ΠΕΚ: Στ΄αρνητικά του ν/σ ο συνδικαλισμός με κρατικό χρήμα…

* Πώς κρίνετε το νομοσχέδιο για τους συνεταιρισμούς που προωθεί το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων;

Αν όντως παίρνουν μια πολιτική απόφαση για να ταράξουν τα νερά στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσαν έως σήμερα οι συνεταιρισμοί το νομοσχέδιο είναι θετικό και μπορεί να αποτελέσει τομή στον βαθμό που δεν μείνει σε θεωρητικό επίπεδο και σε επίπεδο πολιτικών εντυπώσεων, αλλά εφαρμοστεί στην πράξη.

Πάντως στα αρνητικά του σημεία περιλαμβάνεται η διατήρηση του καθεστώτος χρηματοδότησης των αγροτοσυνδικαλιστικών ΣΥΔΑΣΕ και ΓΕΣΑΣΕ, καθώς ουσιαστικά διαιωνίζεται η διάσπαση του αγροτικού κόσμου.

Ελλείψεις διαπιστώσαμε στο νομοσχέδιο και σε σχέση με τη συνδικαλιστική οργάνωση στον χώρο των κτηνοτρόφων, καθώς προβλέπονται σύλλογοι κατά δήμους, ενώ εμείς θέλουμε οργάνωση κατά νομούς, καθώς δεν υπάρχει αρκετός ενεργός κόσμος σε όλους τους δήμους. Ζητούμε κλαδική εκπροσώπηση σε επίπεδο νομού και η ΠΕΚ θα βρίσκεται σε δευτεροβάθμιο επίπεδο. Μάλιστα έχουμε καταθέσει και σχετική πρόταση για την επιχορήγηση της Ένωσης με 5 λεπτά μέσω του ΕΛΟΓΑΚ. Αλλιώς θα μείνουμε ως κίνημα των δρόμων.

διαβάστε  την συνέντευξη εδω :

Το πιο δυνατό άρθρο του καλοκαιριού .

Ζαχαρίας
 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  29/07/2011, 06:36 
πηγή : http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=413063&h1=true

Του Δημήτρη Δανίκα .

Το όνομά του Ζαχαρίας. Ετσι τον βάφτισαν ελληνικά σ εκείνο το παραθαλάσσιο χωριό του Αγιου Σπυρίδωνα, το επονομαζόμενο και Ντουβιά. Πάντα με το χαμόγελο. Πάντα έτοιμος για προσφορά. Ζήτημα αν ήταν δεκαοκτώ. Κάποια μέρα λοιπόν, μεταφέροντας με το αυτοκίνητο μια ασήκωτη μαρμάρινη γούρνα, του λέω, παρακαλετά «μπορείς να βοηθήσεις να κουβαλήσω αυτό τον βράχο;»

Στη στιγμή φώναξε τον μικρότερο αδελφό του και η γούρνα βρέθηκε σπίτι στο πιτς φυτίλι. Πήγα να τον τρατάρω με πέντε euros. Το θεώρησε προσβολή. Ετσι έκανε με όλους. Πάντα ανιδιοτελώς. Πάντα διαθέσιμος. Τι αντίθεση θεέ μου. Εκείνος Αλβανός. Εμείς οι ελληνάρες με τα παιδιά μας, σχεδόν όλοι στην μουρμούρα, το αραλίκι, το φραπέ και το κουτσομπολιό. Βαρεμένοι από την κατάθλιψη. Αλλοπαρμένοι από την ανασφάλεια. Εχθρικοί στην αλληλεγγύη. Ιδιοτελείς στην προσφορά. Να σου δώσω, να μου δώσεις. Πάντα καχύποπτοι. Πάντα αφιλόξενοι. Πάντα συμφεροντολόγοι. Πάντα «αυτιστικοί».

Ωσπου προχτές το μεσημέρι μια είδηση άνοιξε τρύπα στην καρδιά μου. Το παλικάρι σκοτώθηκε σ ένα από εκείνα τα ανόητα και αθεράπευτα ελληνοτριτοκοσμικά αυτοκινητιστικά δυστυχήματα. Βούρκωσα σττην στιγμή. Οι καλοί πεθαίνουν νέοι. Είπα. Ετσι. Να παρηγορήσω τον πόνο μου. Η συνέχεια ακόμα πιο ανατριχιαστική. Ο πατέρας του, Αυγουστίνο τον λένε γιατί είναι Καθολικός αλλά στο χωριό τον φωνάζουν Βαγγέλη, ένας μεροκαματιάρης λεβεντάνθρωπος, με ασταμάτητη κι αυτός προσφορά, μέσα στην αφόρητη απελπισία του, έτρεξε μέχρι το Πανεπισττημιακό Νοσοκομείο στο Ρίο, να προσφέρει τα όργανα του γιου του. Μια ύστατη χειρονομία γενναιοδωρίας. Οπως ταιριάζει σ’ έναν αυθεντικό τσίφτη. Σε πλάσματα χαρισματικά και μοναδικά. Λάθος κίνηση.

Ουδείς υπήρχε να τα παραλάβει. Η τάχα μου ευρωπαική και πολιτισμένη Ελλάδα έχει μετατραπεί σε χειρότερη τριτοκοσμική από την παλιά Αλβανία. Σε όλα τα επίπεδα. Το λέω σ εσένα τον ελληνάρα. Να ξέρεις. Σ αυτούς τους ευλογημένους χρωστάμε τα πάντα. Γιατί αγαπητέ μου αυτά τα περιφρονημένα πλάσματα είναι η αληθινή πολιτισμένη Ελλάδα. Α ρε Ζαχαρία. Να σαι βέβαιος. Κάποτε θα έρθουν όλα τούμπα. Χωρίς σύνορα. Κάποτε όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από χρώμα και φυλή, θα φτιάξουν έναν καλύτερο τόπο με υλικά από την δική σου καρδιά και την κατάλευκη ψυχή!

ΕΛΓΑ: Ξεκινάνε οι Αιτήσεις για αντιχαλαζιακά απο 1/8/2011-15/9/2011

Από τη Δευτέρα 1 Αυγούστου και μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου θα μπορούν να υποβάλουν αιτήσεις στον ΕΛΓΑ οι αγρότες, οι ομάδες παραγωγών και οι αγροτικοί συνεταιρισμοί για το πρόγραμμα ενεργητικής προστασίας του 2011. Ο προϋπολογισμός του θα είναι 10 εκατ. ευρώ, όπως πέρυσι, το πρόγραμμα θα «τρέξει» με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης «Αλέξανδρος Μπαλτατζής» και θα αφορά τις ίδιες επιλέξιμες δαπάνες, δηλαδή αντιχαλαζικά δίχτυα και αντιπαγετικούς ανεμιστήρες.

 Το διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού ενέκρινε το νέο πρόγραμμα κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Πέμπτης 28 Ιουλίου και αναμένεται να δημοσιευτεί μέχρι την ερχόμενη Δευτέρα η απόφαση με τις λεπτομέρειες για τα δικαιολογητικά και τις επιλέξιμες δαπάνες.

Απλοποίηση στην αδειοδότηση Κτηνοτροφικών Μονάδων

Η ριζική απλοποίηση της αδειοδότησης αγροτικών – κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων θα πρέπει να γίνει ως το τέλος Αυγούστου, σύμφωνα με τις προτεραιότητες του κυβερνητικού έργου, όπως τις έθεσε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, με επιστολές που έστειλε σε όλα τα μέλη της κυβέρνησης, στις 27 Ιουλίου. Στις λοιπές προτεραιότητες που έθεσε για το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων είναι το πλάνο αναδιάρθρωσης της αγροτικής παραγωγής και αλλαγής του αγροτικού ισοζυγίου, η χρήση αξιοποίησης της γεωργικής γης και σχέδιο για ίδρυση σχολής για αγροτικά στελέχη.

Στο θέμα αναφέρθηκε ο κ. Παπανδρέου και στη συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου, της 26 ης Ιουλίου, ζητώντας από τους υπουργούς του μεγαλύτερη ταχύτητα στην προώθηση του νομοθετικού έργου και στην εφαρμογή των νόμων που ψηφίζονται.

Ο κ. Παπανδρέου αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην προώθηση και υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων, καθώς, όπως είπε, «η τύχη μας είναι στα χέρια μας».

Αναλυτικότερα, οι ι προτεραιότητες που έθεσε ο πρωθυπουργός για  το  Υπουργείο  Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων είναι: 

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΤΡΟΦΙΜΩΝ

1. Πλάνο αναδιάρθρωσης της αγροτικής παραγωγής και αλλαγής του αγροτικού ισοζυγίου.

2. Ριζική απλοποίηση της αδειοδότησης αγροτικών – κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων.

3. Χρήση αξιοποίησης της γεωργικής γης

4. Σχέδιο για ίδρυση σχολής για αγροτικά στελέχη

Αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά : Για τις καπνοπαραγωγικές περιοχές που πεθαίνουν

Συνάντηση εργασίας με τους παραγωγικούς φορείς του κλάδου των αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών είχε στις 15 Ιουλίου ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Γιάννης Δριβελέγκας, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της πρώτης μεγάλης εθνικής συνάντησης εργασίας του κλάδου των αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, που σχεδιάζει να διοργανώσει το ΥΠΑΑΤ, σε ημερίδα, τον Οκτώβριο, με στόχο τη χάραξη εθνικής στρατηγικής για την αναβάθμιση του τομέα.

