Ποιός είσαι εσύ ΟΙΚΟΛΟΓΕ ΠΡΑΣΙΝΕ;

Ποιος είσαι εσύ μικροσκοπικέ οικολόγε πράσινε
που έρχεσαι από το πουθενά να κλέψεις τα κεκτημένα μου;

Και δε μ’αρέσει και καθόλου το χρωματάκι σου, μου θυμίζεις τον πράσινο φίλο μου που κάθετε εδώ δίπλα.
Αλλά αυτόν τον ξέρω, τόσα χρόνια από το ίδιο τσουκάλι τρώγαμε και τα βρίσκαμε πάντα.
Δύο μπουκιές παραπάνω εγώ σήμερα, δύο μπουκιές παραπάνω αυτός αύριο. Έχουμε τα τεφτέρια μας, τα σημειώνουμε και όλοι ευχαριστημένοι… μέχρι που ήρθες εσύ.

Ποιος είσαι εσύ οικολόγε πράσινε;
Είσαι σοσιαλιστής ή βάρβαρος; Σε ποιο πανεπιστήμιο ήσουν; Σε θυμάμαι στήναμε τα τραπεζάκια το πρωί. Τι; Λάθος; Και τότε πως βρέθηκες στη παρέα μας; Ποιος σου είπε πως να έρθεις; Πάντα εδώ ήμασταν εμείς και εμείς. Είτε εχθροί είτε φίλοι. Πως ήρθες εσύ από το πουθενά; Και δε το βλέπουν όλοι αυτοί που σε θέλουν εδώ ότι αυτά που ζητάς είναι δικά μου; Εγώ έχω τον ήλιο, εγώ έχω το πράσινο! Τι άλλο χρειάζεται δηλαδή;

Ποιος είσαι εσύ οικολόγε πράσινε που πας να κάνεις αυτό που προσπαθώ χρόνια να κάνω εγώ;
Έχεις πάει ποτέ σου σε πορεία;
Για να σε δω καλύτερα… σαν πολύ κουλτουριάρης μου φαίνεσαι, καλομαθημένος. Πως μπορεί να ταυτιστεί μαζί σου ο λαός! Ο απλός εργάτης! Για πες μου λοιπόν, πόσα λεφτά βγάζεις; Τι πάει να πει πόσα λεφτά βγάζω εγώ; Εγώ δε δέχομαι ελέγχους από κανέναν, πρέπει να φυλάσσομαι από τους κακόβουλους, δε θα με πιάσουν ανυπεράσπιστο σαν τον Οτσαλάν.

Ποιος είσαι εσύ οικολόγε πράσινε που πας να πάρεις αυτά που έπρεπε να δώσουν σε εμένα; Που ήσουν όταν ήμουν κόντρα στο ρέμα το Δεκέμβρη; Όταν έδινα τη γροθιά μου στο κατεστημένο; Πως εσύ έφθασες ως εδώ εν μία νυκτί, εδώ που έκανα χρόνια εγώ να έρθω. Και όχι απλά με φτάνεις, θες και να με ξεπεράσεις. Εγώ έπρεπε να ήμουν στη θέση σου πράσινε άσπονδε φίλε μου. Οι καρποί που θες να γευθείς κανονικά έπρεπε να ήταν στο δικό μου πιάτο.

Ποιος είσαι εσύ οικολόγε πράσινε; Σαν πολύ σκούρος μου μοιάζεις. Τι προσευχή σου σε τι γλώσσα τη λες; Μήπως δεν είσαι Έλλην; Μήπως είσαι από αυτούς με τις κουκούλες! Από αυτούς του τεντιμπόηδες; Δε με νοιάζουν εμένα αυτά τα πράσινα και οικολογίες. Έχω σημαντικό έργο, να απελάσω τους μη ελληνόφωνους. Και άλλωστε δε σε φοβάμαι, αυτοί που με υποστηρίζουν δε σε έχουν στις προτεραιότητες τους, έχουν σε προτεραιότητας του το Θεό, γιατί τον νιώθουν να έρχεται.

Δεν ανήκεις στη δικιά μας κλίκα. Mη σε ξεγελάει το χρώμα του προσώπου μας, εδώ είμαστε όμοιοι μεταξύ ομοίων… αναφώνησαν και οι 5 και συνέχισαν να τρώνε στο τραπέζι με τις 5 καρέκλες, τα 5 πιάτα, τα 5 ζευγάρια μαχαιροπίρουνα. Και αφού έφαγαν όλη τη πίτα – μέχρι και το τελευταίο ψίχουλο – κοιμήθηκαν ήσυχα στα 5 κρεβατάκια τους.

Η συνέχεια μετά τις 7 Ιουνίου.

Στο παρόν post τηρήθηκαν οι κανονισμοί του debate. Κάθε χρώμα είχε ίσο χρόνο ομιλίας. Εκτός από τον οικολόγο πράσινο. Γιατί να έχει άλλωστε, χα.. σε λίγο θα θας να έχεις και εσύ.

Μεταπτυχιακό στην τεχνολογία τροφίμων από ΓΠΑ

Μεταπτυχιακό στην τεχνολογία τροφίμων από ΓΠΑ

Θέσεις για φοίτηση στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών με τίτλο: «Επιστήμη και Τεχνολογία Τροφίμων και Διατροφή του Ανθρώπου», προσφέρει το Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στο πρόγραμμα γίνονται δεκτοί πτυχιούχοι των Τμημάτων Θετικών και συναφών Επιστημών της ημεδαπής ή ομοταγών αναγνωρισμένων Ιδρυμάτων της αλλοδαπής, σύμφωνα με τους νόμους Ν. 2083/92 και Ν. 2327/95. Οι απόφοιτοι ΤΕΙ μπορούν να συμμετέχουν στη διαδικασία επιλογής, σε περίπτωση όμως εισαγωγής τους υποχρεούνται να παρακολουθήσουν ορισμένα προπτυχιακά μαθήματα που θα ορίσει η ΓΣΕΣ.

