πρέπει όμως να βρούμε τα «ισοδύναμα»· να καλύψουμε τις εισαγωγές κρέατος με εξαγωγές προϊόντων ή υπηρεσιών που θα μάς φέρουν τα 533 εκατ. που χρειαζόμαστε για επιπλέον γάλα κι αυγά. Πρέπει δηλαδή, στη γλώσσα των οικονομολόγων, να ανακαλύψουμε τα «συγκριτικά πλεονεκτήματα» της χώρας και να γίνουμε πλεονασματικοί στον παγκόσμιο καταμερισμό της εργασίας.

Προέχει η δοκιμή

Κάποια από αυτά τα «συγκριτικά πλεονεκτήματα» είναι προφανή. Ο τουρισμός, η ναυτιλία, η εξειδικευμένη αγροτική παραγωγή είναι μερικά που έρχονται στο μυαλό όλων. Το καλύτερο όμως είναι ότι υπάρχουν άλλα προϊόντα που κανείς μας σήμερα -πολλώ δε μάλλον κάποιος γραφειοκράτης- δεν μπορεί να τα σκεφτεί. Αυτά θα αποκαλυφθούν μέσα από εκατομμύρια δοκιμές, χιλιάδων νέων ανθρώπων· αν φυσικά τους επιτρέψουμε να επιχειρήσουν. Δεν θα επιτύχουν όλοι· πολλοί μπορεί να αποτύχουν κι άλλοι επίσης πολλοί απλώς να βγάλουν τα προς το ζην. Οι τρεις ή οι πέντε που θα καινοτομήσουν επιτυχώς για τις διεθνείς αγορές θα κάνουν τη μεγάλη διαφορά.

Υπάρχει ιστορικό προηγούμενο. Αν κάποιος Αμερικανός στις αρχές της δεκαετίας του ’60 έλεγε ότι το μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ στην παγκόσμια αγορά για τα επόμενα πενήντα χρόνια θα είναι η πληροφορική, οι υπόλοιποι σίγουρα θα χαμογελούσαν συγκαταβατικά. Κι όμως κάποιοι πιτσιρικάδες, έκαναν μια τεράστια αγορά εκ του μηδενός. Δεν είναι ότι έφτιαξαν στο γκαράζ του σπιτιού τους ένα μικροϋπολογιστή, έγραψαν την πρώτη γλώσσα προγραμματισμού, έφτιαξαν το πρώτο ηλεκτρονικό λογιστικό φύλλο. Αυτό είναι καινοτομία και πιθανώς πολλές καινοτομίες μπορεί να παράγονται σήμερα σε κάποιο ελληνικό ΑΕΙ, ΤΕΙ ή εργαστήριο. Η διαφορά είναι ότι επετράπη σ’ αυτούς τους πιτσιρικάδες να δοκιμαστούν στην αγορά, ή έστω δεν τους αποθάρρυνε η αμερικανική γραφειοκρατία. Δεν έγιναν όλοι Στιβ Τζομπς ή Μπιλ Γκέιτς· η Σίλικον Βάλεϊ είναι διάσπαρτη από πτώματα εταιρειών που δεν τα κατάφεραν. Αλλοι, που είναι και οι περισσότεροι, τα κατάφεραν μερικώς. Ομως, η ελεύθερη (και μάλιστα χωρίς επιδοτήσεις) οικονομία έφτιαξε συγκριτικά πλεονεκτήματα από την άμμο απ’ όπου προέρχεται το πυρίτιο.

Εξαγωγή αλγορίθμων

Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην Ελλάδα, αρκεί να το επιτρέψουμε. Φυσικά δεν θα κάνουμε μια νέα Σίλικον Βάλεϊ, αλλά υπάρχουν εκεί έξω ιδέες που θα φτιάξουν ένα καλύτερο μέλλον και γι’ αυτούς που τις έχουν και για τον τόπο. Μπορεί να είναι μια ιδέα για ένα διαφορετικό προϊόν από την ελιά (προφανώς κάποιος σκέφτηκε πρώτος τον πολτό ελιάς και είχε το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα). Μπορεί να είναι ένα άλλου τύπου φαρμακείο· μια εταιρεία ταξί που θα προσφέρει άλλου τύπου υπηρεσίες· μπορεί όλα αυτά μαζί κι άλλα που σήμερα δεν μπορούμε καν να φανταστούμε. Δεν υπάρχει μια μεγάλη ιδέα που θα την εφαρμόσουμε κι αυτόματα θα μάς βγάλει από την κρίση. Ακόμη κι αν υπάρχει αυτή η ιδέα, σήμερα δεν μπορούμε να τη διακρίνουμε. Θα την δούμε αν εφαρμοστεί κι αφού επιτύχει, για να πούμε ex post «α, αυτό ήταν που μάς έβγαλε από την κρίση». Είναι οι πολλές μικρές ιδέες που θα βρουν τον δρόμο τους στην παγκόσμια αγορά και θα βελτιώσουν το ισοζύγιό μας. Το Ισραήλ, για παράδειγμα, εξάγει μαθηματικά, υπό μορφή αλγόριθμων. Το ζήτημα είναι να επιτρέψουμε στους ανθρώπους να δοκιμάσουν νέα πράγματα αντί να τους κλείνουμε στα ασφυκτικά γραφειοκρατικά πλαίσια και κρατικές ρυθμίσεις για το «καλό» μας.