«Στόχος του ΥΠΑΑΤ είναι η χάραξη μίας εθνικής στρατηγικής για την αναβάθμιση του τομέα των αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, η ενίσχυση της θέσης της εγχώριας παραγωγής και η ενδυνάμωση της εξωστρέφειάς της. Στις αρχές Οκτωβρίου, σχεδιάζουμε μία συνάντηση όλων των εμπλεκομένων, ώστε να συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε στην αποτύπωση αυτής της στρατηγικής» τόνισε ο υφυπουργός Γιάννης Δριβελέγκας.

Κατά τη σημερινή συνάντηση, ο υφυπουργός πρότεινε στους εκπροσώπους των παραγωγικών φορέων του κλάδου να διαμορφωθούν, από κοινού, ομάδες εργασίας για τις εξής θεματικές ενότητες:

  • Υφιστάμενη κατάσταση της διεθνούς αγοράς, αποτίμηση ελληνικού δυναμικού, προοπτικές, νέα προϊόντα, ελληνοποιήσεις κλπ.
  • Νομοθετικά και θεσμικά κενά και πιθανές πρωτοβουλίες.
  • Πιθανές αλλαγές στο υφιστάμενο πλαίσιο χρηματοδοτικής στήριξης του τομέα.
  • Ενδυνάμωση συμβολαιακής σχέσης αγρότη και επεξεργαστή.
  • Προωθητικές ενέργειες.
  • Σύνδεση επιστημονικών ιδρυμάτων, οργανισμών και δημοσίων υπηρεσιών με τις ανάγκες παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων των ζητημάτων εκπαίδευσης και του πολλαπλασιαστικού υλικού.

Μπατζελή : Ευρυζωνικότητα στην ξεχασμένη Ελλάδα .

Η πιο σημαντική ερώτηση που έγινε για τηνΞεχασμένη Ελλάδα . Το νιώθω όταν έρχομαι στο χωριό μου στην Κατάκαλη Γρεβενών . Ποιός να  σκεφτεί να επενδύσει εδώ   και και να σκεφτεί και τη διαμονή στο χωριό  χωρις τις  συγχρονες υποδομές  , χωρις γρήγορο ιντερνετ  !!  με το τηλέφωνο  και το ρεύμα  να κόβεται απροειδοποίητα !!!!! 
Προσδοκούμε  οι ερωτήσεις  της  κ Μπατζελή  και η ευιασθησία της για την ανεργία  (που είναι γνωστή  )  στην ύπαιθρο χώρα να  εισακουσθούν και να  συνδεθούν τα χωριά μας  με την σύγχρονη τεχνολογία .  Είναι ενα καυτό θέμα   για  να αγνοηθεί .

Συγχαρητήρια στην π.Υπουργό κ.Μπατζελή .

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Την αύξηση του προϋπολογισμού μέσω του προγράμματος Ψηφιακής Σύγκλισης και την επιτάχυνση του έργου για την επέκταση και ανάπτυξη του ευρυζωνικού δικτύου στις αγροτικές, ορεινές και μειονεκτικές, περιοχές ζητά με επίκαιρη ερώτησή της προς το Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας η Βουλευτής Φθιώτιδας και πρ. υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κατερίνα Μπατζελή.

Ενώ από τον Ιούνιο του 2010 είχε ξεκινήσει η μελέτη για τη συλλογή και ανάλυση στοιχείων για την υποστήριξη της ωρίμανσης του σχεδιασμού του έργου δεν έχει ακόμα προχωρήσει καμία προκήρυξη, πόσο μάλλον η εφαρμογή του.

Η κ. Μπατζελή ζητά διαμέσου της Ψηφιακής Σύγκλισης να γίνει αύξηση του αρχικού προϋπολογισμού του ΥΠΑΑΤ ύψους 50 εκατ. ευρώ και εάν είναι δυνατή η κάλυψη και άλλων αγροτικών περιοχών πέραν των ΟΠΑΑΧ.  Στόχος είναι να ενισχυθεί ουσιαστικά η ανταγωνιστικότητα και η εξωστρέφεια όλων των αγροτικών περιοχών.

Τέλος ζητά να αποσαφηνιστεί πλήρως ποιες περιοχές του νομού Φθιώτιδας περιλαμβάνονται στον παραπάνω σχεδιασμό.

Επισυνάπτεται το κείμενο της επίκαιρης ερώτησης εδώ:

Αγρ.Συν/σμός-Ομάδα Παραγωγών-Αγρ.Εταιρικές Συμπράξεις: Το ν/σ για τους Συν/σμούς και τα σχόλια της ΠΑΣΕΓΕΣ.

 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΣΕΓΕΣ

Επί του προτεινομένου Σχεδίου Νόμου του ΥΠΑΑΤ

«Θεσμικό πλαίσιο για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, τις συλλογικές οργανώσεις και την επιχειρηματικότητα του αγροτικού κόσμου – Οργάνωση της εποπτείας του Κράτους»

Το ΥΠΑΑΤ έδωσε στην δημοσιότητα στις 8-7-2011 σχέδιο νόμου, το οποίο μεταξύ άλλων θεσμικών ρυθμίσεων διαλαμβάνει και ρυθμίσεις που αφορούν στις αγροτικές συνεταιριστικές οργανώσεις κάθε βαθμού και στις συνεταιριστικές εταιρείες του ισχύοντος νόμου 2810/2000.

Οφείλουμε να επισημάνουμε ότι, μετά το πλήθος διορθώσεων που σύνεστησε η κεντρική νομοπαρασκευαστική επιτροπή (ΚΕΝΕ), επήλθε κάποια νομοτεχνική βελτίωση στο προτεινόμενο Σ/Ν.

Όμως ατυχώς παρέμειναν όλες εκείνες οι διατάξεις, των οποίων την «απόσυρση» είχε ζητήσει η ΠΑΣΕΓΕΣ. Το αίτημα της ΠΑΣΕΓΕΣ στηρίχθηκε στην βασική διαφωνία της με τον συντάκτη του σχεδίου νόμου επί θεμάτων Αρχών και Αξιών.

Η ΠΑΣΕΓΕΣ δεν θα συμφωνήσει ποτέ με ένα σχέδιο νόμου, το οποίο προκλητικά παραβιάζει τις διεθνείς συνεταιριστικές αρχές (Εθελοντική και Ελεύθερη συμμετοχή, Αυτονομία και Ανεξαρτησία ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ) καθώς και τις διατάξεις του Συντάγματος. Η ΠΑΣΕΓΕΣ εκ του νόμου εκπροσωπεί κυρίως ιδεολογικά το συνεταιριστικό κίνημα. Καθήκον της είναι να αντιδράσει προς κάθε εξουσία, η οποία είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα παραβιάζει τις συνεταιριστικές αρχές και το Σύνταγμα. Αν δεν το κάνει, όχι μόνο αυτοκαταργείται και αυτοαναιρείται, αλλά και συνωμοτεί εναντίον των συνεταιρισμών.

Η ΠΑΣΕΓΕΣ, υποχρεούται όχι να συστήσει, αλλά να επιβάλλει στα μέλη της να συγκρουστούν με την εξουσιαστική νοοτροπία του συντάκτη του Σ/Ν, ο οποίος δεν σέβεται τον κατ’ εξοχήν δημοκρατικό θεσμό που είναι ο συνεταιρισμός. Ο συντάκτης του Σ/Ν στην προσπάθειά του, όχι βέβαια να επιλύσει προβλήματα των συνεταιρισμών αλλά να εντυπωσιάσει με δήθεν καινοτομίες, προτείνει βαρβαρότητες, κατ’ επιεική κρίση, με προφανή και πρωτοφανή περιφρόνηση του Συντάγματος και των Διεθνών Συνεταιριστικών Αρχών.

Αν η ΠΑΣΕΓΕΣ δεν αντιδράσει και δεν πολεμήσει την αναγκαστική μετατροπή του συνεταιρισμού σε ανώνυμη εταιρεία και την απόφαση «τρίτων» να ρυθμίζουν τις συνεταιριστικές σχέσεις, τότε θα λογοδοτήσει όχι μόνο στα μέλη της αλλά και στην ιστορία.

Ανεπιτρέπτως διαφεύγει του προφανώς ανιστόρητου συντάκτη του Σ/Ν, ότι η σημερινή κρίση στους συνεταιρισμούς οφείλεται στην απαράδεκτη παρέμβαση με ποικίλες μορφές της κρατικής εξουσίας, στους συνεταιρισμούς. Σοφή στάση του κράτους θα είναι να αποφασίσει να σταματήσει κάθε παρέμβαση στους συνεταιρισμούς, να αφήσει επιτέλους τους συνεταιρισμούς να λειτουργήσουν μόνοι τους και μόνον κατά την συνταγματική επιταγή να τους βοηθήσει στο μέτρο που ζητήσουν την βοήθειά του, για σκοπούς αναπτυξιακούς. Ο νομοθέτης κατά το Σύνταγμα, οφείλει να δώσει όλες τις δυνατότητες στους συνεταιρισμούς, παρέχοντάς τους θεσμική προστασία, να συγχωνεύονται για τη δημιουργία μεγάλων συνεταιρισμών να μετατρέπονται σε άλλες νομικές μορφές, πάντοτε όμως κατά την ελεύθερη κρίση τους και κατόπιν επιχειρηματικής εκτιμήσεως.