Το πρόγραμμα λειτουργεί για πέμπτη συνεχή χρονιά και οδηγεί στην απονομή Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης (ΜΔΕ) στα γνωστικά αντικείμενα:

1. Συστήματα Διαχείρισης Ποιότητας και Διασφάλισης Υγιεινής Τροφίμων,

2. Ποσοτική Μικροβιολογία Τροφίμων,

3. Διατροφή του Ανθρώπου,

4. Επιστήμη και Τεχνολογία Γάλακτος και Προϊόντων Γάλακτος,

5. Μηχανική Τροφίμων – Εφαρμογές Η/Υ στην επιστήμη και τεχνολογία τροφίμων και

6. Βιοτεχνολογία Τροφίμων.

Η ΓΣΕΣ του Τμήματος διατηρεί το δικαίωμα να μη λειτουργήσει ορισμένες από τις ανωτέρω ειδικεύσεις.

Το ακαδημαϊκό έτος 2009 – 2010 θα εισαχθούν μέχρι 25 φοιτητές και θα λειτουργήσουν οι εξής κατευθύνσεις:

1) Συστήματα Διαχείρισης Ποιότητας και Διασφάλισης Υγιεινής Τροφίμων, 5 άτομα,

2) Διατροφή του Ανθρώπου, 4 άτομα,

3) Ποσοτική Μικροβιολογία Τροφίμων, 4 άτομα,

4) Επιστήμη και Τεχνολογία Γάλακτος και Προϊόντων Γάλακτος, 4 άτομα

5) Μηχανική Τροφίμων – Εφαρμογές Η/Υ στην επιστήμη και τεχνολογία τροφίμων, 4 άτομα,

6) Βιοτεχνολογία Τροφίμων, 4 άτομα.

Οι υποψήφιοι μεταπτυχιακοί φοιτητές θα επιλέξουν στην αίτησή τους μόνο μία κατεύθυνση. Ο αριθμός των εισακτέων ανά κατεύθυνση δεν μπορεί να είναι μικρότερος των τεσσάρων, για να λειτουργήσει η κατεύθυνση.

Η επιλογή θα γίνει βάσει των ακόλουθων κριτηρίων με βαρύτητα στο κριτήριο 7:

– Βαθμός πτυχίου, τουλάχιστον 6 με κλίμακα 0-10.

– Τεκμηριωμένη επάρκεια γνώσης μιας τουλάχιστον ξένης γλώσσας και κατά προτίμηση της αγγλικής ή επιτυχής εξέταση που θα διεξάγει το Ίδρυμα. Εξαιρούνται οι απόφοιτοι ξένων Πανεπιστημίων.

– Βαθμός της πτυχιακής μελέτης. Η ύπαρξη πτυχιακής μελέτης χωρίς να είναι υποχρεωτική ενισχύει την υποψηφιότητα.

– Προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα, όπως προκύπτει από δημοσιεύσεις ή ανακοινώσεις.

– Αξιολόγηση των δύο συστατικών επιστολών.

– Προσωπική συνέντευξη από τη Συντονιστική Επιτροπή.

Τ- ο αποτέλεσμα της γραπτής δοκιμασίας των υποψηφίων μεταπτυχιακών φοιτητών σε εξετάσεις γενικών μαθημάτων ειδικότητας του Τμήματος:

Χημεία Τροφίμων, Μικροβιολογία Τροφίμων και Μηχανική Τροφίμων.

Οι επιτυχόντες στη γραπτή δοκιμασία θα κληθούν σε προσωπική συνέντευξη. Σε περίπτωση ισοψηφίας θα ληφθούν υπόψη τα παραπάνω κριτήρια. Σε περίπτωση μη επιλογής στην κατεύθυνση που δήλωσε ο υποψήφιος την τελική επιλογή και προσφορά θέσης σε άλλη κατεύθυνση έχει η Συντονιστική Επιτροπή του ΠΜΣ.

Η εξεταστέα ύλη στα ανωτέρω μαθήματα διατίθεται από το Γραφείο Οργάνωσης και Συντονισμού του ΠΜΣ. Οι εξετάσεις θα διεξαχθούν στις 7, 8 και 9 Σεπτεμβρίου 2009.

Οι ενδιαφερόμενοι απόφοιτοι του ΠΜΣ του Τμήματος ή άλλοι κάτοχοι ΜΔΕ της ημεδαπής ή της αλλοδαπής, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, έχουν τη δυνατότητα συνέχισης των σπουδών τους για την απόκτηση Διδακτορικού Διπλώματος (ΔΔ).

Οι σπουδές για την απόκτηση του ΜΔΕ διαρκούν τρία ακαδημαϊκά εξάμηνα. Κατά τα δύο πρώτα εξάμηνα γίνεται η παρακολούθηση των μαθημάτων ενώ το τρίτο είναι αφιερωμένο στην πρακτική εξάσκηση και στην έρευνα και συγγραφή της μεταπτυχιακής ερευνητικής διατριβής.

Το κόστος λειτουργίας του ΠΜΣ θα καλυφθεί από την καταβολή διδάκτρων από τους επιτυχόντες μεταπτυχιακούς φοιτητές. Το κόστος ανά μεταπτυχιακό φοιτητή ανέρχεται σε 1.500 ευρώ ανά εξάμηνο σπουδών.

Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να υποβάλλουν από 1 Ιουνίου μέχρι 10 Ιουλίου 2009 στη Γραμματεία των Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος (Ιερά Οδός 75, Βοτανικός Τ.Κ. 118 55, αρμόδια κα Α. Ρούσσου, τηλ. – φαξ: 210 – 529 4677, e-mail: ar@aua.grΑυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε ), τα παρακάτω δικαιολογητικά:

– Έντυπη αίτηση (χορηγείται από το Γραφείο Οργάνωσης και Συντονισμού του ΠΜΣ ή στη διεύθυνση ett.aua.gr)

– Δύο φωτογραφίες ταυτότητας.