Δεν χρειάζεται λοιπόν να γίνουμε όλοι αγρότες και κυρίως δεν χρειάζεται να μπούμε σε παραγωγή που είναι εκ των συνθηκών χαμένη. Φυσικά χρειάζεται η παραγωγή προϊόντων στα οποία έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα και φυσικά χρειάζεται η πρόσθεση αξίας στα πρωτογενή προϊόντα. Ακόμη κι αν παράγουμε λάδι που αξίζει χρυσάφι, αυτό πάει χαμένο όταν πωλείται χύμα.

Κυρίως χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας σε σχέση με την επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη. Αυτές δεν διατάσσονται ούτε προκύπτουν εξ ουρανού όπως διακηρύσσουν από τα μπαλκόνια διάφοροι μυθομανείς. Προκύπτουν ύστερα από την επίπονη διαδικασία δοκιμών και λαθών. Τα λάθη τα κάναμε όλα. Καιρός να επιτρέψουμε και τις δοκιμές.

Το δύσκολο ενδιάμεσο στάδιο

Η άνθηση της νέας επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, χρειάζεται κόπο και χρόνο· μετά, φυσικά, την απελευθέρωση των αγορών, την άρση γραφειοκρατικών περιορισμών κ.λπ. που ακόμη περιμένουμε. Μέχρι όμως να γίνουν όλα αυτά υπάρχει το δύσκολο ενδιάμεσο. Τι κάνει μια χώρα με ισχνή παραγωγική βάση, που δεν έχει πλέον δανεικά; Η κοινή λογική -έστω υπό μορφήν οικονομικής θεωρίας- λέει ότι απλώς περιορίζει την κατανάλωση στο ύψος της παραγωγής της. Αυτό φυσικά δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό· σκέφτεται κανείς την Ελλάδα να έχει ως στόχο (κι όχι ως εφιάλτη) τους μισθούς Βουλγαρίας;

Το δύσκολο ενδιάμεσο γίνεται κατά τι ευκολότερο με τη συνδρομή των εταίρων μας. Περιορίζει μεν την κατανάλωση σε σχέση με το 2009 (που το κράτος ξόδεψε 24 δισ. περισσότερα απ’ όσα εισέπραξε, εκτός τοκοχρεωλυσίων) αλλά σταδιακά, με την ελπίδα ότι θα πραγματωθεί εν τω μεταξύ η αναδιάρθρωση της οικονομίας και η παραγωγή με την κατανάλωση θα συναντηθούν κάπου στο ενδιάμεσο της απόστασής τους.

Η παραγωγή αναγκαστικά θα συναντηθεί με την κατανάλωση και αυτό δεν το αμφισβητεί ούτε καν η παλαβή Αριστερά, ασχέτως αν δεν το φωνάζει για να διατηρείται ακέραιη η επαναστατική αγανάκτηση, ή να συντηρούνται οι ψευδαισθήσεις ότι μπορούμε να γυρίσουμε στο 2009 χωρίς να αλλάξει τίποτε. Στα ψιλά γράμματα των συνεντεύξεων, παρεμβάσεων, άρθρων κ.λπ. διάφορων «επαναστατών» υπάρχει πάντα η υποσημείωση για παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Απλώς, επειδή μπλέκει και το ιδεολογικό γινάτι διάφορων που απέκτησαν κόμπλεξ το 1989, θέλουν να κάνουν το δύσκολο ενδιάμεσο, ακόμη δυσκολότερο.