Οι συνεταιρισμοί δεν θα είχαν ανάγκη εξυγίανσης σήμερα, αν το κράτος δεν είχε εγκληματικά παρέμβη στο έργο τους. Οι διαπιστώσεις αυτές έχουν καταγραφεί από την επιστήμη και την θεωρία πολλές φορές.

Αλλά όπως υπενθυμίζει και ο σπουδαίος Συνεταιριστής Καθηγητής κ. Κ. Παπαγεωργίου την ρήση του Hegel ότι «Η ιστορία μας διδάσκει ότι δεν διδασκόμεθα ποτέ τίποτα από την ιστορία».

Η αναγκαστική συγχώνευση και μετατροπή των Ενώσεων των Συνεταιρισμών, των Κοινοπραξιών των Κεντρικών Συνεταιριστικών Ενώσεων και των Συνεταιριστικών Εταιρειών, σε ανώνυμες εταιρείες μας επαναφέρει στο Ν.Δ 221/1973 της Απριλιανής Χούντας του 1967 σύμφωνα με το οποίο, όπως παραθέτει ο Καθηγητής κ. Παπαγεωργίου σε σχετική εισήγησή του:

«Το δικτατορικό καθεστώς ετοίμασε νόμο για τους γεωργικούς συνεταιρισμούς με διατάξεις για αναγκαστική συγχώνευση πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων αγροτικών συνεταιρισμών, ώστε να υπάρχει μόνο ένας πρωτοβάθμιος συνεταιρισμός σε κάθε Δήμο ή Κοινότητα και μια Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών σε κάθε νομό. Η πτώση του καθεστώτος δεν επέτρεψε την εφαρμογή του νόμου.

Ελεύθερες εκλογές διεξήχθησαν από τους αγροτικούς συνεταιρισμούς σε λίγο χρόνο μετά την πτώση της δικτατορίας»

Βεβαίως το Σ/Ν προτείνει κάτι χειρότερο : Την κατάργηση των Συνεταιρισμών και την δημιουργία στη θέση τους Ανωνύμων Εταιρειών, η οποία θα πραγματοποιηθεί με αναγκαστικές συγχωνεύσεις και αναγκαστικές μετατροπές. Και βεβαίως η μη συμμόρφωση προς τις «υποδείξεις» του Σ/Ν, απειλεί ευθέως με Διάλυση τους Συνεταιρισμούς.

Και τίθεται ευλόγως το ερώτημα, ποια είναι η έννοια της σύστασης Συνεταιρισμών και Ενώσεων αυτών σε βάση ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ, που υιοθετεί στον ορισμό του συνεταιρισμού το Σ/Ν;

Α. Συνοψίζοντας την γενική αυτή παρατήρηση πριν μπούμε στις επί μέρους διατάξεις του Σ/Ν παραθέτουμε και πάλι κάτι από την Ιστορία:

1. «Το 1996, σε μια ομάδα ειδικών με επικεφαλής τον καθηγητή Ι. Σπράο, ανατέθηκε από την Κυβέρνηση η εξέταση της κατάστασης της οικονομίας και η πρόταση λύσεων. Στην έκθεσή της για τη γεωργία, η επιτροπή τόνισε ότι “γεωργική ανάπτυξη χωρίς συνεταιρισμούς δεν θα ήταν μόνον ευρωπαϊκή πρωτοτυπία αλλά και εγχείρημα ανέφικτο”. Για τα προβλήματα των συνεταιρισμών, η επιτροπή τόνισε τα ακόλουθα:

“ – Μακροχρόνια παράδοση κρατικών και κομματικών παρεμβάσεων

Ενασχόληση – υπέρ το δέον – των ηγετικών / αιρετών στελεχών με πολιτικές συνδικαλιστικές δραστηριότητες, αλλά και υπέρ το δέον ανάμειξη σε καθημερινά διαχειριστικά ζητήματα.

Γενική παρανόηση του κοινωνικού ρόλου των συνεταιρισμών. Αντί για συλλογικό επιχειρηματικό όργανο της κοινωνικής οικονομίας, εκλαμβάνονται από πολλούς σαν δίκτυο εξυπηρέτησης του κράτους των παροχών ή κατ’ άλλους σαν όργανο συνδικαλιστικό διεκδικητικό» .

2. Το μέγεθος της παρανόησης του κοινωνικού ρόλου των συνεταιρισμών μπορεί ξεκάθαρα να φανεί από τη δήλωση ενός Γενικού Διευθυντή συνεταιριστικής εταιρείας (ΣΠΕ) ο οποίος δικαιολογώντας τις ζημιές κατά τον ετήσιο απολογισμό, ανέφερε: “Η κοινωνική και ιδιαίτερα η συνεταιριστική αποστολή των συνεταιριστικών Α.Ε. Διαπιστώνεται περισσότερο από το καθημερινό έργο που επιτελούν και τη ζημιογόνα – σε γνώση τους – προσφορά που κάνουν πολλές φορές προς τους αγρότες”. Με άλλα λόγια, όσο μεγαλύτερη είναι η ζημιά τόσο μεγαλύτερη είναι η κοινωνική προσφορά.

Βέβαια, η συνεταιριστική εταιρεία την οποία διεύθυνε χρεοκόπησε μετά από ένα ή δύο χρόνια.

Τέλος, με λύπη μας παραθέτουμε την εξής διαπίστωση. Όταν για πρώτη φορά δόθηκε στη δημοσιότητα (28.3.2011) το Σ/Ν για τους Συνεταιρισμούς, ευαίσθητος μελετητής των Συνεταιρισμών, ανήρτησε στο διαδίκτυο και αν δεν μας απατά η μνήμη μας και απέστειλε στον κ. Υπουργό ΥΠΑΑΤ τις διαφορές κατά την νομική και ουσιαστική έννοια των όρων μεταξύ ενός Συνεταιρισμού και μιας Ανώνυμης Εταιρείας. Κάθε σχόλιο σ’ αυτό υπονομεύει τα αυτονόητα.

Β. Συνοπτικά αναφερόμεθα στις επί μέρους σημαντικές διατάξεις του προτεινομένου Σ/Ν.

1. Εφιστάται, η προσοχή στο εξής: Το Σ/Ν λόγω των αντιφατικών διατάξεων που περιέχει και λόγω αγνοίας του Συντάκτη στον τρόπο λειτουργίας των Συνεταιρισμών δεν μπορεί, πέραν όλων των άλλων να εφαρμοστεί στην πράξη :

Ειδικότερα θα αναφερθούμε κατ’ αρχήν στα άρθρο 19 «Μεταβατικές Διατάξεις», και 20, στο οποίο ακόμη και ο τίτλος είναι λανθασμένος:

«Μετατροπή Ενώσεων Αγροτικών Συνεταιρισμών σε Αγροτικούς Συνεταιρισμούς και ΑΕΣ – Μετατροπές Κοινοπραξιών Αγροτικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων και Κεντρικών Συνεταιριστικών Ενώσεων».

Στην παρ. 1 εδαφ.3 του άρθρου 19 αναφέρει: « Οι Αγροτικοί Συνεταιρισμοί (ΑΣ), που δεν θα υποβάλουν αίτηση πρώτης εγγραφής (δηλ. μέσα σε τρεις μήνες από την έναρξη ισχύος του νόμου –άρθρο 4 παρ.3- τίθενται σε καθεστώς αναγκαστικής εκκαθάρισης, εκτός αν το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2011 αποφασίσουν την συγχώνευσή τους με άλλο ενεργό ΑΣ ή την συγχώνευσή τους σε ΑΣ που θα προκύψει κατά το άρθρο 7 του παρόντος νόμου».

Κατά πρώτον η συγχώνευσή τους σε ΑΣ που αναφέρει ο Νόμος κατά το άρθρο 7 του παρόντος Νόμου -όμως το άρθρο 7 αναφέρεται στην ΠΑΣΕΓΕΣ – προφανώς εννοεί το άρθρο 20 του Σ/Ν. Περαιτέρω στο άρθρο 20 η παράγραφος 3γ αναφέρει ότι: η διαδικασία μετατροπής και συγχώνευσης που προβλέπει το άρθρο 20 ολοκληρώνονται το αργότερο έως 30-6-2012.

Συνεπώς πως είναι δυνατόν οι ΑΣ που δεν θα υποβάλλουν αίτηση πρώτης εγγραφής προκειμένου να μη τεθούν σε καθεστώς αναγκαστικής εκκαθάρισης πρέπει να συγχωνευθούν με άλλο ενεργό αγροτικό συνεταιρισμό μέχρι την 31-12-2011. Μα αφού η συγχώνευση θα ολοκληρωθεί στις 30-6-2012 τι θα αποφασίσουν οι συνεταιρισμοί το αργότερο μέχρι 31-12-2011; αφού δεν γνωρίσουν τι θα προκύψει στις 30-6-2012, δηλαδή η Γενική Συνέλευση των Συνεταιρισμών αυτών τι θα αποφασίσει;

2. Στην παράγρ. 2 αναφέρεται ότι οι αγροτικοί συνεταιρισμοί που αξιολογούνται ως ανενεργοί οφείλουν να συγχωνευθούν με άλλο ενεργό συνεταιρισμό διαφορετικά τίθενται σε αναγκαστική εκκαθάριση.