– Αντίγραφο πτυχίου (νομίμως επικυρωμένο) ή βεβαίωση ότι ο υποψήφιος εκπλήρωσε τις εκπαιδευτικές του υποχρεώσεις. Στις περιπτώσεις πτυχιούχων πανεπιστημίων της αλλοδαπής συνυποβάλλεται πιστοποιητικό αναγνώρισης και αντιστοιχίας από το ΔΙΚΑΤΣΑ. Στις περιπτώσεις υποψηφίων που εκκρεμούν τυπικές μόνο διαδικασίες για την ολοκλήρωση των προπτυχιακών τους σπουδών, υποβάλλεται υπεύθυνη δήλωση στην οποία αναφέρονται αναλυτικά τα μαθήματα του υποψηφίου και η πτυχιακή εργασία (όπου απαιτείται), που υπολείπονται. Σε περίπτωση εισαγωγής τους, η εγγραφή τους ισχύει υπό την προϋπόθεση περάτωσης των σπουδών τους μέχρι 25 Σεπτεμβρίου 2009.

– Αντίγραφο αναλυτικής βαθμολογίας (νομίμως επικυρωμένο).

– Αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα.

– Φωτοτυπία των δύο όψεων αστυνομικής ταυτότητας (νομίμως επικυρωμένη).

– Δύο συστατικές επιστολές (από Καθηγητές Πανεπιστημίων ή Ερευνητές Α΄ αναγνωρισμένων Ερευνητικών Κέντρων της ημεδαπής ή αλλοδαπής με το ονοματεπώνυμο, τον τίτλο, τη θέση, τη δ/νση και το τηλέφωνο του συντάξαντος).

– Νομίμως επικυρωμένο Δίπλωμα ή Πιστοποιητικό επάρκειας γνώσης ξένης ή ξένων γλωσσών (κατά προτίμηση Αγγλικής)

– Υπεύθυνη Δήλωση του Ν.1599/86 «ότι δεν είμαι εγγεγραμμένος/η σε ΠΜΣ άλλου Τμήματος».

– Επιστημονικές δημοσιεύσεις ερευνητικών δραστηριοτήτων (εφ’ όσον υπάρχουν).

– Κάθε άλλο στοιχείο (πιστοποιητικά, διπλώματα, κ.λπ.) που κατά τη γνώμη των υποψηφίων θα συνέβαλλε ώστε η Επιτροπή Αξιολόγησης να σχηματίσει πληρέστερη και ολοκληρωμένη άποψη.

Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στον Επιστημονικό Υπεύθυνο του ΠΜΣ Καθηγητή κ. Μ. Κωμαΐτη (Ιερά Οδός 75, Βοτανικός Τ.Κ. 118 55, τηλ. – fax.: 210-529 4681, E-mail: achem@aua.grΑυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε , στο Γραφείο Οργάνωσης και Συντονισμού του ΠΜΣ, αρμόδια κ. Α. Ρούσσου (τηλ. – fax: 210/5294677, E-mail: ar@aua.grΑυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε .

ΓΕΣΑΣΕ: Απόλυτο «μπάχαλο» η ενεργοποίηση των δικαιωμάτων με ευθύνη της κυβέρνησης

«Σε απόλυτο «μπάχαλο» εξελίσσεται και φέτος με ευθύνη της κυβέρνησης η ενεργοποίηση των δικαιωμάτων των αγροτών καθώς χιλιάδες δικαιούχοι δεν περιλαμβάνονται στις λίστες, όπως παραδέχθηκε και ο ΟΠΕΚΕΠΕ, καλώντας την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή τους μη εγγεγραμμένους να υποβάλλουν ένσταση» καταγγέλλει η ΓΕΣΑΣΕ.

Επιπλέον, η Συνομοσπονδία τονίζει πως αν και ψηφίστηκε η τροπολογία για την κάλυψη του κόστους ενεργοποίησης από το κράτος, σε ορισμένους νομούς οι αγρότες καλούνται να το πληρώσουν από την τσέπη τους.

Για την ΓΕΣΑΣΕ «Η επανάληψη και φέτος του αλαλούμ με τα δικαιώματα είναι αποκαλυπτική της αδιαφορίας με την οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους αγρότες.

Υποχρέωση της κυβέρνησης είναι να διασφαλίζει την απρόσκοπτη πληρωμή, χωρίς ταλαιπωρίες και καθυστερήσεις, των δικαιωμάτων όλων των αγροτών, όπως γίνεται στις άλλες κοινοτικές χώρες.

Για το λόγο αυτό αφού επιλύσει άμεσα όλα τα προβλήματα που παρατηρούνται, θα πρέπει επιπλέον να εξετάσει τη δυνατότητα χορήγησης προκαταβολής στους δικαιούχους το αμέσως προσεχές διάστημα , συντασσόμενη με τις χώρες που έχουν υποβάλλει σχετική πρόταση στην ΕΕ».

ΠΑΣΕΓΕΣ – ΟΠΕΚΕΠΕ : Αμοιβαία η ευθύνη

«Δεν είναι δυνατό να συμφωνήσει η ΠΑΣΕΓΕΣ με το έγγραφο του ΟΠΕΚΕΠΕ που εστάλη στις Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών στις 27 Μαΐου και με το οποίο ζητείται να κρίνουν οι ΕΑΣ ποιοι παραγωγοί εμπίπτουν στην κατηγορία των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών και συνεπώς να μην καταβάλουν το κόστος εργασιών ενεργοποίησης δικαιωμάτων ενιαίας ενίσχυσης» επισημαίνεται σε επιστολή που απέστειλε ο Γενικός Διευθυντής της ΠΑΣΕΓΕΣ Γιάννης Τσιφόρος προς τον Πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ Ξενοφώντα Βεργίνη, τονίζοντας ταυτόχρονα πως «πρόκειται για θέμα που αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα του ΟΠΕΚΕΠΕ».