Για να το πούμε απλά: αν δεν υπήρχε το καταραμένο Μνημόνιο οι δύσκολες περικοπές στις κρατικές δαπάνες των 19 δισ. τα δύο πρώτα χρόνια, έπρεπε να γίνουν 24 δισ. μονομιάς το 2010. Η λογική του «δεν χρωστάω, δεν πληρώνω» δεν είναι τσάμπα. Πέρα από τα άλλα αρνητικά που θα επέφερε η χρεοκοπία, η κατανάλωση θα έπεφτε έτσι κι αλλιώς. Η διευκόλυνση (έστω με «επαχθείς όρους λιτότητας») των εταίρων απέτρεψε την αυτόματη προσαρμογή της κατανάλωσης στην παραγωγή μας με όλες τις δευτερογενείς αρνητικές επιπτώσεις που θα είχε κάτι τέτοιο. Βοήθησε, είτε για να έχουμε λίγο χρόνο για να αυξήσουμε την παραγωγή, είτε για να… συνηθίζουμε σιγά σιγά στα παραγωγικά κυβικά μας.

Ολα τα μνημόνια του κόσμου δεν εξασφαλίζουν ρόδινο μέλλον, αν δεν το δημιουργήσουμε εμείς. Φυσικά και μπορούμε να γυρίσουμε στην ευημερία του 2009, αλλά αυτή δεν θα έρθει με τους όρους του 2009. Θα το καταφέρουμε μόνο αν ακολουθήσουμε τον πολύ δύσκολο δρόμο. Οχι, κατ’ ανάγκη της λιτότητας· αυτή είναι υποπροϊόν και τιμωρία για εκείνα που δεν κάναμε όταν έπρεπε. Ο δύσκολος δρόμος απαιτεί ρήξη με κατεστημένες αντιλήψεις, δομές και συντεχνίες που φράσσουν τον δρόμο προς την ανάπτυξη.

Διαβάστε

– Ιάσων Μανωλόπουλος, «Το επαχθές χρέος της Ελλάδος», εκδ. Μελάνι

– Τάκης Μίχας, «Η μαύρη βίβλος της ελληνικής οικονομίας», εκδ. Οξύ

6ο «Ευρωπαϊκό Συνέδριο Βοτανικών Κήπων-EUROGARDVI», 28 Μαϊ-1 Ιουν 2012

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ 27-4-2012

Συνέδριο Βοτανικών Κήπων-EUROGARD VI

Στις 28 Μαϊ 2012, στην Χίο, ξεκινά το 6ο «Ευρωπαϊκό Συνέδριο Βοτανικών Κήπων-EUROGARDVI», 28 Μαϊ-1 Ιουν 2012, το οποίο θα διαρκέσει τέσσερις ημέρες. Το 6ο Συνέδριο Βοτανικών Κήπων μπορεί να παίξει έναν σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της μείωσης της βιοποικιλότητας, έχοντας στον νου την οικονομική κρίση στην Ευρώπη και στο γεγονός ότι από σήμερα όλοι πρέπει να σκεφτόμαστε «ΠΡΑΣΙΝΑ». Το Συνέδριο μπορεί να προωθήσει αποτελεσματικές μεθόδους δράσης για την προστασία των φυτών, για την ενδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ των βοτανικών κήπων-των ερευνητικών κέντρων-των δικτύων προστασίας και άλλων φορέων, καθώς και να προβάλει τους βοτανικούς κήπους ως κέντρα αειφορίας, ανθρώπινης ευ-ζωίας και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης & προστασίας. www.eurogardvi.gr

Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται σημαντική συρρίκνωση της βιοποικιλότητας λόγω των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων (ρύπανση, αποψίλωση κ.τ.λ.). Σύμφωνα με εκτίμηση της UNEP, έως και το 24% των ειδών ορισμένων κατηγοριών, όπως πεταλούδες, πτηνά και θηλαστικά, έχουν πλέον εκλείψει από την επικράτεια ορισμένων χωρών της Ευρώπης. Η σύμβαση για τη βιοποικιλότητα (CDB) υπεγράφη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα κατά τη συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για «το περιβάλλον και την ανάπτυξη» (Ρίο ντε Ιανέιρο, 3-14/6/1992) και επικυρώθηκε με την απόφαση 93/626/ΕΟΚ/25-10-1993 του Συμβουλίου, επισημαίνοντας ότι η κατάσταση είναι ανησυχητική.

Είναι γεγονός ότι η κατάλληλη βιοποικιλότητα περιορίζει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ορισμένων γεγονότων όπως της κλιματικής μεταβολής και των παρασιτικών εισβολών. Η βιοποικιλότητα είναι καθοριστικής σημασίας για τη διαφύλαξη της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας των γεωργικών και αλιευτικών δραστηριοτήτων και αποτελεί το υπόβαθρο πολλών βιομηχανικών διαδικασιών καθώς και της παραγωγής νέων φαρμάκων. Η διατήρηση και η αειφόρος χρήση της βιοποικιλότητας είναι καθοριστικής σημασίας για την επίτευξη της αειφόρου ανάπτυξης παράλληλα με τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας όσον αφορά την ένδεια, την υγεία και το περιβάλλον.