Τίθεται το ερώτημα: αν ο ανενεργός συνεταιρισμός είναι υπερχρεωμένος και ζητήσει να συγχωνευθεί με άλλο ενεργό συνεταιρισμό, τι θα συμβεί στην περίπτωση που ο ενεργός συνεταιρισμός με απόφαση της Γενικής του Συνέλευσης απορρίψει το αίτημα συγχωνεύσεως με υπερχρεωμένο συνεταιρισμό; Και δικαίως βέβαια αφού θα χρεωκοπήσουν αυτονοήτως και οι δύο.

3. Στο άρθρο 20 παράγραφος 1: Αρχικά δεν αναφέρεται η διαδικασία μετατροπής Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών σε πρωτοβάθμιο Συνεταιρισμό και Ανώνυμη Εταιρική Σύμπραξη (ΑΕΣ). Έτσι όμως δημιουργείται ο κίνδυνος κάθε νομικό πρόσωπο να εφαρμόσει δικές του διαδικασίες. Ακολούθως διαφεύγει του συντάκτη του Σ/Ν α) ότι τα καταστατικά των μετατρεπομένων ΕΑΣ σε ΑΣ εγκρίνονται από το αρμόδιο δικαστήριο β) τα περιουσιακά στοιχεία των συγχωνευομένων και μετατρεπομένων είτε εκτιμώνται από την Επιτροπή του άρθρου 9 του Νόμου 2190/1920 είτε με τη διαδικασία του Νόμου 2166/1993 γ) Ο χρόνος και η διαδικασία σύγκλησης γενικών συνελεύσεων όλων των μετατρεπομένων αγροτικών συνεταιρισμών δ) προθεσμίες δημοσιεύσεως των σχεδίων σύμβασης συγχώνευσης στο τύπο και λοιπές διαδικασίες.

Όλα αυτά είναι αδύνατον να πραγματοποιηθούν μέσα στο χρονικό διάστημα που προβλέπει το Σ/Ν ,δηλαδή 30-6-2012 .π.χ. για μία Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών με μέλη 150 πρωτοβάθμιους Συνεταιρισμούς, τι χρόνος απαιτείται για την εκτίμηση των περιουσιακών στοιχείων όλων αυτών των Συνεταιρισμών συμπεριλαμβανομένης και της Ενώσεως, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η συγχώνευση.

4. Επισημαίνουμε ότι διαφεύγει του συντάκτη του Σ/Ν: τι θα συμβεί αν από την εκτίμηση των περιουσιακών στοιχείων και γενικά των στοιχείων των ισολογισμών, προκύψει αρνητική καθαρή θέση. Στην περίπτωση αυτή τόσο ο Νόμος 2810/2000 όσο και ο Νόμος 2190/1920 περί ανωνύμων Εταιρειών απαγορεύουν την συγχώνευση.

5 Διαφεύγει επίσης του συντάκτη ότι σχεδόν όλα αυτά τα νομικά πρόσωπα των οποίων ζητεί την αναγκαστική συγχώνευση έχουν συνάψει εμπορικές συμφωνίες εκατομμυρίων ευρώ με τρίτους. Πως διασφαλίζει ο συντάκτης ότι οι τρίτοι με την επερχόμενη μεταβολή, δεν θα καταγγείλουν τις συμφωνίες αφού θα συναλλάσσονται πλέον με ένα νέο νομικό πρόσωπο του οποίου η βιωσιμότητα από πουθενά δεν εξασφαλίζεται; και πως διασφαλίζεται ότι οι πιστωτές δεν θα επισπεύσουν διαδικασίες αναγκαστικών εκποιήσεων αφού πλέον χωρίς τη συναίνεσή τους, μεταβάλλεται το πρόσωπο του οφειλέτη. Η κείμενη νομοθεσία επιβάλει συναίνεση των πιστωτών. Το Σ/Ν την αγνοεί. Έχει φανταστεί κανείς τον αριθμό των πιστωτών που θα προσφύγει στα δικαστήρια και θα εμποδίσει με κάθε τρόπο την συγχώνευση;

Τονίζουμε ότι η αναγκαστική μετατροπή είναι σφόδρα πιθανόν να δημιουργήσει ζημία τόσο στους συνεταιρισμούς, όσο και σε τρίτους συναλλασσόμενους, με φυσική συνέπεια να στραφούν όλοι κατά του Ελληνικού Δημοσίου με αίτημα την αποζημίωση, η οποία μπορεί να ανέρχεται σε εκατομμύρια ευρώ.

6. Επίσης στην προσπάθειά του ο συντάκτης να αποτρέψει την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων διαρκούσης της συγχωνεύσεως και της μετατροπής, απαγορεύει κάθε εκποίηση κατά το χρονικό αυτό διάστημα. Εάν όμως νομοθετούσε με βάση τις συνεταιριστικές αρχές και την συνεταιριστική ιδεολογία θα θέσπιζε την «αρχή της αφιλοκερδούς διανομής» δηλαδή σε περίπτωση λύσης του συνεταιρισμού κάθ’ οιονδήποτε τρόπο, η περιουσία του, η οποία απομένει μετά την εκκαθάριση, δεν διανέμεται στα μέλη αλλά διατίθεται με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης σε άλλο συνεταιρισμό ή για συνεταιριστικούς σκοπούς. Η αιτιολογία της διάταξης είναι ότι η συνεταιριστική περιουσία είναι περιουσία γενεών και όχι των τελευταίων συνεταίρων.

Με την προαναφερθείσα διάταξη του Σ/Ν μετά την ολοκλήρωση της συγχώνευσης η περιουσία μπορεί να διανεμηθεί μετά την εκκαθάριση στα μέλη. Συνεπώς δεν εξυπηρετεί η τεθείσα διάταξη τον υποτιθέμενο σκοπό του Συντάκτη. Εδώ υποχρεούμεθα να υπενθυμίσουμε αυτό που έχει λεχθεί επανειλημμένα στην Γερμανία, ότι: το συνεταιριστικό δίκαιο είναι ένα από τα πολύ δύσκολα μέρη του δικαίου και παρατηρήθηκε ότι οι δυσκολίες του δεν βρίσκονται τόσο στην νομική του διατύπωση αλλά περισσότερο στο χαρακτηριστικό ότι η κατανόησή του προϋποθέτει λεπτομερή γνώση της οικονομικής φύσης του συνεταιρισμού.

7. Ειλικρινά αποτελεί έκπληξη η παραγρ. 3 του άρθρου 20, σύμφωνα με την οποία οι Γενικές Συνελεύσεις των Συνεταιρισμών δεν ερωτώνται εάν επιθυμούν ή όχι την συγχώνευσή τους ή την μετατροπή τους. Απλώς το Σ/Ν τους δίνει το δικαίωμα να αποφασίσουν σε τι θα μετατραπούν, σε Συνεταιρισμό ή σε Ανώνυμη Εταιρεία. Και μάλιστα με το πρωτοφανές να αποφασίζεται αυτό με απλή πλειοψηφία των παρόντων. Εδώ βέβαια ο συντάκτης του Σ/Ν φαίνεται ότι δεν ασχολήθηκε με το Νόμο 2810/2000 διότι οι αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων των Συνεταιρισμών δεν λαμβάνονται με την πλειοψηφία των παρόντων αλλά με την πλειοψηφία των συγκροτούντων την απαρτία ψήφων (άρθρο 12 του Ν. 2810/2000).

Υπενθυμίζουμε στον συντάκτη ότι σε όλα τα νομικά πρόσωπα, αποφάσεις που αφορούν σε μετατροπές ,συγχωνεύσεις, εκκαθαρίσεις λαμβάνονται με την αυξημένη απαρτία και πλειοψηφία των 2/3 των ψήφων που εκπροσωπούνται στην Γενική Συνέλευση. Ουσιαστικά είναι με την απαρτία των 2/3 του όλου αριθμού των ψήφων και την πλειοψηφία των 2/3 των ψήφων.

8. Με τη διάταξη του άρθρου 4, όπου προβλέπεται η μεταβίβαση της περιουσίας ως συνόλου με τα υπάρχοντα βάρη, κινδυνεύει να οδηγηθεί σε χρεοκοπία ένα μεγάλο μέρος συνεταιρισμών. Θα ήταν κατανοητό, βεβαίως με άλλες συνθήκες, να μεταβιβάζεται το σύνολο της περιουσίας απαλλαγμένης βαρών.

Στην παραγρ. 6 διερωτώμεθα σε τι εξυπηρετεί συγκρινόμενο με την όλη διαδικασία του τρόπου συγχώνευσης και μετατροπής των συνεταιρισμών, το να συνοδεύεται ο ισολογισμός του μετασχηματισμού, κατά τη διατύπωση του Σ/Ν, από σχέδιο εξυγίανσης και ανάπτυξης. Ορθό και Λογικό θα ήταν να λεχθεί ότι σε περίπτωση που δεν προκύπτει βιώσιμο σχήμα από την συγχώνευση ή την μετατροπή, να μην πραγματοποιείται η Συγχώνευση.

Δεν είναι συνεπώς δυνατό να διαλύονται οι Συνεταιρισμοί, από άγνοια του αντικειμένου.

9. Στις παραγράφους 7 και 8 του άρθρου 20 αναφέρονται τα εξής: Μία συνεταιριστική εταιρεία η οποία έχει ιδρυθεί και λειτουργεί κατά το άρθρο 32 του Νόμου 2810/200 θεωρείται αυτόματα αγροτική εταιρική σύμπραξη (ανώνυμη εταιρεία) εφόσον στη μετοχική της σύνθεση μετέχουν κατά πλειοψηφία αγροτικοί συνεταιρισμοί του παρόντος νόμου.