Όπως αναφέρει ο Γενικός Διευθυντής οι ΕΑΣ δεν νομιμοποιούνται να κρίνουν και να αποφασίσουν ποιοι είναι οι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, για τους εξής λόγους:

Στο από 31.3.2009 Μνημόνιο Συνεργασίας που έχει υπογραφεί μεταξύ υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και ΠΑΣΕΓΕΣ ρητά αναφέρεται ότι αποτελεί υποχρέωση του ΟΠΕΚΕΠΕ να παρέχει έγκαιρα στις ΕΑΣ και πριν την έναρξη συλλογής της ενιαίας αίτησης εκμετάλλευσης ηλεκτρονικό αρχείο των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών.
Επίσης, στην από 22.5.2009 επιστολή του Οργανισμού προς τις ΕΑΣ διατυπώνεται ότι η Κεντρική Υπηρεσία του ΟΠΕΚΕΠΕ θα επεξεργαστεί, μετέπειτα, μηχανογραφικά τα στοιχεία των αιτήσεων επανεξέτασης που θα υποβάλλουν οι παραγωγοί. Είναι συνεπώς αυτονόητο ότι η οριστική κρίση και απόφαση για την ένταξη των ενιστάμενων παραγωγών, η οποία απαιτεί χρονοβόρο διοικητικό έλεγχο, επαλήθευση και στη συνέχεια μηχανογραφική επεξεργασία, αποτελεί αντικείμενο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Επιπλέον, οι ΕΑΣ έχουν ήδη αναλάβει την διεκπεραίωση των αιτήσεων επανεξέτασης των παραγωγών, ζήτημα που έχει προκαλέσει πρόσθετο διοικητικό φόρτο και κόστος, για την κάλυψη επιπλέον εργασίας, η οποία ουδέποτε είχε συμφωνηθεί.

Αναλυτικότερα, το πλήρες κείμενο της επιστολή του Γενικού Διευθυντή της ΠΑΣΕΓΕΣ προς τον Πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει ως εξής:

Κύριο

Ξενοφώντα Βεργίνη 521/27.5.09

Πρόεδρο ΟΠΕΚΕΠΕ

Κύριε Πρόεδρε,

Σας γνωρίζουμε ότι δεν είναι δυνατό να συμφωνήσουμε με το από 27.5.2009 έγγραφό σας που εστάλη στις ΕΑΣ και με το οποίο ζητάτε να κρίνουν οι ΕΑΣ ποιοι παραγωγοί εμπίπτουν στην κατηγορία των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών και συνεπώς να μην καταβάλουν στις ΕΑΣ το κόστος εργασιών ενεργοποίησης δικαιωμάτων ενιαίας ενίσχυσης για τους παρακάτω λόγους:

1. Στο από 31.3.2009 Μνημόνιο Συνεργασίας που έχει υπογραφεί μεταξύ ΥΠ.Α.Α.Τ. και ΠΑΣΕΓΕΣ ρητά αναφέρεται ότι αποτελεί υποχρέωση του ΟΠΕΚΕΠΕ να παρέχει έγκαιρα στις ΕΑΣ και πριν την έναρξη συλλογής της ενιαίας αίτησης εκμετάλλευσης ηλεκτρονικό αρχείο των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών ( § 3.5 Μνημονίου Συνεργασίας).

2. Στην από 22.5.2009 επιστολή σας προς τις ΕΑΣ διατυπώνεται ότι η Κεντρική Υπηρεσία του ΟΠΕΚΕΠΕ θα επεξεργαστεί, μετέπειτα, μηχανογραφικά τα στοιχεία των αιτήσεων επανεξέτασης που θα υποβάλλουν οι παραγωγοί. Είναι συνεπώς αυτονόητο ότι η οριστική κρίση και απόφαση για την ένταξη των ενιστάμενων παραγωγών, η οποία απαιτεί χρονοβόρο διοικητικό έλεγχο, επαλήθευση και στη συνέχεια μηχανογραφική επεξεργασία, αποτελεί αντικείμενο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

3. Οι ΕΑΣ έχουν ήδη αναλάβει την διεκπεραίωση των αιτήσεων επανεξέτασης των παραγωγών, ζήτημα που έχει προκαλέσει πρόσθετο διοικητικό φόρτο και κόστος, για την κάλυψη επιπλέον εργασίας, η οποία ουδέποτε είχε συμφωνηθεί.

Είναι συνεπώς προφανές ότι οι ΕΑΣ δεν νομιμοποιούνται να κρίνουν και να αποφασίσουν ποιοι είναι οι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, θέμα που αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Βεβαίως, ισχύουν όσα αναφέρονται στο από 26.5.09 έγγραφό μας προς τις ΕΑΣ, ότι εφόσον διευκρινιστεί οριστικά από τον ΟΠΕΚΕΠΕ ποιοι είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες θα πρέπει σε αυτούς να επιστραφεί, από τις ΕΑΣ το ποσόν που τυχόν εισπράχθηκε για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων τους.

New Green Deal για τη γενιά G700

Σ’ αυτή τη φάση, στο συλλογικό φαντασιακό οι Οικολόγοι-Πράσινοι αποτελούν μια αξιοπρεπή, χωρίς βαρίδια εναλλακτική επιλογή. Για την ακρίβεια δε χρειάζεται να κάνουν τίποτα για να αποδείξουν ποιοι είναι. Επάνω τους προβάλλονται, έστω και με απλουστευτικό τρόπο, όλες οι ματαιώσεις και οι προσδοκίες του εκλογικού σώματος για ένα νέο πολιτικό σχήμα που δεν θα φέρει τις «αμαρτίες του παρελθόντος».

Προφανώς, η διάρκεια, η έκταση και το βάθος του φαινομένου των Οικολόγων-Πράσινων μένει να φανεί. Θα εξαρτηθεί από πολλά πράγματα, ένα εκ των οποίων είναι η αποφυγή του οικολογικού λαϊκισμού και η επίδειξη ικανότητας να συνθέσουν ευρύτερα ζητήματα, όπως για παράδειγμα το εργασιακό (γενιά των 700 ευρώ, πρεκαριάτο, ανεργία και απασχόληση των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας), μέσα από το πρίσμα της πράσινης ανάπτυξης. Σε ό,τι μας αφορά, θεωρούμε καταρχήν ελπιδοφόρο ότι τουλάχιστον, κάτι κινείται και λαμβάνει δυναμική πέρα από τα συνηθισμένα και τετριμμένα.
g700.blogspot.com

Γνωρίστε τους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ με τρείς ερωτήσεις για τ΄ αγροτικά.