Οι Βοτανικοί Κήποι δίνουν έμφαση στην προστασία & διατήρηση του φυτικού κόσμου (conservation ex situ) και ειδικότερα την προστασία των κινδυνευόντων ειδών (CITES) και της βιολογικής Ποικιλότητας (CBD), στην εκπαίδευση (educatίon), στην έρευνα & την επιστήμη (research & science), στην πολιτιστική κληρονομιά (cultural heritage) και στην δημιουργία μιας βάσης δεδομένων (data base).
Ταυτόχρονα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μπορεί να δημιουργηθεί παράλληλη συλλογική επαγγελματική δραστηριότητα, ίσως και από Νέους Αγρότες, για όσους επιθυμούν να προσφέρουν πολλαπλασιαστικό υλικό, ιδιαίτερα σήμερα που φαίνεται ότι υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για την καλλιέργεια φαρμακευτικών βοτάνων και αρωματικών φυτών. Η Ελλάδα διαθέτει χιλιάδες αρωματικά φυτά και βότανα και θα μπορούσε να είναι σήμερα παγκόσμιος κολοσσός στη βιομηχανία φυσικών καλλυντικών, αλλά μόλις τις τελευταίες δεκαετίες έβαλε πλώρη, πρώτα για να πείσει την ελληνική αγορά κι έπειτα για να διεισδύσει στις διεθνείς αγορές, έχοντας απέναντί της γιγάντιες πολυεθνικές εταιρείες, που κυριαρχούν στα συμβατικά καλλυντικά.

Εξαιτίας της κυριαρχίας της χημείας στον 20ο αιώνα, το ενδιαφέρον του αγροτικού πληθυσμού για τα αρωματικά φυτά και βότανα για πολλά χρόνια παρέμενε περιορισμένο και μόνο για οικιακή χρήση, κυρίως για αφεψήματα και όχι για καλλυντικά. Το ενδιαφέρον για τα αρωματικά βότανα και φυτά αναζωπυρώθηκε τα τελευταία χρόνια με την αλλαγή νοοτροπίας που οδήγησε στην ορθολογικότερη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και στον περιορισμό της χρήσης χημικών πρόσθετων στην κοσμητολογία.

Το 6ο «Ευρωπαϊκό Συνέδριο Βοτανικών Κήπων-EUROGARDVI», 28 Μαϊ-1 Ιουν 2012, Χίος, είναι ένα εξαιρετικό σταυροδρόμι-τόπος συνάντησης όσων ασχολούνται με τους Βοτανικούς Κήπους, αλλά και όσων θέλουν να προσεγγίσουν αυτόν τον χώρο με αναπτυξιακές στοχεύσεις και με επιχειρηματικό ενδιαφέρον

 

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382

Αν είχαμε ενα σωστό Αμπελουργικό Μητρώο !

Kατά τη διάρκεια της 1ης Συνάντησης για την Ελληνική Αμπελουργία, που πραγματοποιήθηκε στο Καπανδρίτι, φάνηκε ότι η αντίδραση από την πλειοψηφία των χωρών μελών που παράγουν κρασί είναι τόσο ισχυρή, που δεν φαίνεται να «περνά» η πρόταση της Κομισιόν για απελευθέρωση των νέων φυτεύσεων.
 
Tονίσθηκε το θέμα τι κάνουμε στην Ελλάδα για να βοηθήσουμε όσους θέλουν να φυτέψουν νέους αμπελώνες και με νόημα είπανε ότι
«αν είχαμε σωστό αμπελουργικό μητρώο, θα υπήρχε ένα τεράστιο απόθεμα δικαιωμάτων νέων φυτεύσεων από τη δεκαετία του ʼ80 μέχρι σήμερα, που έχουν εγκαταλειφθεί οι μισοί αμπελώνες».

ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΑΝΕΡΓΩΝ

 

 

Προκηρύχθηκε το επιδοτούμενο πρόγραμμα κατάρτισης 18.000 ανέργων στις βασικές δεξιότητες πληροφορικής και επικοινωνιών (ΤΠΕ), καθώς και στην πιστοποίηση των γνώσεων που θα αποκτήσουν. Καινοτομία του προγράμματος αποτελεί η χρήση για πρώτη φορά σε προγράμματα κατάρτισης ανέργων του Υπ. Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης και του ΟΑΕΔ, της «επιταγής κατάρτισης» (voucher), η οποία θα χορηγείται στους ανέργους από τον ΟΑΕΔ προκειμένου να καταρτιστούν σε πιστοποιημένα ΚΕΚ της επιλογής τους στο παραπάνω γνωστικό αντικείμενο.