Η διάταξη δεν εφαρμόζεται διότι: α) τι θα συμβεί με τις συνεταιριστικές εταιρείες, οι οποίες έχουν ιδρυθεί πριν την ισχύ του Νόμου 2810/2000 β) πως θεωρούνται αυτόματα αγροτικές εταιρικές συμπράξεις ΑΕΣ (προφανώς από την έναρξη ισχύος του Νόμου) αφού στην μετοχική τους σύνθεση θα μετέχουν κατά πλειοψηφία πρωτοβάθμιοι αγροτικοί συνεταιρισμοί οι οποίοι θα προκύψουν, και αν προκύψουν, μετά την 30-6-2012. Και αν από την μετοχική τους σύνθεση προκύψουν πρωτοβάθμιοι συνεταιρισμοί (ΑΣ) και ΑΕΣ πως θεωρείται αυτόματα ΑΕΣ αφού σύμφωνα με το άρθρο 6 του Σ/Ν οι ΑΣ και οι Ομάδες Παραγωγών μόνον μπορεί να συγκροτούν αγροτικές εταιρικές συμπράξεις; Και πως μία συνεταιριστική εταιρεία θεωρείται αυτόματα ΑΕΣ αφού για να δημιουργηθεί η ΑΕΣ πρέπει να συμπράξουν Συνεταιρισμοί και Ομάδες Παραγωγών, ή μήπως έχει άλλη έννοια το άρθρο 6 παραγρ. 1 Σ/Ν.

Ο όρος του Σ/Ν «θεωρείται αυτόματα» σημαίνει ότι δεν πραγματοποιείται ούτε τροποποίηση του καταστατικού της Συνεταιριστικής Εταιρείας. Και πως θα συμβεί αυτό αφού στο άρθρο 1 παραγρ. 1 περίπτ. ε αναφέρεται ότι οι αγροτικές εταιρικές συμπράξεις είναι ανώνυμες εταιρείες και εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με διατομεακό και διακλαδικό αντικείμενο και σκοπό παραγωγή μεταποίηση εμπορία αγροτικών προϊόντων (βεβαίως στο άρθρο 6 αναφέρεται ότι οι αγροτικές εταιρικές συμπράξεις είναι μόνο ανώνυμες εταιρείες) – μένει να αποφασίσει ο συντάκτης τι από τα δύο θέλει ΑΕ ή ΕΠΕ.

Συνεπώς, για να επανέλθουμε στο προλεχθέν, πως είναι δυνατόν να αλλάζει εκ του νόμου ο σκοπός μιας εταιρείας, χωρίς να τροποποιείται το καταστατικό της ;

Τα ίδια ισχύουν για τις Κοινοπραξίες και τις Κεντρικές Συνεταιριστικές Ενώσεις της παραγρ. 8.

Επιπροσθέτως πως είναι δυνατόν μία Κεντρική Συνεταιριστική Ένωση (π.χ. η ΚΕΟΣΟΕ), η οποία έχει σκοπό την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών, πληροφοριών, στήριξης του έργου και συντονισμό των μελών της Ενώσεων Οινοποιητικών Συνεταιρισμών, να μετατραπεί ξαφνικά σε Ανώνυμη Εταιρεία του Εμπορικού Νόμου, με σκοπό την παραγωγή τη μεταποίηση και εμπορία αγροτικών προϊόντων κατά την έννοια του Σ/Ν ; και μάλιστα χωρίς να ερωτηθεί η γενική συνέλευση των μελών. Το ίδιο ισχύει και για τις εταιρείες. Είναι δυνατόν, να μην ερωτηθεί ο μέτοχος;

Τέλος τονίζουμε ότι όλες αυτές οι ανώνυμες εταιρείες που το Σ/Ν υποχρεώνει τους συνεταιρισμούς να μετατραπούν, θα πρέπει ως εκ του σκοπού τους να μην αποτελούν μέλη της ΠΑΣΕΓΕΣ αλλά μέλη του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Βιομηχανιών.

10. Θα τελειώσουμε με δύο ακόμη παρατηρήσεις διότι αν θέλαμε να εξαντλήσουμε την κριτική στο σύνολο των οκτώ (8) άρθρων του Σ/Ν που αφορά στους συνεταιρισμούς, θα έπρεπε να εξαντλήσουμε πάρα πολλές σελίδες.

Απαγορεύει ο Συντάκτης, στους συνεταιρισμούς να ιδρύουν μεταξύ τους ενώσεις, κατά την κρίση τους και σύμφωνα με τις ανάγκες τους, όταν π.χ. θέλουν να δημιουργήσουν είτε μεγάλες οικονομικές συνεταιριστικές μονάδες, οι οποίες θα συντονίζουν το έργο τους σε συγκεκριμένο τομέα, είτε όταν λόγοι οικονομικοί ή φορολογικοί το επιβάλλουν, ή όταν θέλουν κάποιο όργανο το οποίο θα εξυπηρετεί το έργο τους σε θέματα μελετών, πληροφοριών, που αφορούν στα προϊόντα και στην επιχειρηματική δράση, σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο. Η ρύθμιση έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της αυτονομίας και της αυτοδιοίκησης, αλλά και στις λοιπές διατάξεις και το πνεύμα του Ν.2810/2000.

Το θέμα αυτό έχει λυθεί, με γνωμοδότηση του εκπόνησε ο καθηγητής Δ. Τσάτσος το έτος 1985, όπου αναφέρει ότι η σχετική απαγόρευση, βάλει κατά του πυρήνα του ατομικού δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι.

11. Επισημαίνουμε και κάτι που προφανώς δεν έχει αντιληφθεί ο συντάκτης του Σ/Ν/ Θεσπίζει με το προτεινόμενο Σ/Ν τρία μορφώματα: τον Αγροτικό Συνεταιρισμό, την Ομάδα Παραγωγών και την Αγροτική Εταιρική Σύμπραξη. Και τα τρία αυτά μορφώματα έχουν τους ίδιους ακριβώς σκοπούς, τις ίδιες δραστηριότητες, ενεργούν στις ίδιες περιφέρειες, έχουν τις ίδιες προϋποθέσεις εγγραφής μελών (ΑΣ και ΟΠ). Και διερωτώμεθα, ποια ανάγκη εξυπηρετεί η ρύθμιση.

12. Σχετικά με τα θέματα της απαγόρευσης στο δικαίωμα του εκλέγεσθαι των μη κατά κύριο επάγγελμα αγροτών ο καθηγητής κ .Ν. Αλιβιζάτος σε σχετική Γνωμοδότησή του, αποφαίνεται ότι η διάταξη είναι αντισυνταγματική. Ο περιορισμός έρχεται και σε αντίθεση και με τις διατάξεις των άρθρων 5 και 8 του Ν. 2810/2000.

13. Μη ανεκτές από το Σύνταγμα κρίνει ο κ. Αλιβιζάτος και τις διατάξεις που αφορούν στην αναγκαστική συγχώνευση , στις βασικές αρχές, για την άσκηση της κρατικής εποπτείας στους συνεταιρισμούς, που αναφέρονται σε θέματα επιχειρηματικής δράσης καθώς και στη διάταξη του συνεδρίου των αντιπροσώπων, που αφορά στην ΠΑΣΕΓΕΣ.

Τονίζεται τέλος η σύσταση 193/2002 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας.

«Oι Κυβερνήσεις οφείλουν να υιοθετήσουν μία ευνοϊκή πολιτική και ένα νομικό καθεστώς τα οποία να συμφωνούν με τη ταυτότητα και τα χαρακτηριστικά των συνεταιρισμών, και να έχουν ως βάση τις συνεταιριστικές αρχές και αξίες. Να προωθούν τη διδασκαλία των συνεταιριστικών αρχών και των υφισταμένων πρακτικών εφαρμογής τους καθώς και της επιμόρφωσης που αφορά σε αυτές σε όλα τα επίπεδα όλων των εθνικών συστημάτων παιδείας και κατάρτισης και σε ολόκληρη την κοινωνία».

Παπαστάμκος: Καθορισμός των περιφερειών της χώρας με αγρονομικά κριτήρια, ώστε να διασφαλισθεί η ενεργοποίηση δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά τον πλέον επωφελή τρόπο

Η δίκαιη κατανομή των πόρων της ΚΑΠ μεταξύ των γεωργών των 27 Κρατών Μελών (ΚΜ), αλλά και εντός του ιδίου ΚΜ συνιστά ζήτημα που καταλαμβάνει κυρίαρχη θέση στον δημόσιο διάλογο. Οι σημαντικές αποκλίσεις ως προς το μέσο ύψος ενισχύσεων ανά κράτος μέλος αποτελούν αντικείμενο έντονης κριτικής και ασκούνται έντονες πιέσεις για ανακατανομή των πόρων. Σημειώνεται σχετικά ότι στο πλαίσιο των προτάσεων για τις πολυετείς δημοσιονομικές προοπτικές 2014-2020. η Επιτροπή εισηγείται την ακόλουθη διαδικασία. Στα ΚΜ με επίπεδο αμέσων ενισχύσεων κάτω του 90% του μέσου όρου ΕΕ, θα μειωθεί η απόκλιση κατά ένα τρίτο. Η εν λόγω σύγκλιση θα χρηματοδοτηθεί αναλογικά από όλα τα κράτη μέλη με επίπεδο αμέσων ενισχύσεων άνω του μέσου όρου ΕΕ.