Αυτοσχεδιασμοί
Ερ.1 . Στο Ψηφοδέλτιό σας δεν υπάρχει ούτε ένα Αγροτικό Στέλεχος, ποιος θα προωθήσει τα αγροτικά ζητήματα στην Ευρωβουλή; Όπως ο Γκλαβάκης για τη Ν.Δ ή ,ο αείμνηστος Πατάκης για το ΚΚΕ ;.

Απ. Είμαστε το μοναδικό κόμμα που επιλέγει τα στελέχη του για το Ευρωψηφοδέλτιο με εσωτερικό δημοψήφισμα των Μελών του.
Εμείς δε χρησιμοποιούμε ως κομματικό φυτώριο παραγωγής αγροτικών στελεχών την ΠΑΣΕΓΕΣ ωθώντας την να παρεκκλίνει από τον ρόλο της που είναι κύρια η επαγγελματική οργάνωση των αγροτών.
Τα Στελέχη μας έχουν ωριμάσει πολιτικά στο Κίνημα κατά των Μεταλλαγμένων στο Καταναλωτικό Κίνημα και είναι παρόντα σε Κοινωνικούς αγώνες για την Ποιότητα Ζωής στη πόλη και στην ύπαιθρο χώρα .

Ερ.2 . Πως βλέπετε την ανάπτυξη στον αγροτικό τομέα ;

Απ. Για μας η Ανάπτυξη δε ταυτίζεται με την μεγέθυνση , με τις γιγαντιαίες μονάδες γκόλφ και τουρισμού .θεωρούμε ότι η ανάπτυξη είναι πολύ ολισθηρή έννοια και προσεγγίζεται ως κινούμενος στόχος
Οι Ο.Π Ζητάμε :
 Nα επαναπροσδιορίσουμε οικολογικά την Ανάπτυξη .
Ανάπτυξη για μας σημαίνει να «σηκώνονται » όλοι οι κλάδοι μιας (τοπικής) οικονομίας …Δε σημαίνει να βολεύονται δύο τρείς δικοί μας κλάδοι μόνο .
….αλλά μια περιοχή ν ΄ αναπτύσσεται ως προορισμός ,ως περιφερειακή αγορά προιόντων ποιότητας μέσα από δικτυώσεις παραγωγών καταναλωτών και να διαχειρίζεται με τοπικά σύμφωνα ποιότητας που θα έχουν δημιουργηθεί με συναπόφαση και διαβουλεύσεις όλων των εμπλεκομένων φορέων
Τα μεγάλα προβλήματα της Πράσινης ανάπτυξης απουσιάζουν από το διάλογο των ημερών αλλά είναι παρόντα στη καθημερινότητα του επιχειρηματικού κόσμου .

 Είμαστε κατά του αγροτικού λαϊκισμού που ενθαρρύνει την είσπραξη των ενισχύσεων ,αδιαφορώντας για τις περιβαλλοντικές συνέπειες .
Σαφώς η γεωργία στις μέρες μας έχει σημαντικό μερίδιο στη ρύπανση . Εκ τούτου οφείλει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις των Περιβαλλοντικών Προτύπων.
Η τήρησή τους οδηγεί στην είσπραξη των ενισχύσεων ,ενώ η μη τήρηση σε μειώσεις .
Το κρίσιμο σημείο εδώ είναι ότι οι δύο μεγάλες πολιτικές δυνάμεις δεν προετοιμάσανε έγκαιρα τον αγροτικό κόσμο για αυτές τις αλλαγές και τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις …και χάθηκε πολύτιμος χρόνος που μεταφράζεται σε απώλεια ενισχύσεων για ανθρώπους που ζούνε με οριακά εισοδήματα από τη γεωργία .

Ερ. 3 Καλές οι διαπιστώσεις αλλά επι της ουσίας τι προτείνετε πιο συγκεκριμένα
Έχει Μέλλον η γεωργία στην Ελλάδα ; Ποιο είναι το Πράσινο Διατροφικό Μοντέλο που έχετε διακηρύξει ;

Απ. Οι Οικολόγοι Πράσινοι Λέμε ΝΑΙ η ελληνική γεωργία έχει μέλλον αλλά με προυποθέσεις .
Το Μέλλον της Γεωργίας βρίσκεται στη Βιολογική Γεωργία και στο Δίκαιο Εμπόριο  Δεν έχει νόημα να λέμε ότι πρέπει να αυξήσαμε τη Βιολογική Γεωργία στο 10 % ,αλλά να μη φτάνει τίποτα στο τραπέζι μας . Θέλουμε μια γεωργία που να ενθαρρύνει τους αγρότες να παράγουν ποιοτικά τρόφιμα με αειφόρο τρόπο και να φτάνουν στο τραπέζι όλων μας .
 Δεν έχει νόημα να παράγουμε ρυπαίνοντας και μετά να ερχόμαστε εκ των υστέρων να επιδοτούμε Μέτρα να περιορίσουμε την ρύπανση ….εμείς λέμε να πάμε κατευθείαν σε αειφορικά συστήματα παραγωγής στη γεωργία .

 Για μας η αγροτική παραγωγή δεν αποτελεί ασφαλής και ανώνυμη πρώτη ύλη για τη βιομηχανοποιημένη παραγωγή . Εμείς θέλουμε να εμπλουτίζει την ποικιλομορφία του διατροφικού μας πολιτισμού που μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά ως μια κοινή Ευρωπαϊκή γαστρονομική κληρονομιά που οφείλουμε να διαφυλάξουμε .
 Εμείς λέμε ότι τα ποιοτικά τρόφιμα είναι βαθύτατα πολιτική υπόθεση
Για τούτο έχουμε μια πολιτική προσέγγιση στη ποιότητα .
-Είμαστε κατά της αυξανόμενης μονοπωλιακής ισχύος στην αγορά των τροφίμων των πολυεθνικών αλυσίδων
– .Που αδιαφορούν για την ανάδειξη γεωγραφικής προέλευσης των τροφίμων ,της παραδοσιακής τους ταυτότητας , της επισήμανσης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών παραγωγής (φιλική –πράσινη παραγωγή- άνθρακα ,GMO΄s free .
– Γιατί δεν εξαλείφουν τις περιττές μεταφορές ,δεν απορρίπτουν τη χρήση ορμονών στο κρέας ,τη χρήση κλωνοποιημένων ζώων τη χρήση των ΓΤΟ .