Δικαίωμα συμμετοχής στο πρόγραμμα «Κατάρτιση και πιστοποίηση ανέργων σε βασικές δεξιότητες πληροφορικής και επικοινωνιών (ΤΠΕ)» και εγγραφής στο Μητρώο Ωφελουμένων έχουν οι άνεργοι, που είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ, ανεξάρτητα αν λαμβάνουν επίδομα ανεργίας ή όχι. Η συμμετοχή στο πρόγραμμα γίνεται μέσω του διαδικτύου συμπληρώνοντας και υποβάλλοντας ηλεκτρονικά σε ειδική ιστοσελίδα τη φόρμα «Αίτηση συμμετοχής», από τη Δευτέρα 09/04/12 έως την Παρασκευή 25/05/12. Οι άνεργοι-ωφελούμενοι που θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα θα επιλεγούν από τον ΟΑΕΔ μέσω αυτοματοποιημένης ηλεκτρονικής διαδικασίας και με συγκεκριμένα κριτήρια (ηλικία και διάρκεια ανεργίας). Οι ωφελούμενοι δεν επιτρέπεται να έχουν παρακολουθήσει το τελευταίο ημερολογιακό έτος ή να παρακολουθούν άλλο πρόγραμμα κατάρτισης, που οδηγεί σε πιστοποίηση βασικών δεξιοτήτων ΤΠΕ.

Οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα:

·         Θα παρακολουθήσουν 100 ώρες εκπαίδευσης στις θεματικές ενότητες: χρήση Η/Υ και διαχείριση αρχείων (Windows), επεξεργασία κειμένου (Word), υπολογιστικά φύλλα (Excel), υπηρεσίες διαδικτύου (Internet & Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο), βάσεις δεδομένων (Access), παρουσιάσεις (Power Point),

·         Θα συμμετάσχουν δωρεάν σε εξετάσεις πιστοποίησης των γνώσεών τους από φορείς αναγνωρισμένους από τον Εθνικό Οργανισμό Πιστοποίησης Προσόντων (ΕΟΠΠΕΠ),

·         Θα λάβουν εκπαιδευτικό επίδομα συνολικής αξίας 500 ευρώ, το οποίο θα καταβληθεί με την ολοκλήρωση της κατάρτισης και τη συμμετοχή στις εξετάσεις πιστοποίησης.

 

Στο πλαίσιο της υλοποίησης του προγράμματος, συστάθηκε το Δίκτυο Επαγγελματικής Κατάρτισης που αποτελεί μία σύμπραξη των ποιοτικότερων Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ) στην Ελλάδα, με δομές που εκτείνονται σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια. Στόχος του Δικτύου είναι να ενημερώσει τους ανέργους σχετικά με το πρόγραμμα, να τους διευκολύνει στη γραφειοκρατία που απαιτείται και να τους παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες εκπαίδευσης.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βοηθηθούν στη συμπλήρωση και υποβολή της ηλεκτρονικής «Αίτησης συμμετοχής» τους στο πρόγραμμα:

u  επισκεπτόμενοι το www.voucher.gr, ή

u  καλώντας καθημερινά 09:00-17:00 στο 801 11 33 5 33 (αστική χρέωση από όλη την Ελλάδα)

Γίτσας Ελ: Προτάσεις για την ελληνική κτηνοτροφία

Η  κτηνοτροφία  μας  είναι  γνωστό  πλέον  ότι  δεν  είναι  ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ.  Το  ότι  διατηρεί  σήμερα  κάπως  ικανοποιητικές  τιμές, στο  μεν  αιγοπροβειο  οφείλεται  μόνο  στην  Φέτα  και  τα  αλλά  20  περίπου  ΠΟΠ  προϊόντα, στο  δε  αγελαδινό  αυξήθηκε  η  τιμή  του  λόγω  της μεγάλης  μείωσης  παραγόμενης  ποσότητας,  πανευρωπαϊκά.

Του Ελευθέριου Γίτσα (Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικής Κτηνοτροφίας/ Μέλος ΔΣ ΠΑΣΕΓΕΣ)

Η  αύξηση  αυτή  της  τιμής του  αγελαδινού , οδηγεί  τους  κτηνοτρόφους  σε  αύξηση  του  ζωικού  τους  κεφαλαίου  ,με  αποτέλεσμα  ,μόλις  γίνει  αυτό και  αυξηθεί η  παραγωγή , οι  τιμές  να  πέσουν  και  πάλι  στα  οριακά  επίπεδα  των  τελευταίων  ετών.