Εν προκειμένω, η Ελλάς εμφανίζεται ότι λαμβάνει αναλογικά τις μεγαλύτερες ενισχύσεις. Ωστόσο, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι υφίσταται εναλλακτικός τρόπος υπολογισμού του μέσου ύψους ενισχύσεων. Εάν ληφθούν υπόψη οι μέσες ενισχύσεις ανά δικαιούχο, τότε η Ελλάς καταλαμβάνει μία από τις χαμηλότερες θέσεις. Ως προς την κατανομή των πόρων της ΚΑΠ, είναι επιτακτική η ανάγκη ανάδειξης αντικειμενικών κριτηρίων, επωφελών για τη χώρα μας, όπως το μερίδιο του γεωργικού εισοδήματος στο ΑΕΠ, το πλήθος και η διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, το ποσοστό των γεωργικών γαιών με φυσικά και άλλα μειονεκτήματα, οι περιβαλλοντικά ευάλωτες περιοχές, το ποσοστό απασχόλησης στον γεωργικό τομέα.

Η διαφαινόμενη πλειοψηφία σε επίπεδο ΕΕ προκρίνει τη σταδιακή μετάβαση από το «ιστορικό μοντέλο» σε καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης σε επίπεδο κράτους μέλους ή περιφέρειας.  Απορρίπτεται ευρέως ο καθορισμός ενιαίου ύψους ενίσχυσης σε επίπεδο ΕΕ (flat rate). Οι ελληνικές αρχές καλούνται να προβούν στον καθορισμό των περιφερειών της χώρας με αγρονομικά κριτήρια, ώστε να διασφαλισθεί η ενεργοποίηση δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά τον πλέον  επωφελή τρόπο. 

Στο πλαίσιο της δικαιότερης κατανομής των ενισχύσεων θετικές είναι οι προτάσεις για θέσπιση ‘οροφής’ στο ύψος των άμεσων πληρωμών, καταβολή ειδικής ενίσχυσης στους μικρούς γεωργούς, καταβολή ενισχύσεων μόνον σε ‘ενεργούς’ γεωργούς.

Ως προς τις προτάσεις της Επιτροπής για την ενίσχυση της περιβαλλοντικής απόδοσης των άμεσων ενισχύσεων, τα μέτρα θα πρέπει να είναι απλά στην εφαρμογή τους, να συνοδεύονται από επαρκές αντιστάθμισμα, και να μην δημιουργούν επιπρόσθετο διοικητικό άχθος τόσο στους παραγωγούς όσο και στις εθνικές διοικήσεις. Πέραν των μέτρων που έχει ήδη προτείνει η Επιτροπή (αμειψισπορά, οικολογική αγρανάπαυση, μόνιμοι βοσκότοποι, φυτική κάλυψη), θα πρέπει να συμπεριληφθούν και μέτρα που ανταποκρίνονται στις ιδιαιτερότητες της χώρας μας και των λοιπών μεσογειακών κρατών μελών.  Σύμφωνα με τις προτάσεις της Επιτροπής η καταβολή του 30% των αμέσων ενισχύσεων θα υπόκειται σε συμμόρφωση με περιβαλλοντικά ορθές πρακτικές, οι οποίες θα βαίνουν πέραν των υποχρεώσεων της πολλαπλής συμμόρφωσης.

Δεδομένης της εντεινόμενης αστάθειας των τιμών, και ρευστότητας στις γεωργικές αγορές, καθώς και των αυξανόμενων περιβαλλοντικών/κλιματικών κινδύνων και διατροφικών κρίσεων απαιτούνται αποτελεσματικά εργαλεία ρύθμισης της αγοράς και διαχείρισης των κινδύνων. Τα ισχύοντα μέτρα αγοράς θα πρέπει να ενισχυθούν: ταχύτερη ενεργοποίηση, επέκταση σε άλλους τομείς, επικαιροποίηση τιμών παρέμβασης με βάση τις σημερινές τιμές και το κόστος παραγωγής. Επίσης, η ΚΑΠ θα πρέπει να διαθέτει ένα μόνιμο Ταμείο Διαχείρισης Κρίσεων για όλους τους τομείς. Παράλληλα, απαιτούνται αποτελεσματικοί μηχανισμοί ασφάλισης της γεωργικής παραγωγής.

Σημειώνεται ότι η Επιτροπή απορρίπτει τις ακόλουθες επιλογές: α) διασύνδεση των τιμών παρέμβασης για τα βασικά γεωργικά αγαθά με την εξέλιξη του κόστους παραγωγής και β) εισαγωγή αντικυκλικών πληρωμών και διασύνδεση των αμέσων πληρωμών με τις τιμές των γεωργικών προϊόντων.   Δυστυχώς, η Επιτροπή δείχνει να υπαναχωρεί και έναντι της αρχικής πρότασης περί καθιέρωσης ενός εργαλείου σταθεροποίησης του γεωργικού εισοδήματος.

Απαιτούνται, επιπλέον, νομοθετικές πρωτοβουλίες για την εύρυθμη λειτουργία της εφοδιαστικής αλυσίδας τροφίμων και την ενδυνάμωση της θέσης των παραγωγών, που προϋποθέτει την ενίσχυση ομάδων παραγωγών.

Ως προς την προτεινόμενη από την Επιτροπή επέκταση του πεδίου εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Παγκοσμιοποίησης για την παροχή μεταβατικής στήριξης στους γεωργούς, υπογραμμίζω ότι η ΕΕ οφείλει εκ των προτέρων να λαμβάνει υπόψη και να προασπίζει τα γεωργικά συμφέροντα κατά τη διαπραγμάτευση και σύναψη εμπορικών συμφωνιών. Οφείλει επίσης να διασφαλίσει την υπαγωγή των εισαγομένων γεωργικών προϊόντων σε ισοδυνάμους κανόνες ασφάλειας, υγιεινής, ποιότητας, βιώσιμης παραγωγής υπέρ της προστασίας των ευρωπαίων καταναλωτών αφενός, καθώς και της διαμόρφωσης ισότιμων όρων ανταγωνισμού υπέρ των ευρωπαίων παραγωγών αφετέρου.

Ο πυλώνας «Ανάπτυξη της Υπαίθρου» πρέπει να είναι γεωργοκεντρικός. Ιδιαίτερη έμφαση οφείλεται να δοθεί σε δράσεις υπέρ του εκσυγχρονισμού, των διαρθρωτικών βελτιώσεων στον γεωργικό τομέα, της αύξησης της προστιθέμενης αξίας της γεωργικής παραγωγής, της κατάρτισης των γεωργών, της συμμετοχής σε συστήματα ποιοτικής παραγωγής. Ιδιαιτέρως σημαντική είναι η παροχή αντισταθμιστικής ενίσχυσης στους γεωργούς των μειονεκτικών περιοχών, καθώς και περιοχών του Δικτύου ΝΑΤURA 2000, και των περιοχών Υψηλής Φυσικής Αξίας.

Σύμφωνα με την Επιτροπή, προκειμένου να υπάρξει μεγέθυνση των συνεργειών μεταξύ της πολιτικής της ανάπτυξης της υπαίθρου και των λοιπών διαρθρωτικών πολιτικών, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο για την Ανάπτυξη της Υπαίθρου θα ενσωματωθεί στο κοινό στρατηγικό πλαίσιο για όλα τα διαρθρωτικά ταμεία και στις Εταιρικές Συμβάσεις μεταξύ της Επιτροπής και των Κρατών Μελών. Οι εν λόγω συμβάσεις θα συνδέονται με τους στόχους της στρατηγικής ΕΕ 2020 και των Εθνικών Μεταρρυθμιστικών Προγραμμάτων. Θα προβλέπουν μία σύνολη στρατηγική εδαφικής ανάπτυξης υποστηριζομένης από όλα τα σχετικά διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ. Θα περιλαμβάνουν στόχους βασιζόμενους σε συμπεφωνημένους δείκτες, στρατηγικές επενδύσεις και πλήθος αιρέσεων.

Πιστεύω ότι η ανανέωση των γενεών στον γεωργικό τομέα θα πρέπει να αποτελέσει κεντρική προτεραιότητα στο πλαίσιο της μελλοντικής ΚΑΠ. Δυστυχώς, τα μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενα μέτρα δεν έχουν αποδώσει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Θεωρώ ότι θα πρέπει να προβλεφθεί: α) εισαγωγή στοχευμένων μέτρων στο πλαίσιο και του α’ πυλώνα (άμεσες ενισχύσεις) και β) υποχρεωτική εφαρμογή μέτρων για την εγκατάσταση και την κατάρτιση νέων αγροτών στο πλαίσιο του 2ου πυλώνα.

Η μακρά διαδρομή της σύμπραξης της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μαρτυρεί ότι η κρίση της ελληνικής γεωργίας οφείλεται  στην συγκυριακή,  ως επί το πλείστον, αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, αντί της καταπολέμησης των διαρθρωτικών αιτίων. Ο αγροτικός τομέας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του οικονομικού και κοινωνικού ιστού της ελληνικής υπαίθρου. Αναπτύσσοντας την ελληνική ύπαιθρο, ανεβάζουμε την περιφερειακή ταχύτητα της Ελλάδος. Ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν ότι η ελληνική γεωργία έχει μέλλον. Μπορεί και πρέπει να αποτελέσει μοχλό εξόδου της χώρας μας από την κρίση. Διαρθρωτικός εκσυγχρονισμός, καταναλωτικός  εθνοκεντρισμός και εξαγωγικός προσανατολισμός είναι το ασφαλές τρίπτυχο αναζωογόνησης του γεωργικού μας τομέα. Μιλώντας για εξωστρέφεια, αρκεί να αναλογισθούμε ότι το 99,999 % των καταναλωτών βρίσκεται εκτός Ελλάδος.