Οι Ο.Π ως Ευρωπαίοι Πολίτες Διεκδικούμε :

 Να γνωρίζουμε υπο ποίες συνθήκες μεταχείρισης των ζώων παρήχθησαν τα ζωικά προιόντα και με ποιες καλλιεργητικές συνθήκες τα φυτικά προιόντα (ημερολόγιο αγρού ) ,αλλά και τι πρόσθετα έχουν εισαχθεί στα μεταποιημένα τρόφιμα .
Κανένα Ελληνικό φρούτο δεν χρησιμοποιείται για παραγωγή παιδικών τροφών !!! Λέμε ότι κάποιοι πρέπει να απολογηθούν γι αυτό .. αλλά και για το ότι 3 ΚΠΣ έφαγε η γεωργία μας και κανένα προιόν δε μπορεί να σταθεί ακόμη αυτοδύναμο στην αγορά χωρίς ενισχύσεις!!!.
Ποιος νοιάζεται για το δημόσιο χρήμα που πληρώνεται για τα κοινοτικά πρόστιμα που πέφτουν σαν το χαλάζι .
Οι Οικολόγοι Πράσινοι νοιαζόμαστε γιατί πλήττουν τελικά τον έλληνα φοορολογούμενο και λέμε τέρμα σε όλα αυτά . Να τελειώνουμε με την ψηφιακή ταυτοποίηση των αγροτεμαχίων που υποθάλπουν παραβάσεις και δυσβάσταχτα κοινοτικά πρόστιμα .

Ζητάμε να αποκτήσουμε κάποτε ως Ευρωπαϊκή Χώρα :
– ένα αξιόπιστο εργαλείο για την ανάπτυξη της υπαίθρου -Ο.Σ.Δ.Ε.- Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου για τη γεωργία κτηνοτροφία και δασοκομία .
-Δασολόγιο και δασικούς χάρτες για την προστασία των δημοσίων δασών και της βιοποικιλότητας .
– Μια πολιτική για τα ύδατα οικολογικά ορθή και κοινωνικά δίκαιη .
– Πολιτική για το περιορισμό των τοξικών και ρυπογόνων φυτοπροστατευτικών προιόντων ΦΠΠ
-Πολιτική για τη προστασία των φυτογενετικών πόρων ,για τη προστασία του γενετικού μας πλούτου που χάνεται επειδή κάποιου δεν σκέφτηκαν να καταγράψουν και να προστατεύσουν
Οι Ο.Π νοιαζόμαστε γιατί αυριο θα πληρώνουμε δικαιώματα χρήσης σε εταιρίες βιοτεχνολογίας για να καλλιεργήσουμε ποικιλίες που οι παππούδες και γιαγιάδες μας συντηρούσανε χρόνια τώρα σε συνθήκες αγρού

 Βιώνοντας το πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών που φέρνει τα περιβαλλοντικά και στη γειτονιά μας και ειδικότερα στη γεωργία με ακραία καιρικά φαινόμενα .έξαρση ασθενειών και ιώσεων πιστεύουμε ότι είναι μια ευκαιρία να περιορίσουμε τι περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τη κλιματική αλλαγή .

 Τέλος τα υψηλά επίπεδα προστασία των ζώων έχουν κεντρική θέση στο Πρόγραμμά μας.
Θέλουμε μια Κοινή Γεωργική Πολιτική που να ενθαρρύνει και να στηρίζει τους αγρότες να παράγουν τα ποιοτικά τρόφιμα και να τα πωλούν τοπικά σε περιφερειακές ευέλικτες αγορές .

Δημήτρης Παπακωνσταντίνου
Γεωπόνος
Συν-συντονιστής Θ.Ο Γεωργίας και Τροφίμων των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ
(6977 239 066)

Η πολιτική οικολογία υπερβαίνει Αριστερά και Δεξιά

«Η πολιτική οικολογία είναι η μόνη νέα ιδέα, από το 1945», ισχυρίζεται ο Ιβ Φερμόν, συγγραφέας, δημοσιογράφος, κριτικός κόμικ και «πράσινος» ευρωβουλευτής. Στο βιβλίο του «Ιστορία της οικολογικής επανάστασης» περιγράφει τις βάσεις της πολιτικής οικολογίας, τους ιδρυτές της και τις θέσεις της στη σκακιέρα των κομμάτων.

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Λιμπερασιόν», διασαφηνίζει και διαχωρίζει, ωστόσο, τον όρο «πολιτική οικολογία» από αυτόν της «επιστημονικής οικολογίας». Η«επιστημονική οικολογία» είναι μια επιστήμη που προσδιορίστηκε το 1866 από τον γερμανό ζωολόγο Ernst Haeckel ως «το σύνολο της επιστήμης των σχέσεων του οργανισμού με το περιβάλλον, το οποίο περιλαμβάνει, με την ευρεία έννοια, όλες τις καταστάσεις της ύπαρξης». Ο όρος της πολιτικής οικολογίας, είναι το πέρασμα από μια επιστήμη σε μια συνείδηση και στη συνέχεια σε μια οργάνωση. Ο Φερμόν διακρίνει επίσης την προστασία του περιβάλλοντος από την πολιτική οικολογία:

«Η πολιτική οικολογία είναι μια ολότητα, μια σκέψη που αρθρώνει μια επανάσταση της κοινωνίας γύρω από έναν συγκεκριμένο αριθμό αξόνων: Την προστασία του περιβάλλοντος και τη διάσωση της φύσης, την κοινωνική αλληλεγγύη, την ιδιότητα του πολίτη και της δημοκρατίας σε μια προοπτική που προϋποθέτει τις διαφορετικές σχέσεις Βορρά – Νότου. Ο αγώνας για το περιβάλλον είναι πάντα αγώνας κοινωνικός και αντιστρόφως. Οι περιβαλλοντιστές είναι ατελείς οικολόγοι, τους λείπει μια διάσταση. Ο Νικολά Ιλό, (υποψήφιος των Γάλλων Πράσινων», στις τελευταίες εκλογές) εξαπάτησε τους οπαδούς του καθώς τους άφησε να πιστεύουν πως τα προβλήματα του πλανήτη δεν ήταν πολιτικά και μπορούσαν να επιλυθούν με μερικά μέτρα που θα μπορούσε να λάβει ο οποιοσδήποτε υποψήφιος».