 

Από  τη  άλλη  βλέπουμε  παντού  διαμαρτυρίες από  τους  κτηνοτρόφους ,οι  όποιοι  με  το  ζόρι  μένουν  στις  εκτροφές  τους  ελπίζοντας  να  αλλάξει   κάτι  γρήγορα, ώστε  να  επιβιώσουν.

 

Η  κατάσταση  είναι  οριακή  με  τους  παραδοσιακούς  να  σβήνουν  χρόνο  με  τον  χρόνο,  τους  ημισταυλισμενους  και  εν  μέρη  εκσυγχρονισμένους ,να  μένουν  για  ένα  μεροκάματο.

 

Οι  δε  σταβλισμένοι  ,και  επιχειρηματικά  οργανωμένοι ,λειτουργούν  τα  δυο  σχεδόν  τελευταία  χρόνια  ,χωρίς  να  εξυπηρετούν  τις  υποχρεώσεις  τους  στις  τράπεζες ,εφόσον  δεν  περισσεύει  τίποτε  πέραν  τις  εξυπηρέτησης  του  αυστηρά  μειωμένου  κοστολογίου  της  εκτροφής.

 

Και  ενώ  το  κράτος  μας  τα  γνωρίζει  όλα  αυτά,    τα  δυο  τελευταία  χρόνια  μόλις  μετά  βίας  μπόρεσε  να  νομοθετήσει,  και  εξαντλήθηκε  σε  αυτή  την  προσπάθεια,  ώστε  να  δοθεί   λύση  στο  θέμα  των  αδειών  λειτουργίας .

 

Μακάρι  το  πρόβλημα  της  μη  ανταγωνιστικότητας ,  να  ήταν  οι  άδειες  λειτουργίας.

 

Άλλα     είναι  τα  προβλήματα  και  μάλιστα  τα  περισσότερα  αφορούν  τις   δομές  της  σημερινής  παραγωγικής  διαδικασίας , οι  οποίες  είναι  πια  ξεπερασμένες  και   αναποτελεσματικές ,  και  πρέπει   επειγόντως  να  αλλάξουν  ώστε  να  σταματήσει  ο  κατήφορος  και  να  αρχίσει  η  ανοδική  πορεία του  κλάδου,  που  τόση  πολύ  ανάγκη  έχουμε  σαν  χώρα.

 

1)   Μεγάλο  κόστος  ζωοτροφών  και  λοιπών  εφοδίων.   Μόνο  με  μια   ριζική   αλλαγή  στον  τρόπο εκτροφής,  που  εφαρμόζουμε  ως  σήμερα,  αντιμετωπίζεται  αυτό  το  πρόβλημα,  που  ως  γνωστόν , ζωοτροφές  και  εφόδια,  αποτελούν  το  80%  του  κόστους  λειτουργίας  της  εκτροφής. Το  κόστος  αγοράς   αυτών  έχει  ανεβεί  παρά  πολύ  τα  τελευταία  χρόνια , και  μάλιστα  όσο  μεγαλώνει  η  ζήτηση  για  παραγωγή  ζωικών  προϊόντων  και  παράλληλα  μειώνεται  η  παραγωγή  ζωοτροφών, αυτό  μάλλον  θα  χειροτερεύσει .

 

Προτείνουμε  την    μετατροπή  των  σταβλισμένων  και  εντατικών  εκτροφών  ,βοοειδών  και  αιγοπροβάτων, σε  βοσκήσιμα  εντατικά  είτε  με  την  χρήση  τεχνητού  πολυφυτικου  λειμώνα,  είτε  με  την  χρήση  φυσικού  βοσκοτόπου  με  συγκεκριμένες  προδιαγραφές  βοσκοικανότητας, και  δυνατότητα  βελτίωσης.

 

Η  μέχρι  σήμερα , και  για  πολλά  χρόνια,  τακτική  των  κτηνοτροφών  να  κατασκευάζουν  τους  στάβλους  σε  έκταση  κοντά  στα  μέρη  που  κατοικούν , και  να  τροφοδοτούνται  με  ζωοτροφές,  τις  οποίες  αγοράζουν     από  αγρότες  η  μέρος  αυτών  ιδιοπαράγουν , είναι  ο  κυριότερος   λόγος  του  σημερινού  αδιεξόδου.

 

Ένα   κόστος  πολύ  μεγάλο  πια , διαμορφωμένο  από  μεγάλο  και  ακριβό  μηχανολογικό  εξοπλισμό,  από  μεγάλους  αποθηκευτικούς  χώρους,  από  πολλές  αγροτοώρες , από  πολλά  καύσιμα   και  συντηρήσεις  μηχανημάτων,  από  μεταφορές ,από  απώλειες  ποσοτικές  και  κυρίως  ποιοτικές  από  την  έκθεση  τους  στον  ήλιο  και  τις  βροχές.