Σκανδαλίδης :Ναι για δημόσια Αγροτικά Τεχνολογικά Λύκεια τριετούς φοίτησης με σκοπό την επαγγελματική εποπτεία και κατάρτιση των νέων αγροτών.

Στις προθέσεις του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων είναι «ο παρεχόμενος από τις Γεωργικές Σχολές τίτλος σπουδών να ενσωματώνει το απολυτήριο του Τεχνολογικού Λυκείου, το «πράσινο πιστοποιητικό», στις αντίστοιχες με το γνωστικό πεδίο της Σχολής ειδικότητες του πρωτογενούς τομέα και τα σχετικά με το γνωστικό πεδίο της Σχολής, και επαγγελματικά δικαιώματα», όπως αναφέρει ο υπουργός Κώστας Σκανδαλίδης, σε έγγραφό του που διαβιβάστηκε στη Βουλή προς απάντηση ερώτησης του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτη Αντωνακόπουλου.

Ο κ. Σκανδαλίδης αναφέρει επιπλέον ότι στις προθέσεις του υπουργείου είναι να αξιοποιήσει τις εγκαταστάσεις του ΕΘΙΑΓΕ (Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας) στο Κόροιβο της Ηλείας προκειμένου να λειτουργήσει Γεωργική Σχολή, με αντικείμενο την καλλιέργεια και εμπορία των νωπών οπωροκηπευτικών, αναφέρει ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστας Σκανδαλίδης, σε έγγραφό του που διαβιβάστηκε στη Βουλή προς απάντηση ερώτησης του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτη Αντωνακόπουλου.

Όπως διευκρινίζει ο υπουργός, στο πλαίσιο του υπό σύσταση Οργανισμού Υποστήριξης του Αγρότη, με τη συγχώνευση του ΕΘΙΑΓΕ, του ΟΓΕΕΚΑ «ΔΗΜΗΤΡΑ» και του ΟΠΕΓΕΠ, προβλέπεται η λειτουργία Γεωργικών Σχολών υπό την εποπτεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Οι Γεωργικές Σχολές θα είναι δημόσια Αγροτικά Τεχνολογικά Λύκεια τριετούς φοίτησης με σκοπό την επαγγελματική εποπτεία και κατάρτιση των νέων αγροτών.

Ειδικά για τη λειτουργία Γεωργικής Σχολής στην Ηλεία, ο υπουργός αναφέρει ότι έχουν δοθεί εντολές στις τεχνικές υπηρεσίες του υπουργείου για τη σύνταξη μελέτης επισκευής του κτιρίου του ΕΘΙΑΓΕ, που πλήγηκε από το σεισμό του Ιουνίου του 2008.

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτης Αντωνακόπουλος έχει επισημάνει ότι «οι δύσκολες μέρες που διανύουμε ως χώρα, ωθούν πολλούς νέους να επιστρέψουν στους τόπους καταγωγής τους και να καταπιαστούν με τον πρωτογενή τομέα και ως εκ τούτου κρίνεται απαραίτητη η λειτουργία Γεωργικών Σχολών, ώστε να δοθεί η δυνατότητα σε όλους τους ενδιαφερόμενους να αποκτήσουν τεχνογνωσία στα γεωργικά θέματα».

Κολυβάς: Οι πόροι να κατευθύνονται στους ενεργούς αγρότες, δηλαδή σ’αυτούς που παράγουν γεωργικά προϊόντα και δίνουν προστιθέμενη αξία στην επιδότηση.

«Ο αγροτικός κόσμος υφίσταται, περισσότερο από κάθε άλλη κοινωνική ή παραγωγική ομάδα, τις αρνητικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης και του ανεξέλεγκτου ανταγωνισμού, έτσι όπως εκφράζεται κάθε φορά είτε μέσω των επιταγών του ΠΟΕ (ανεξέλεγκτες εισαγωγές προϊόντων Τρίτων Χωρών αμφίβολης ποιότητας), είτε κυρίως μέσω των αλλεπάλληλων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ και κάθε φορά πάντα προς το χειρότερο» τόνισε ο κ. Γιάννης Κολυβάς, Προϊστάμενος του Γραφείου Βρυξελλών της ΠΑΣΕΓΕΣ, ξεκινώντας την εισήγησή του στο συνέδριο-φόρουμ πολιτών, με θέμα «Το μέλλον της ΚΑΠ στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης».

Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε στην Λάρισα, την Παρασκευή 8 Ιουλίου, από το Γραφείο Ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, και ο κ. Κολυβάς στην συνέχεια της εισήγησής του ανέφερε τα εξής:

«Εμείς πιστεύουμε ότι η Ε.Ε. για να ανταποκριθεί στους φιλόδοξους στόχους που θέτει κάθε φορά και με τους οποίους συμφωνούμε, για να ανταποκριθεί επιτυχώς στις νέες προκλήσεις όπως είναι η διατροφική επάρκεια και η κλιματική αλλαγή και για να καλύψει τις ανάγκες μελλοντικών διερευνήσεων έχει ανάγκη από επάρκεια πόρων. Διαφορετικά κάθε φορά θα ανακυκλώνει τη μιζέρια και θα προσαρμόζει στην προκρούστια κλίνη του προϋπολογισμού τις εκάστοτε πολιτικές.

Έτσι αν εκτιμηθεί ότι η σημερινή συγκυρία (οικονομική κρίση) δεν ευνοεί την αύξηση του προϋπολογισμού της Ε.Ε. για την ΚΑΠ, είναι απολύτως αναγκαίο οι πόροι αυτοί να παραμείνουν στα σημερινά επίπεδα, όπως τονίζει και το ψήφισμα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Δυστυχώς η προχθεσινή πρόταση της Επιτροπής για το δημοσιονομικό πλαίσιο 2014-2020 δεν κινείται σ’αυτή την κατεύθυνση. Βέβαια οι μειώσεις μπορεί να είναι μικρότερες απ’όσες κάποιοι αρχικά είχαν εκτιμήσει, εντούτοις απέχουν πολύ από τις σημερινές ανάγκες της ευρωπαϊκής γεωργίας.

Η ευρωπαϊκή γεωργία σήμερα έχει ανάγκη από επάρκεια πόρων, ορθολογική κατανομή μεταξύ Κ-Μ και απόλυτη διαφάνεια στην κατανομή τους, έτσι ώστε οι πόροι να κατευθύνονται στους ενεργούς αγρότες, δηλαδή σ’αυτούς που παράγουν γεωργικά προϊόντα και δίνουν προστιθέμενη αξία στην επιδότηση.

Δυστυχώς, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα στην Ε.Ε. ο μόνος πλέον ρεαλιστικός στόχος είναι η διατήρηση των κεκτημένων και όχι η διεύρυνση των κατακτήσεων.

Πριν μπω στις επιμέρους επισημάνσεις για πυλώνα 1, πυλώνα 2, οργάνωση των αγορών και αλυσίδα εφοδιασμού αγροτοδιατροφικών προϊόντων, θέλω να κάνω δύο γενικές παρατηρήσεις:

α) Απαιτείται σταθερότητα πολιτικής και όχι αλλαγής κάθε δύο χρόνια και μάλιστα προς το χειρότερο. Με τέτοιες λογικές δε μπορεί να επενδύσει κανείς στο γεωργικό τομέα και ο γεωργικός τομέας για να εκσυγχρονιστεί χρειάζεται επενδύσεις.

β) Η μελλοντική ΚΑΠ πρέπει να παραμείνει και στο μέλλον ΚΟΙΝΗ. Απορρίπτουμε οποιαδήποτε λογική μερικής ή ολικής επανεθνικοποίησης. Επίσης η μελλοντική ΚΑΠ πρέπει να είναι ΑΓΡΟΤΙΚΗ μεγεωργοκεντρικό και όχι υπαιθροκεντρικό χαρακτήρα.