Στο βιβλίο του αναφέρεται εκτενώς στους προδρόμους της πολιτικής οικολογίας και εξηγεί το γιατί:

«Ηθελα να δείξω πως η πολιτική οικολογία δεν έχει εμφανιστεί από το πουθενά. Υπάρχουν στοχαστές που δεν τους συνδέουμε με την οικολογία, όπως ο Χανς Τζόνας (1903-1993) ή η Χάνα Αρεντ (1906-1975), οι οποίοι όμως με το έργο τους έχουν βάλει τις βάσεις στη σκέψη των οικολόγων. Ενας άλλος που επηρέασε βαθιά την πολιτική οικολογία στη Γαλλία και τον θεωρώ ιδρυτή της, είναι ο Ελιζέ Ρεκλί (1830-1905). Αυτός ο μεγάλος γεωγράφος ήθελε να παρατηρεί τα πάντα επί τόπου. Προκειμένου να δημιουργήσει μια εγκυκλοπαίδεια αφιερωμένη στην ιστορία της Γης, ο Ρεκλί διέσχισε τον κόσμο και επισήμανε τις πρώτες φθορές εξαιτίας της υπερβολικής εκβιομηχάνισης και της εντατικής καλλιέργειας. Βρέθηκε στο πλευρό των λαών που συνθλίβονταν από την αποικιοκρατία και σε αυτούς που μάχονταν για την προστασία του περιβάλλοντος. Φεμινιστής, επίσης, οπαδός του ελέγχου των γεννήσεων, ειρηνιστής. Υπήρξε πράγματι ο πρώτος που δόμησε όλους τους σταθμούς της πολιτικής οικολογίας στη Γαλλία».

– Στο βιβλίο του υπογραμμίζει επίσης το ρόλο της επιστημονικής φαντασίας.

«Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, οι συγγραφείς της επιστημονικής φαντασίας αρχίζουν να ασχολούνται με τις ανθρωπιστικές επιστήμες, μεταξύ των οποίων και με την οικολογία. Ιδιαίτερα ο Φρανκ Χέρμπερτ, οικολόγος ο ίδιος, ο οποίος μας έδωσε ένα αριστούργημα οικολογικής φαντασίας, τον κύκλο του «Dune».

Αλλά επίσης και η αγγλική σχολή των «καταστροφιστών» με τους Μπάλαρντ, Τζον Κρίστοφερ, Τζον Γουίντμαν και αργότερα τους Τζον Μπράνερ και Κρίστοφερ Πριστ. Ολοι αυτοί περιγράφουν έναν κόσμο στα πρόθυρα των περιβαλλοντικών καταστροφών: πλημμύρες, καμένα δάση, ερημοποίηση, κυκλώνες και μετά κοινωνική αποσύνθεση…».

– Πολλοί έχουν προσάψει στους οικολόγους αυτή τη συμπάθειά τους στην καταστροφολογία…

«Ισως να σφάλαμε που ήμασταν τόσο «καταστροφιστές», αλλά είχαμε δίκιο αφού ότι περιγράφαμε έγινε πραγματικότητα! Δυστυχώς τα γεγονότα μας δικαίωσαν: υπερθέρμανση του πλανήτη, μόλυνση των υδάτων, διάβρωση της βιοποικιλότητας».

– Στο βιβλίο σας, δείχνετε τις πρώτες σελίδες του περιοδικού «Γκελ Ουβέρτ», πρωτοποριακό περιοδικό της πολιτικής οικολογίας.

«Η πολιτική οικολογία αναδύεται στη Γαλλία μέσα στο Μάη του 68. Το 1971, ο σκιτσογράφος και δημοσιογράφος Πιερ Φουρνιέ ξεκινά αυτό που αποκαλεί «έναρξη της οικολογικής επανάστασης στην Ευρώπη», την πρώτη πραγματική οικολογική επανάσταση, με ένα sit-in έξι εβδομάδων στην περιοχή Εν ενάντια στην κατασκευή μιας πυρηνικής μονάδας. Το 1972, ο Φουρνιέ δημιουργεί το περιοδικό «Γκελ Ουβέρτ» με υπότιτλο: «περιοδικό που αναγγέλλει το τέλος του κόσμου». Ολοι οι Γάλλοι οικολόγοι είναι παιδιά του Φουρνιέ. Μετά από δέκα χρόνια δημιουργείται το Κόμμα των Πράσινων.

Η πολιτική οικολογία είναι η μόνη νέα ιδέα στην πολιτική της Γαλλίας, από τον τελευταίο πόλεμο. Ξαφνικά ενοχλεί όλον τον κόσμο και ανατρέπει όλα τα προϋπάρχοντα σχήματα. Οταν εμφανιστήκαμε για πρώτη φορά στη Βουλή, κανείς δεν ήξερε πού να μας τοποθετήσει. Αριστερά; Δεξιά; Υπήρξαν ατελείωτες συζητήσεις: οι βουλευτές της Αριστεράς δεν ήθελαν να τοποθετηθούμε πιο αριστερά από αυτούς στο ημικύκλιο. Στα δεξιά δεν θέλαμε εμείς να πάμε. Στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τελικά, μας τοποθέτησαν στο βάθος της αίθουσας και εμείς αναρωτιόμασταν: «Γιατί όχι μπροστά»;

Η πολιτική οικολογία δεν γεννήθηκε ούτε από την Αριστερά, ούτε από τη Δεξιά. Αναδύθηκε, αναζητώντας τις δικές της ρίζες, βασιζόμενη σε ένα σύνολο ιδεών οι οποίες συνέθεταν διαφορετικές κουλτούρες και συχνά δύσκολα αρθρώνονταν. Σήμερα, τα σημεία ρήξης δεν περνούν πια από τον άξονα Δεξιά – Αριστερά. Φέραμε μια απάντηση σε αυτήν την ερώτηση εδώ και καιρό με τις συμμαχίες σε εθνικό, τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Ενίοτε συμμαχούμε με την Αριστερά, αλλά το ίδιο δεν είναι εφικτό με τη Δεξιά και την άκρα Δεξιά».