Πρέπει   λοιπόν  ο  στάβλος  να  κατασκευάζεται   σε  χώρο  όπου  υπάρχει  ικανή αρδευόμενη  έκταση  η  όποια  πρέπει  να  μπορεί  να   μετατραπεί  σε  λειμώνα  ,ώστε  να  υπάρχει  η  δυνατότητα  τα  ζώα  να  έχουν  πολύ  και  κυρίως  ποιοτική  χορτονομή  όλο   το  έτος .

 

Αν  είναι  φυσικός  βοσκότοπος  να είναι  οριοθετημένος  και  όχι  κοινόχρηστος,  να  είναι  γνωστή  από  λιβαδοπόνο  η  βοσκοικανότητά  του , το  είδος  και  η  αξία  της σαν  τροφή,  και  ένα πολύ  σημαντικό , αν  όλος  η  μέρος  αυτού  μπορεί  να  ποτιστεί  και  να  βελτιωθεί  ,με  σπορά  λίπανση  κλπ.

 

Αυτό  που  αλλάζει  δεν  είναι  άλλο  από  την  αντικατάσταση  των  χονδροειδών (ενσίρωμα   καλαμποκιού  η  ξηρά  μηδική)  με  βοσκήσιμο     χόρτο ,  σπαρμένο  και  αποτελούμενο  από  τέσσερα  φυτά  ψυχανθή  πρωτεϊνούχα, δυο  τρία  αγρωστώδη   και  τρία  τέσσερα  αρωματικά.

 

Με   αυτή  την  αλλαγή  πετυχαίνουμε  τα  εξής.

 

α) Επάρκεια  χορτονομής  ποιοτικής  και  ισόρροπης  ως  προς  την  ποικιλία. β)καθημερινή  και  αναγκαία  άσκηση  και  έκθεση  στον  ήλιο , του  ζώου γ)ευζωία του  ζώου  με  παράλληλη  αύξηση  της  παραγωγικής  του  ζωής δ)λιγότερο  προσωπικό  άρα  και  αγροτοώρες.

 

ε)ποιοτικότερα  προϊόντα  και  δυνατότητα  χρήσης  πιστοποιήσεων.     ζ)πολύ  λιγότερος   μηχανολογικός   εξοπλισμός  ,  καύσιμα , συντηρήσεις,   αντικατάσταση,   μικρότεροι   αποθηκευτικοί   χώροι   και  χρήση  πολύ  λιγότερων   μεταφορικών  μέσων.

 

η)μείωση  εκπομπής  αερίων  και  μηδενική  χρήση  νιτρικών  και  χημικών  στα  λιβάδια ,ώστε  να  πληρούμε  και  τους  περιβαλλοντικούς  όρους  λειτουργίας.

 

θ)  αποσυμφόρηση  του  στάβλου

 

ι)μεγάλη  αύξηση  της  στρεμματικής  απόδοσης  των  εκτάσεων  και  πολύ  λιγότερη  κατανάλωση   νερού  για  άρδευση.

 

κ) μικρής   κλίμακας  αναδιάρθρωση  καλλιεργούμενης  αγροτικής  γης .

 

Έχει  υπολογιστεί  ότι  το  κόστος  της  χορτονομής  με  αυτό  τον  τρόπο  είναι  μειωμένος  κατά  τουλάχιστον  50%  και  αν  προσπαθήσουμε  να  αποτιμήσουμε και  την  αξία  όλων  των  άλλων  παραμέτρων  που  ανέφερα  προηγουμένως  τότε  νομίζω  πως  εύκολα  θα  καταλάβει  κάποιος  ότι  η  αλλαγή  προς  αυτήν  την  κατεύθυνση  είναι  ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ.

 

Στα   παραπάνω  θα  προσθέσουμε  και  τα  εξής.

 

2)  Οδηγίες  για  την  κατασκευή  εγκαταστάσεων  με  γνώμονα  την  οικονομικότητα  των  υλικών  κατασκευής ,αλλά  και  οδηγίες  για  την  λειτουργικότητα  τους.

 

3)   Ευκολότερη  πρόσβαση  σε  αναπτυξιακά  προγράμματα ( σχεδία  βελτίωσης ,  κλπ) που  αφορούν  κατασκευή   εγκαταστάσεων ,  αγορά  μηχανολογικού   εξοπλισμού, ζωικού  κεφαλαίου.