Ι. Άμεσες Ενισχύσεις/ Πυλώνας 1

  • Ο πρώτος πυλώνας της ΚΑΠ επιβάλλεται να παραμείνει κοινοτικά χρηματοδοτούμενος και τα κονδύλιά του δεν πρέπει να μειωθούν, γιατί οι άμεσες ενισχύσεις είναι ζωτικής σημασίας για τους αγρότες, προκειμένου να συνεχίσουν να παράγουν τρόφιμα και δημόσια αγαθά υψηλής ποιότητας για τους ευρωπαίους καταναλωτές.
  • Η ανακατανομή των ενισχύσεων μεταξύ των Κ-Μ φαίνεται να είναι αναπόφευκτη, εντούτοις πρέπει να γίνει σταδιακά (με ικανή μεταβατική περίοδο) και να μην υπακούει στην ισοπεδωτική λογική της ενιαίας ενίσχυσης σε όλη την Ε.Ε.
  • Το σημερινό σύστημα κατανομής των ενισχύσεων (ιστορικό μοντέλο) είναι άδικο, δημιουργεί αμφιβολίες και οδήγησε σε στρεβλώσεις. Πρέπει λοιπόν να επανεξεταστεί στην κατεύθυνση ενός περισσότερου δίκαιου και αντικειμενικού περιφερειακού μοντέλου. Χρειάζεται όμως προσοχή στα κριτήρια που θα χρησιμοποιηθούν για τον καθορισμό της έκτασης και του αριθμού των περιφερειών. Επιλογή όλης της χώρας σαν μία περιφέρεια δεν ενδείκνυται εξαιτίας των αναταράξεων που θα επιφέρει λόγω μεγάλης ανομοιομορφίας στη διάρθρωση του αγροτικού μας τομέα και στην παραγωγικότητα – αποδοτικότητα στις διάφορες περιοχές. Πιθανά να μην ενδείκνυται ούτε ο γεωγραφικός διαχωρισμός των σημερινών περιφερειών και το κριτήριο επιλογής πρέπει να είναι το είδος της αγροτικής παραγωγής και οι χρήσεις αγροτικής γης. Για την καλύτερη επιλογή και την αποφυγή έντονων αναταράξεων απαιτούνται μελέτες προσομοίωσης.
  • Πρέπει να υπάρχει ανώτερο όριο (οροφή) των άμεσων ενισχύσεων πάνω από το οποίο δε θα χορηγούνται άμεσες ενισχύσεις. Ένα ποσό 300.000 ΕΥΡΩ (Mac-Shary 1992, Fischler 2003) κρίνεται ικανοποιητικό. Το ποσό αυτό θα μπορούσε να ξεπεραστεί για μεγάλες εκμεταλλεύσεις στη βάση της απασχόλησης. Οι πόροι που εξοικονομούνται από μία τέτοια διάταξη πρέπει να παραμένουν στο Κ-Μ σε ποσοστό 80% για αγροτική ανάπτυξη και το υπόλοιπο 20% να επιστρέφει στον κοινοτικό προϋπολογισμό για ανακατανομή με κριτήρια σύγκλισης και συνοχής.
  • Μικρές εκμεταλλεύσεις δικαιούνται μία ευνοϊκότερη μεταχείριση έτσι ώστε να παραμείνουν ζωντανές συμβάλλοντας στην απασχόληση, τον κοινωνικό ιστό στην ύπαιθρο και την προστασία του περιβάλλοντος.
  • Η εισαγωγή περιβαλλοντικών κριτηρίων στον υπολογισμό του τελικού ύψους των άμεσων ενισχύσεων μπορεί να κρίνεται απαραίτητη, εντούτοις πρέπει να προσεχθεί για να μην επιβαρύνει δυσανάλογα με πρόσθετο κόστος τους παραγωγούς. Αντίστοιχα πρόσθετη ενίσχυση πρέπει να προβλέπεται για ποιοτικά προϊόντα που παράγονται με μεθόδους φιλικές προς το περιβάλλον (π.χ. βιολογικά ή προϊόντα ολοκληρωμένης διαχείρισης).
  • Ορεινές, απομακρυσμένες, νησιωτικές, φθίνουσες και περιοχές με φυσικά μειονεκτήματα απαιτούν ειδική αντιμετώπιση, διαφορετικά η γεωργία σ’αυτές τις περιοχές θα εγκαταλειφθεί.
  • Δεδομένου ότι στη χώρα μας η επιλέξιμη γη είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από τη χρησιμοποιημένη γεωργική γη, πρέπει να επιδιώξουμε ο υπολογισμός των άμεσων ενισχύσεων να γίνει με βάση την επιλέξιμη γη. Αν καταφέρναμε κάτι τέτοιο η μέση ανά εκτάριο στήριξη θα ήταν περισσότερο συγκρίσιμη με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και οι απώλειες κοινοτικών πόρων στο πλαίσιο της αναδιανομής θα ήταν μικρότερες.
  • Προς αποφυγή δυσάρεστων καταστάσεων πρέπει να λυθούν άμεσα όλα τα προβλήματα των εκτάσεων που χαρακτηρίζονται και υπολογίζονται σαν βοσκότοποι.
  • Στα πλαίσια του δημοσιονομικού φακέλου κάθε χώρας το Κράτος-Μέλος πρέπει να έχει επαρκή ευελιξία προσαρμογής στους παραγωγικούς του στόχους.

ΙΙ. Αγροτική Ανάπτυξη/Πυλώνας 2

  • Η ΚΑΠ έχει ανάγκη την ύπαρξη και των δύο πυλώνων της. Οι πυλώνες αυτοί όμως λειτουργούν συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά. Κατά συνέπεια δεν είναι αποδεκτό να γίνει μεγαλύτερη μεταφορά πόρων από τον α΄στο β΄πυλώνα στα πλαίσια της δυναμικής διαφοροποίησης. Τυχόν επιλογή για ενίσχυση του β΄πυλώνα πρέπει να γίνει με πρόσθετους κοινοτικούς πόρους.
  • Η πολιτική αγροτικής ανάπτυξης (β΄πυλώνας) συγχρηματοδοτείται από τον κοινοτικό και τους εθνικούς προϋπολογισμούς, αλλά και από τους ίδιους τους αγρότες (ίδια συμμετοχή). Επομένως απαιτείται στοχευμένη στρατηγική από τα Κράτη-Μέλη με κριτήριο την αποτελεσματικότητα και όχι την απορροφητικότητα των πόρων. Σημασία έχει τα χρήματα που θα επενδυθούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά και πολλαπλασιαστικά και να δημιουργήσουν ανάπτυξη και καινούργιο πλούτο.
  • Πολλά από τα μέτρα και τις δράσεις του β΄πυλώνα είναι πολύπλοκα και γραφειοκρατικά εξασθενίζοντας το ενδιαφέρον. Απαιτείται μεγαλύτερη διαφάνεια και αντικειμενικότητα κριτηρίων καθώς και απλούστευση των διαδικασιών.
  • Η αναδιανομή των πόρων του β΄πυλώνα μεταξύ Κρατών-Μελών πρέπει να γίνει όχι μόνο με αντικειμενικά κριτήρια, αλλά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και κριτήρια σύγκλισης και συνοχής.
  • Ολοκληρωμένα προγράμματα Αγροτικής Ανάπτυξης, που προϋποθέτουν συνέργειες των αγροτών και των Οργανώσεών τους και βελτιώνουν τους όρους παραγωγής και διακίνησης των προϊόντων πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά προτεραιότητα στα πλαίσια του β΄πυλώνα.
  • Οι νέοι αγρότες πρέπει να τύχουν ευνοϊκότερης αντιμετώπισης με κατά προτεραιότητα και ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης των επενδυτικών τους σχεδίων.

ΙΙΙ. Μέτρα Αγοράς/Αντιστάθμιση κινδύνων

  • Η μελλοντική ΚΑΠ πρέπει να παρέχει στους αγρότες ένα προστατευτικό δίχτυ ασφάλειας από ακραίες διακυμάνσεις τιμών και μείωση αγροτικών εισοδημάτων. Κατά συνέπεια πρέπει να διατηρηθούν οι μηχανισμοί παρέμβασης και ιδιωτικής αποθεματοποίησης και να βελτιωθούν όσον αφορά τις τιμές, τις ποσότητες και το χρόνο λειτουργίας. Επίσης πρέπει να προβλεφθεί ένας μηχανισμός (Ταμείο) πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων.
  • Πρέπει να προβλεφθούν ρήτρες διασφάλισης από εισαγωγές προϊόντων Τρίτων Χωρών σε περιόδους παρατεταμένης πτώσης τιμών.
  • Τα προϊόντα Τρίτων Χωρών που εισάγονται στην Ε.Ε. πρέπει να αποδεικνύεται ότι τηρούν τα ίδια κριτήρια και πρότυπα παραγωγής με τα προϊόντα που παράγονται στην Ε.Ε.

ΙV. Αλυσίδα εφοδιασμού αγροτοδιατροφικών προϊόντων/Αγροτοδιατροφικό μοντέλο

  • Η διατροφική επάρκεια και ασφάλεια της Ε.Ε. συνιστά στρατηγική επιλογή και σαν τέτοια πρέπει να αναλυθεί και να συνοδευτεί από τις κατάλληλες προτάσεις και θέσεις.
  • Συγκέντρωση της παραγωγής, ενίσχυση της διαπραγματευτικής θέσης των παραγωγών, λειτουργία της αγοράς με διαφάνεια και υγιείς κανόνες ανταγωνισμού, αποφυγή αθέμιτων-εναρμονισμένων πρακτικών, αποφυγή φαινόμενων αισχροκέρδειας, πληρωμή των παραγωγών το αργότερο σε 60 ημέρες (σύμφωνα με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) για προϊόντα που παραδίδουν στη μεταποίηση, είναι μερικά μόνο από τα μέτρα που πρέπει να παρθούν για την αποτελεσματικότερη λειτουργία της αγοράς.
  • Η προώθηση της συμβολαιακής γεωργίας, προώθηση τοπικών προϊόντων, επισήμανση στην ετικέτα και ιχνιλασιμότητα είναι ορισμένα από τα μέτρα που πρέπει να αντιμετωπιστούν στα πλαίσια της νέας ΚΑΠ.
  •  
  • Τέλος το πρόβλημα των «ελληνοποιήσεων» που στη χώρα μας έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μόνο όταν η Ε.Ε. αποφασίσει να επιβάλει την άποψη ότι όλα τα προϊόντα Τρίτων Χωρών που εισάγονται στην Ε.Ε. πρέπει να αποδεικνύεται ότι τηρούν τα ίδια κριτήρια και πρότυπα παραγωγής με τα προϊόντα που παράγονται στην Ε.Ε».