– Οι ακροαριστερές οργανώσεις δεν σας εμπιστεύονταν…

«Λογικό, αφού μία από τις βάσεις του μαρξισμού ήταν το μίσος για τους αγρότες. Μετά το 1968, δεν υπήρξε συνέχεια των οικολογικών ιδεών στην ακροαριστερά, και οι αριστεριστές στη Γαλλία δεν επένδυσαν στην οικολογία, αντίθετα με τους Γερμανούς. Μία από τις μεγάλες διαφορές της πολιτικής οικολογίας με τους αριστεριστές, είναι πως οι Πράσινοι ήταν ρεφορμιστές και επαναστάτες. Πάντα είχαμε ως στόχο μια βελούδινη και όχι μια βίαιη επανάσταση. Ομως μια ήπια επανάσταση, προετοιμάζεται σιγά σιγά, και αν θέλουμε να επιτύχουμε, πρέπει να δεχθούμε τις προτεινόμενες από άλλους ιδέες, ακόμη και μεταρρυθμίσεις, όταν βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος με τις δικές μας».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 12/09/2007

Πολιτική οικολογία

Πολιτική οικολογία, είναι ένα σύνολο πολιτικών θεωριών, που αναπτύχθηκαν από τη δεκαετία του 70 και μετά, και στηρίζουν την ανάλυσή τους στις σχέσεις αλληλεπίδρασης του φυσικού περιβάλλοντος και κοινωνιών.

Σε αντίθεση με τη κυρίαρχη λογική που επικρατούσε στο δυτικό κόσμο ότι η φύση βρίσκεται έξω από τον πολιτισμό (διάκριση nature/culture) και επομένως ήταν λογικό και αναγκαίο ο άνθρωπος να μετατρέπει το περιβάλλον του[εκκρεμεί παραπομπή], η πολιτική οικολογία στηρίζεται στην υπόθεση ότι αυτή η μετατροπή στη σημερινή της έκταση μπορεί να έχει άμεσες και καταστροφικές συνέπειες στη λειτουργία των ανθρώπινων κοινωνιών και εισάγει έτσι την διάσταση της βιωσιμότητας στις ανθρώπινες δραστηριότητες.

Με την ίδια λογική υποστηρίζει την ανάγκη για αποκέντρωση και διαφοροποίηση του συστήματος παραγωγής και κατανάλωσης σε μικρότερη κλίμακα (τοπική οικονομία) και σε περισσότερες από μία εναλλακτικές (πολυκαλλιέργεια, πολλαπλές μορφές ενέργειας και μετακίνησης κ.α.). Τα πιο ριζοσπαστικά ρεύματα, επεκτείνουν την ανάλυση τους στους θεσμούς και τις σχέσεις στο εσωτερικό της κοινωνίας και στον πολιτισμό. Με αυτό τον τρόπο διεκδικούν και πειραματίζονται, τρόπους εναλλακτικής οργάνωσης της κοινωνίας, όπως εναλλακτική εκπαίδευση, πολυ-πολιτισμικότητα, κλπ.

Ανάμεσα στους πολλούς θεωρητικούς της πολιτικής οικολογίας, μπορούμε να διακρίνουμε δύο κυριότερα ρεύματα: Το πρώτο, με κύριο εκπρόσωπο τον Nicholas Geogescu-Roegen, στηρίζεται σε μια κριτική της οικονομίας μέσω της επιστήμης της οικολογίας, κι ένα δεύτερο αντιπροσωπευόμενο από τους Ιβάν Ίλιτς, Αντρέ Γκορζ που εισάγει την διάσταση της κοινωνικής οργάνωσης και σχέσεων εξουσίας στην οικολογική τους κριτική της πολιτικής οικονομίας.

Η πολιτική οικολογία [εκκρεμεί παραπομπή] συχνά συμπεριλαμβάνεται στην παράδοση των ανθρωπιστικών κοινωνικών κινημάτων, όπως το εργατικό και σοσιαλιστικό κίνημα, το δημοκρατικό κίνημα, ο φεμινισμός και άλλα. Θεωρείται [εκκρεμεί παραπομπή] δε ένα από τα νέα κοινωνικά κινήματα που γεννήθηκαν μετά τα γεγονότα του Μάη του 68 και της πετρελαικής κρίσης του 73, μέσα στις μεταβιομηχανικές κοινωνίες(Αλαίν Τουραίν), και από την αντίδραση ορισμένων ανθρώπων (οργανισμών) μπροστά στην καταστροφή του περιβάλλοντος (το χώρο τους). Είναι εξάλλου και το μοναδικό [εκκρεμεί παραπομπή] από τα λεγόμενα νέα κοινωνικά κινήματα που στηρίζονταν σε μια γενικότερη κριτική της οργάνωσης της κοινωνίας και τρόπου παραγωγής, καθώς τα υπόλοιπα εξέφραζαν συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες (νέοι, εθνικές μειονότητες, γυναίκες, ομοφυλόφιλοι κ.α.). Εξάλλου οι ιδέες της πολιτικής οικολογίας έγιναν βάση του πράσινου κινήματος και των πράσινων κομμάτων.

Ορισμένοι ακόμα από τους θεωρητικούς της πολιτικής και κοινωνικής οικολογίας: Μάρεϋ Μπούκτσιν, Αλαίν Λιπιέτς, Jean Zin, James O’Conor ενώ μεγάλη επιρροή άσκησαν και το έργο του Κορνήλιου Καστοριάδη και του Εντγκάρ Μορέν.

Ανακτήθηκε από «http://el.wikipedia.org