 

4)   Λύση  του  θέματος  των  αδειών  ίδρυσης  και  λειτουργίας

 

5)   Επιλογή  ζώων  από  εγχώριες  φυλές ,λόγο  ανθεκτικότητας    και  προσαρμοστικότητας  στον  ελλαδικό  χώρο, αλλά  και  δικαιώματος  να  συμμετάσχουν  στην  παρασκευή  προϊόντων  ΠΟΠ.

 

6)  Πρόγραμμα  επιμόρφωσης  του  κτηνοτρόφου ,ώστε  μαζί  με  τα  αλλά  βασικά  που  εφαρμόζει , να  εντάξει  σε  μόνιμη  βάση,  και  την  εφαρμογή  των  βασικών  εκείνων  δράσεων  που  θα  βελτιώνουν  γενετικά  χρόνο  με  τον  χρόνο  τις ποσοτικές  και  ποιοτικές  αποδόσεις των  ζωών.

 

7)  Προγράμματα  εκρίζωσης  ζωονόσων.

 

8)  Καθετοποίηση  εκμεταλλεύσεων  με  στόχο  την  προστιθέμενη  αξία  των  παραγόμενων  ζωικών  προϊόντων.

 

9)   Συμμετοχή  σε   συνεταιριστική   οργάνωση  , οργανωμένη   με  ιδιωτικοοικονομικά  κριτήρια, ώστε  να  λυθεί  μέρος  του  προβλήματος  της  επάρκειας, της  συντήρησης ,  αλλά  και  του  αυξημένου  κόστους  των  εφοδίων  και  ζωοτροφών.  Ακόμη  η  οργάνωση  μπορεί  να  παρέχει  στα  μέλη  της ,όταν  παραστεί  ανάγκη  ,  πίστωση  αποπληρωμής  αγορών ,  χρηματοδότηση  εξασφαλισμένη  με  την  παραγωγή  του, μεταποίηση  και  διασφαλισμένη  πώληση  των προϊόντων  του,  και  υπηρεσίες  όπως  εκπαίδευση,  πιστοποιήσεις ,δηλώσεις  ΟΣΔΕ,  φορολογικές, κλπ.

10) Συμμετοχή  σε  οργανώσεις  εκπροσώπησης  του  κλάδου ,όπως  ΣΕΚ,  ΠΑΣΕΓΕΣ,  διεπαγγελματικες  του  κλάδου ,και  άλλες  μικρότερες  τοπικής  εμβέλειας ,ώστε  να  πάψουν τώρα  και  στο  εξής,  σχετικοί  και  άσχετοι,  να  αποφασίζουν  για  ότι  αφορά  αυτόν  χωρίς   αυτόν

1η Συνάντηση για την Ελληνική Αμπελουργία

» Το Μέλλον του ελληνικού αμπελώνα επι τάπητος »

Διήμερη Συνάντηση στην Αθήνα, με αντικείμενο το μέλλον του ελληνικούαμπελώνα, οργανώνει  Παρασκευήκαι Σάββατο 20 και 21 Απριλίου 2012 ο Σύνδεσ μος Ελληνικού  Οίνου.
Πρόκειται για κομβικήςσημασίαςγεγονός, με διπλόστόχο:

Καταρχάς, την πρώτη ημέρα τηςΣυνάντησης, θα ακουστούν απόψεις επιστημόνων για την κατάσταση του ελληνικού
αμπελώνα, ενώθα γίνουν και διαλέξειςγια πρακτικάθέματα αμπελοκαλλιέργειας.

Τη δεύτερη ημέρα θα ανοίξει η συζήτηση για την ανάγκη κατάρτισης ενός στρατηγικούσχεδίου για το

μέλλον του αμπελώνα τηςχώρας, ο οποίοςσυνέχεια συρρικνώνεται.

Η «1η Συνάντηση για την ΕλληνικήΑμπελουργία» κρίνεται σημαντική, καθότι

όλοι οι αναλυτέςκαι ειδικοίτου κρασιού συμφωνούν πωςτο επόμενο βήμα για

την περαιτέρω βελτίωση της ποιότηταςτου ελληνικούκρασιού

μπορείνα γίνει μόνο με επεμβάσειςστον ίδιο τον αμπελώνα τηςχώρας, οι ανάγκεςτου οποίου

είναι πολλέςκαι ποικίλες

.

Το διήμερο θα ξεκινήσει με επιστημονικήημερίδα, θέμα τηςοποίαςθα είναι οι σύγχρονεςτάσειςστην α

μπελουργία. Πλήθοςκορυφαίων και διακεκριμένων επιστημόνων, σε συντονισμό του Στέφανου Κουνδουρά(επίκουρου καθηγητήτης Γεωπονικής Σχολήςτου Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), θα μιλήσουν για διάφορα θέματα.

Διαβάστε το ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ  εδω  PR_1st_Viticulture_Meeting